เคยมีรัก ละมุนละไมในบ้านนี้            เคยมีพี่ มีเพื่อน เยี่ยมเยือนเสมอ

เคยมีน้อง มาบรรจบ ให้พบเจอ         เคยมีเธอ คอยห่วงใย ให้รสธรรม

เคยมีพระคอยชี้ทางสร้างความสุข    จึงหมดทุกข์มีเพียงใจใสเย็นฉ่ำ

จึงเค้นแรง เรียงรสถ้อย ร้อยลำนำ     ทุกคืนค่ำ เคยสุขใจ ในgotoknow.

......เวลาเปลี่ยน ฤาใจคน...ก็เปลี่ยน       เคยแวะเวียนก็ห่างหายเหมือนไกลโข

เหลือกี่คน...อยากทวงถามตามภาพโชว์ หรือโลโก้แทนทุกท่านนั้นเปลี่ยนไป

มาเถอะเพือน มาเถิดพี่ อย่าหนีหน้า        มาค้นคว้า มาแบ่งปัน ธารน้ำใส

เคยฝากกลอนแว่วหวาน...บ้านไฉไล       ส่งดอกไม้ ส่งรอยยิ้ม เอิบอิ่มทรวง

                

                    

                                                    
</embed>

นานเนิ่น...ยังจำครั้งกระนั้น     ผูกกลอนกานท์เล่ากันจนคืนค่อน

มีใจจดจ่อต่อกาพย์กลอน                ยังย้ำคำนึงย้อนอยู่ทุกยาม 

ท่ามสมัยสังคมโสมมทับ                 มาเถอะ....ร้อยศัพท์ขึ้นขับถาม

มาเถอะ...ร่วมไขว่คว้าพยายาม      ระบายความงดงามและศรัทธา 

ศรัทธา...เคยศรัทธามาถึงนี่            ผลักบานประตู...เถอะที่มีอยู่ตรงหน้า

เก็บเม็ดฝัน...อันสดใสในมรรคา      เก็บกลับมา...ระบายฝันในวันนี้

ทิ้งหรือไร...สิ่งใฝ่ในสายรุ้ง            ฤา...ลืมแล้วเคยถักคุ้งระบายสี

ลืมหรือไร....เคยร่ายบทกวี             ฉันกลับมาที่นี่...เพื่อต่อคำ

นานเนิ่น...จนวันนี้...ที่บ้านนี้            กับศรัทธา...ยังคงมีอยู่เช้าค่ำ 

มาเถอะ...เพื่อน,พี่,น้อง...ผูกลำนำ  มาถ่ายทอดถ้อยคำแจ่มสำนวน

มาเถอะ...แหล่งเสรี...อยู่ที่นี่           ทะลายกรอบ...ที่มีแล้วคืนหวน

จะรอนะ...รอร้อยรจนาไร้ตราตรวน เถอะ...อย่าด่วนทิ้งที่...เสรีแห่งเรา