ชอบชื่อหัวข้อนี้มากๆจนต้องหาโอกาสเขียนด้วยค่ะ ต้องมาทบทวนตัวเองหลายเรื่องทีเดียว เริ่มจากมองตัวเองก่อนว่า จัดได้ว่าเป็นคนที่รักการเรียนรู้ตลอดเวลาหรือไม่ ตอบได้เต็มปากเต็มคำแน่นอนเลยค่ะว่า "ใช่แน่นอน" เพราะเหตุผลว่า รู้สึกสนุกกับการได้รู้เรื่องใหม่ๆทุกๆเรื่อง ทั้งที่เกี่ยวข้องและไม่เกี่ยวข้องกับการงานโดยตรง 

ทีนี้ก็ต้องมานึกทบทวนว่า เรามีเทคนิคอะไรที่ทำให้เราเป็นคนแบบนี้ 

อย่างแรกที่คิดว่าเป็นคุณสมบัติหลักของตัวเองคือ รักการอ่าน เริ่มจากตั้งแต่เด็กๆเล็กๆที่บ้านจะแวดล้อมไปด้วยหนังสือ มีความสุขกับการอ่านหนังสือทุกชนิดทุกเรื่อง อ่านตั้งแต่เล่มบางๆไปจนถึงอิเหนาเล่มหนา แถมด้วย Encyclopedia ที่คุณพ่อสะสม จำได้ว่าอ่านตั้งแต่ยังไม่รู้เลยว่า คำนั้นๆในภาษาอังกฤษแปลว่าอะไร เจอบ่อยๆค่อยหาความหมาย สมัยนั้นไม่มี Google ก็ต้องใช้วิธีเปิดพจนานุกรม ที่มีให้เลือกใช้หลากหลายอีกเช่นกัน ทำให้เป็นคนชอบเปิดอ่านพจนานุกรมอีกด้วย ถ้าไม่มีอะไรทำก็เปิดอ่านหน้าโน้นหน้านี้ในพจนานุกรมได้เสมอไม่เคยเบื่อ 

จากการอ่าน เราก็จะอยากเล่าเพราะบางครั้งการอ่านทำให้เราเกิดจินตนาการ แต่เพราะเป็นคนไม่ชอบอยู่ในหมุ่คนมากๆ ก็จะเล่าด้วยการเขียน ตั้งแต่เด็กๆก็จะเขียนไดอารี่ บันทึกสิ่งที่ได้ทำได้อ่านในแต่ละวัน ดังนั้นการเขียนก็เป็นอีกเทคนิคที่ทำให้เรารักที่เรียนรู้ เพราะเมื่อเขียนเราต้องใช้ความคิดของตัวเอง พอสงสัยอะไรก็ต้องค้นคว้าหาเพิ่มเติมเพื่อให้เขียนได้อย่างใจ

เทคนิคอีกอย่างที่คิดว่าช่วยให้ตัวเองรักการเรียนรู้ก็คือ การลงมือทำจริงๆ เวลาอ่านวิธีการต่างๆเช่น การประดิษฐ์โน่นนี่ด้วยเทคนิคต่างๆ เช่นการฝีมือ เย็บปักถักร้อย แกะสลัก พับกระดาษ ตัดแต่งกระดาษ ทำมาแทบทุกอย่างอย่างสนุกสนาน การที่เราได้ลงมือทำจริง รู้ว่าตัวเองทำได้แล้ว ก็จะยิ่งทำให้อยากลองเรื่องใหม่ๆสิ่งใหม่ๆอื่นๆเพิ่มขึ้น 

นอกจากนั้นคือความพร้อมที่จะรู้จักเทคโนโลยีทั้งหลาย จำได้ว่าตั้งแต่ยุคคอมพิวเตอร์ตัวอ้วนๆหนาๆเริ่มมีใช้ในที่ทำงาน ก็จะเกาะติดผู้ติดตั้งกันเลยว่า ใช้ยังไงสั่งการเครื่องได้แบบไหน การรักการอ่านทำให้เราเข้าใจหลักการได้ง่าย คู่มือทั้งหลายไม่มีรอดสายตา เมื่อมีคนสาธิตให้ดูด้วยเราก็จะยิ่งตามได้ง่าย ไม่เคยเรียนความรู้พื้นฐานทางคอมพิวเตอร์ใดๆในระบบ แต่จากการอ่านทำให้เราสามารถใช้ระบบปฏิบัติการเบื้องต้นอย่าง DOS ได้สบายๆ พอมีการปรับเปลี่ยนทันสมัยขึ้น เราก็เลยได้ขยับการเรียนรู้ตามมาเรื่อยๆ ใช้คอมพิวเตอร์มาแล้วหลากหลายแบบ สามารถแก้ไขปัญหาเบื้องต้นได้ทั้ง hardware และ software ก็จากการอ่านคู่มือ พออ่านมากเราก็จะเลือกได้ง่ายขึ้นว่าแหล่งไหนเชื่อถือได้ แหล่งไหนไม่ควรเสียเวลาอ่าน 

ปัจจุบันนี้ก็ใช้เทคโนโลยีในการรับข่าวสารจากแหล่งที่เราเลือกแล้วว่าเราจะติดตามเรื่องต่างๆได้ง่าย ทั้งทางเมลและทางเว็บไซต์ต่างๆ การที่เราเปิดรับรู้ความเคลื่อนไหวต่างๆทำให้เราสนุกที่จะได้เห็นพัฒนาการในด้านต่างๆของโลก ซึ่งทำให้การเรียนรู้เรื่องใหม่ๆเป็นเรื่องสนุกเสมอ เรื่องบางเรื่องแม้ไม่มีความเกี่ยวเนื่องกับเราโดยตรง แต่การที่เรารู้จักคนมากขึ้น มีเครือข่ายหลายๆวงการทำให้ความรู้ใหม่ๆเหล่านั้น กระตุ้นให้เราอยากส่งต่อไปยังผู้ที่จะได้ใช้ประโยชน์ ก็ถือว่าการได้รู้จักคนในหลายๆวงการนอกวงการทำงานของเรา ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้เรารักที่จะเรียนรู้แม้ในเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับงานของเรา 

สรุปโดยรวมแล้ว น่าจะมีจุดเริ่มต้นมาจากการอ่านนั่นเองค่ะ ปัจจุบันก็ยังคงอ่านหนังสือใหม่ๆในห้องสมุดอยู่เสมอ รับหนังสือ Reader's Digest พกติดกระเป๋า อ่านจบแล้วก็แจกจ่ายให้คนอื่นและแนะนำเรื่องที่คนรับน่าจะสนใจในแต่ละเล่มให้ด้วย และที่แน่ๆอีกอย่างคือการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับกัลยาณมิตรใน GotoKnow เป็นเทคนิคที่ทำให้เราได้รับรู้สิ่งใหม่ๆในแวดวงต่างๆหลากหลาย ทั้งรับและให้ในสิ่งที่เราเก็บเกี่ยวมา ทำให้การเรียนรู้เรื่องต่างๆเป็นความสนุกที่มีวงจรขับเคลื่อนหมุนวนอย่างไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆค่ะ