ประวัติของวิทยาศาสตร์ยุคใหม่มีความเป็นมาอย่างไร ดูได้ในวีดิโอนี้
ผมว่าก็น่าสนใจนะ ผู้พูดแกพูดถึงพัฒนาการในแง่สังคมของนักวิทยาศาสตร์ว่าแยกมาจากปรัชญาเพราะอะไร พูดถึงเหตุการณ์ที่เคมบริดจ์เมื่อเกือบ ๒๐๐ ปีก่อน
ผู้บรรยายจบด้วยประโยคเด็ดว่า บอกว่า วิทยาศาสตร์ไม่ใช่เป็นของนักวิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่เป็นของทุกคน
แต่ผมอยากจะให้ความเห็นเพิ่มเติมว่า จริงๆ แล้ว สำหรับนักวิทยาศาสตร์ ก็ควรระลึกไว้ด้วยว่ามีอะไรมากกว่า ข้อมูล วัตถุที่ศึกษา แบบจำลอง การทดลอง และห้องแล็บ แต่ควรนึกถึงในแง่ ปรัชญา และ คุณธรรม ตลอดจนควรคิดถึง ท้องถิ่น และ สังคม ด้วย
น่าเสียดายที่นักเรียน นักศึกษาไทยส่วนมากไม่ค่อยได้เรียนปรัชญา และส่วนน้อยที่เรียนปรัชญา ก็เรียนมาตามความเห็นตีความ แบบปรัชญาตะวันตก
และผมเคยสังเกตเห็นว่า นักวิทยาศาสตร์บางคนยิ่งทำงานมาก โลภะ โทสะ โมหะ ยิ่งแรง อติมานะ(ความถือตัวว่าดีกว่าคนอื่น) ยิ่งแรง
อะไรที่ไม่ใช่ของของเรา แต่กลับไปยึดมั่น ครอบครองว่าเป็นของเรา
จะหาความสุขที่แท้จริงได้ที่ไหน
