ในความร้อนแรงของแสงตะวันสร้างความไม่สบายส่งผลถึงร่างกายและจิตใจคนเราพอสมควร  แต่เมื่อสายฝนโปรยปรายลงมาสร้างความเย็นกายสบายใจขึ้นมาบ้าง  แต่ได้ยินว่านั้นคือฝนเทียมนะ  ฝนแท้ไม่มีหรอก  ก็ยังดีที่มีสายฝนตกลงมาแต่ผู้เขียนเองไม่รู้ว่าเป็นฝนแท้หรือฝนเทียมฝนจำลองหรืออย่างไร

หวนไปนึกถึงห้องเรียนภาคฤดูร้อนปีนี้  ผู้เขียนรับผิดชอบสอนอยู่ 4 ห้องมีนิสิตมาลงทะเบียนเรียนห้องละประมาณ 80 คนโดยรวมประมาณ 300 กว่าคนได้  ผู้เขียนเลยสร้างสถานการณ์จำลองขึ้นมาว่า...ทุกห้องเรียนเหมือนเป็นประเทศหนึ่งแล้วให้นิสิตในห้องนั้นเลือกตั้งนายกรัฐมนตรี 1 คน  รองนายกรัฐมนตรี 1 คน และทุก 10  คนมีรัฐมนตรี 1 คน  กลุ่มคนเหล่านี้ทำหน้าที่บริหารจัดการห้องหรือประเทศของตนเองโดยมีผู้เขียนเป็นที่ปรึกษา

เมื่อทีมนายกรัฐมนตรีเข้ามาบริหารประเทศแล้ว  ผู้เขียนได้ให้คำแนะนำสั่งรายงานครอบคลุมเนื้อหารายวิชาที่เรียน  ทีมนายกรัฐมนตรีมีระบบสื่อสารทางเฟสและทางมือถือเชื่อมโยงกันทุกคน  และทุกคนก็มีเบอร์โทรศัพท์มือถือของอาจารย์ผู้สอนด้วย  การทำอย่างนี้ทำให้อาจารย์กับลูกศิษย์เชื่อมโยงติดต่อกันได้อย่างรวดเร็วและระบบสื่อสารมีส่วนสำคัญยิ่ง  สิ่งหนึ่งที่ส่งผลถึงผู้เขียนคือเสียงเข้าสายมาถามเรื่องเล่าเรียนต่าง ๆ ของมวลนิสิต

เมื่อผู้เขียนจะเข้าสอนในห้องสิ่งหนึ่งที่ทำได้ก็คือการปิดเครื่องโทรศัพท์มือถือจนกว่าจะสอนเสร็จแล้วจึงเปิดมือถือตามเดิม  นี่คือที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีทั้งสี่ประเทศนะนี่แต่เป็นแบบจำลองๆ.