เช้าวันนี้น้องปอมาทำงานแม้จะเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์(วันจักรี)หยุดอยู่บ้านบริษัทก็จ่ายค่าแรงให้ แต่งานที่ค้างอยู่อีกมากจึงต้องมาด้วยความรับผิดชอบน้อยๆของน้องปอ

   "พ่อจะไปทำงานหรือเปล่า"

   "ดูก่อนถ้าปวดหัวมากหรือมีอาการไม่ค่อยดีก็จะไม่ไป"ปกติผู้เขียนจะหยุดทุกเสาร์หลังฉีดยาในคืนวันศุกร์

   "แต่งานค้างเยอะมาก อยากไปให้กำลังใจน้องๆ"

   "ไม่เห็นพ่อทำอะไรมากเลย เห็นเดินไปมาทั้งวัน"ลูกสาวสัพยอก

   "ที่เห็นพ่อเดินๆนั่นแล่ะคือการทำงาน ดูความเรียบร้อย แม้แต่การเดินเก็บเศษกระดาษที่แม่บ้านเก้บไม่ทันก็เป็นการทำงาน เพราะนั่นเป็นสิ่งที่พวกเราทุกคนต้องช่วยกัน จัรอแม่บ้านอย่างเดียวคงเลอะทั้งคลัง"ผู้เขียนร่ายยาว

   "ค้าาาาา"น้องปอตอบแบบประชด

   "หนูหมายถึงถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องไปก็ได้"

   "ไหวลูก ไปให้เด็กๆเห็นหน้าเห็นตา ก็น่าจะเป็นกำลังใจให้พวกเขาได้ แม้จะออกแรงช่วยมากกว่านี้ไม่ได้ "

   "ค้าาา" น้องปปอค้าประชดอีกรอบ

   เช้านี้เสาร์วันหยุดจึงเป็นวันที่ผู้เขียนมาทำงานด้วยความสุข โดยตั้งใจจะมีสติดูจิตดูกายที่กำลังดำเนินไปในแต่ละจังหวะของชีวิต...

   Happy Ba...เช้าวันหยุดครับทุกๆท่าน