บางสถานการณ์ ที่พบเจอบ่อยๆ
เป็นไปได้อย่างแน่นอน ว่าต้องมีผลต่อความรู้สึกบ่อยๆ และเราจะอยู่กับมันได้ดีสักแค่ไหน
ยากลำบากเหลือเกิน สำหรับการมีชีวิต ในแบบที่ตัวเองอยากจะเป็น
คิดว่า...ชีวิตให้บททดสอบยากเกินไปแล้ว...
เราเป็นทุกข์มากในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา มีหลากหลายเรื่องราวเหลือเกินที่เป็นเหตุ
ขณะเดียวกัน เราก็มีความสามารถในการอยู่กับความทุกข์ ได้ฉลาดมากขึ้น
ในขณะที่รู้สึกเป็นทุกข์ ร้องไห้ฟูมฟายนักหนา
แต่เมื่อตั้งคำถามว่า .....ใครคือผู้ผิด ?? จึงได้สติพิจารณาตามเหตุและปัจจัย
ปัจจัยเขาเป็นแบบนั้น เมื่อเกิดเหตุการนี้ มีแนวโน้มที่เขาจะเลือกตัดสินใจแบบอย่างนั้นค่อนข้างมาก
ปัจจัยต่างๆของเราเป็นแบบนี้ การกระทำของเขามีผลต่อเราประมาณนี้
และเป็นเหตุ ที่สร้างความยากลำบากให้กับเรา จึงง่ายที่เราจะเกิดทุกข์
(ทั้งที่เราสามารถเลือก ได้ว่า จะมองต่อเหตุการณ์อย่างไร คิดอย่างไร ซึ่งจะเป็นสิ่งกำหนดอารมณ์ของเราได้ )
หากไม่รู้เท่าทัน เมื่อเกิดอารมณ์เป็นทุกข์ หากมีมากเกิน...ย่อมกระทบต่อใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อกระทบแล้วไหวเอนเพียงไร ขึ้นอยู่กับจิตของเราอยู่ดี การร้องไห้จึงเป็นกลไกในการปรับสมดุลทางอารมณ์อย่างหนึ่ง
ที่สะท้อนให้เห็นว่า
จิตที่เจ็บปวด เคียดแค้น ชิงชัง อยากเอาคืน อย่างรุนแรง และน่ากลัวมันผุดขึ้นมาได้เสมอ
</span></span><p>เผาทำลายจิตใจเราอย่างโหดเหี้ยมก่อนใคร ไม่เคยปราณีตัวเองเลย</p>
</span></span><p>หากพิจารณาให้ชัด และเร็วกว่านี้ ว่าไม่มีใครอยากทำผิดกับเราด้วยความตั้งใจเลยสักคน</p>
</span></span><p>หากเรามีความเมตตา จิตปีศาจนั้นจะไม่ผุดขึ้นมาทำลายเราได้เลย</p>
</span></span><p>จะพบว่า สิ่งที่มากระทบเรานั้น ผ่านมาเหมือนลมแค่วูบเดียว
</p>
</span></span><p>แต่เราเผลอยึด เพื่อจะเอาคืน ยึดมัน มันก็อยู่กับใจเราซ้ำวนเวียนไปมา</p>
</span></span><p>หากเราไม่กักเก็บเอาไว้ ปัจจัยใดๆ มันก็ไม่สามารถ
ทับถมเราจนเอาตัวไม่รอดเหมือนอย่างวันนี้</p><p>เมื่อไม่พอใจกับสิ่งที่ได้รับ เป็นทุกข์เพราะผู้อื่น
</p><p>ให้เลือกเคารพจิตใจตนเองก่อน
ตามด้วยเมตตา ตามด้วยทำความเข้าใจ การให้อภัยจึงตามมา ส่วน….</p>
จะทำได้ดีแค่ไหน จริงใจแค่ไหน ..ก็ไม่เป็นไร ไม่จำเป็นต้องดีเลิศ สบายๆ ค่อยๆ ทำ
จิตใจเราก็ได้รับเท่าที่เราทำอยู่แล้ว....อย่างน้อยก็ได้ฝึกทำ ถึงแม้จะทำไปด้วยการข่มใจ แสร้งทำดีไปอย่างนั้น
</span></span><p>แต่ก็ยังยับยั้งการกระทำที่ไม่ถูกต้อง ยังเปิดโอกาสให้ตนได้ย้อนกลับมาคิดทบทวนในภายหลังได้</p>
</span></span><p>จะเป็นไรไหมถ้า เราจะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วต่อสู้กับความยากลำบากที่เกิดขึ้น โดยไม่โทษใคร</p>
</span></span><p>หากเป็นเราที่ต้องเดือดร้อน เราควรทำเพื่อตัวเอง และเราจะได้เรียนรู้ จากประสบการณ์ในการจัดการกับปัญหาต่างๆ ด้วยตัวเราเอง </p>
</span></span><p>เมื่อรู้สึกว่าถูกกระทำจนสาหัส การปกป้องตัวเองเป็นเรื่องของสัญชาตญาณ และง่ายที่จะแสดงความเกรี้ยวกราดดุดัน</p>
</span></span><p>ไม่ว่าจะภายในใจ ตวาดออกมา หรือเป็นการกระทำที่ไม่ดี …โดยธรรมชาติ เป็นเรื่องที่ถูกกำหนดด้วย DNA รหัสชีวิต </p>
</span></span><p>และด้วย สติ ปัญญา และความพยายามอย่างต่อเนื่อง ก็จะสามารถดูแลความสมดุลได้อย่างเหมาะสม โดยไม่เบียดเบียนผู้อื่น</p>
</span></span><p>เรื่องจิตเป็นเรื่องซับซ้อน หากเราไม่ถูกกระทบอย่างแรง เราจะไม่รู้เลยว่า เรามีความสามารถในการจัดการได้ดีแค่ไหน</p>
</span></span><p>แสกนไวรัสยังต้องอัปเดตตามเวลา เวลาเปลี่ยนโลกเปลี่ยน หมุนเวียนเจอดี ร้าย จิตคงไม่วุ่นวาย หากแสกนจิตใจตนเองอยู่เสมอ</p>
</span></span><p>ว่าไปตามเรื่องราวตนเอง ตามเวลา การอัปโหลดแสกนจิตใจ โปรแกรมใหม่ ดีกว่าเดิม เสร็จสิ้น</p>
</span></span><p>เมื่อเจอเรื่องราว เหตุการณ์ ความเข้มข้นพอๆกันนี้ จะสามารถจัดการกับไวรัสจิตใจได้ได้ดีกว่าเดิมนะ</p>
"สติ+สัมปชัญญะ"
กลายเป็นสิ่งที่คุณค่าในเรื่องนี้นะครับ ;)...
โปรดรับกำลังใจไป ๑ กระบุงครับ คุณครู ;)...
ความทุกข์เืกิดที่ตัวหรือที่ใจนั้นเองไม่ได้เกิดที่อื่น การดับทุกข์ก็ต้องดับที่ใจเช่นกัน
".......ขณะเดียวกัน เราก็มีความสามารถในการอยู่กับความทุกข์ ได้ฉลาดมากขึ้น........"
คุณร้องไห้เหมือนปุถุชนทั่วไป
แล้วคุณก้มีสติกลับมาเหมือนคนมีปัญญา
ยินด๊ด้วยตรับ
กำลังใจ 1 กระบุงมีคุณค่ามากค่ะ ขอบคุณนะคะ อ.วัส ^ ^
ความทุกข์เกิดขึ้นที่ใจตน ต้องแก้ไข และดับที่ใจตน ด้วยสติแห่งตน ขอบคุณคำเตือนสตินะคะ คุณ tung_tong ^ ^
ขอบคุณกำลังใจจาก คุณ Suvidhya RuchiradhamrongThailand นะคะ ^ ^