อย่เพิ่งพูดถึงโลกเลย
แม้แต่เมืองแห่งนี้ที่ฉันได้ดำเนินชีวิตไปในแต่ละวัน
ก็มีสิ่งต่าง ๆ ให้เรียนรู้ได้อีกตั้งมากมาย

วันนี้เป็นวันที่ 25 แล้วที่ฉันได้ออกจากหอพักใน
มาผจญภัยและพักอยู่ในหอพักนอก

จากการห่างหายจากมุมที่มอบความสุขให้แก่ฉันแห่งนี้เกือบเดือน
วันนี้ได้กลับมาเยี่ยมเยือนอีกครั้ง...

ตอนนี้ฉันได้งานพิเศษทำแล้ว ตามที่ตั้งใจไว้
ได้ทำงานเป็นพนักงานเสริ์ฟในร้านอาหารฟาสฟู๊ด นามว่า พิซซ่า ฮัท
ฉันได้เริ่มเข้าทำงานตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคมที่ผ่านมา
ยอมรับว่าเหนื่อยแต่ก็มีความสุขและสนุกมาก
ได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างที่ในห้องเรียนสอนไม่ได้

โดยเฉพาะคำว่า " ชีวิต " 
ฉันก็ไม่รู้ว่ามันสอนอะไรฉัน
แต่มันทำให้ฉันได้เห็นความแตกต่างของแต่ละชีวิต

บางคนต้องดิ้นรนแทบตาย
บางคนแค่นั่งสบาย ๆ ก็มีเงินใช้
บางคนมีตังค์เยอะใช้กินเหล้า
บางคนก็ทำงานพิเศษเอาเงินจ่ายค่าเทอมเอง
บางคนใช้รถคันเป็นแสนเป็นล้าน
บางคนขับรถยี่ห้อเลือนลางแทบมองไม่เห็น
บางคน บางคน แล้วก็บางคน

ในวันนี้ฉันรู้สึกว่า ฉันเข้มแข็งขึ้นมาก
จากการที่ได้รู้ถึงชีวิตของคนอื่น และเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ จากมัน

ฉันไม่นึกเสียใจเลยที่ได้ตัดสินใจใช้เวลาตอนปิดเทอมนี้
มาทำสิ่งนี้
กลับแอบนึกขอบคุณตัวเองที่กล้าเผชิญกับ " ชีวิต "
ที่ไม่สามารถกำหนดหรือคาดเดาได้ในแต่ละวัน
ณ เวลานี้ ณ ที่แห่งนี้ ฉันมีความสุขดีกับสิ่งที่ได้ทำอยู่
ได้ทำในสิ่งที่รัก ได้อยู่กับคนที่รัก ( พี่สาวนะคะ )
มันเป็นช่วงเวลาที่ดี ที่ทำให้ชีวิตมีชีวาได้จริง ๆ


...ขอจงทำในสิ่งที่รัก
จงปักหลักในสิ่งที่ชอบ
ขอจงอยู่กับคนที่เข้าใจ
จงใส่ใจคนที่ควรดูแล
ขอจงเรียนในสิ่งที่ถูก
จงได้รู้ในสิ่งที่ควร
ขอจงมั่นในสิ่งที่จริง
จงเชื่อจริงในสิ่งที่แท้...