พอคนเรามีอายุมาก เวลาตื่นนอนมันจะเร็วขึ้นเป็นอัตโนมัต ผมตื่นประมาณหกโมงเช้า ไปเดินตามชายหาด ผู้คนยังไม่ตื่นหรอกครับ ใจมันสงบ ถอดรองเท้่าเดินบนทราย ปรากฏว่า เท้าสะอาดขึ้น เพราะเม็ดทรายขัดเท้าเวลาเดิน
เหมือนเมื่อกลับเมืองไปครามที่แล้ว ไปให้ร้านขัดเท้า ตัดเล็บเท้าเล็บมือให้ ก่อนตัดพนักงานให้ เอามือไปแช่น้ำประมาณสิบนาที ให้เล็บมันอ่อน จะได้ตัด จะได้ขัดเท้าได้ง่าย เกิดมาก็ไม่เคยเข้าร้านอย่างนี้
เงินไม่ใช่ความสุข แต่ใช้เงินให้เป็น อำนวยความสะดวก ความสบายให้แก่ชีวิตตามความสมควร อย่างที่กล่าวว่าสุขอย่างหนึ่งของฆราวาส คือมีความสุขในการใช้เงิน บางคนใช้เงินไม่เป็น มีเงินเป็นจำนวนมาก เหลือกินเหลือใช้ แต่จะใช้แต่บาทมันเสียดาย พอตายไปเงินก็เป็นของคนอื่นมีคนมาใช้ให้แทน ขายชีวิตให้แก่การทำงาน ถ้าเขาไม่มีการปลดเกษียณสงสัยตอนนี้ก็ยังทำงานต่อ
ถ้าเงินมันเหลือกินเหลือใช้ ก็ใช้เสียบาง ได้ยินมาเสมอว่าๆ ให้แบ่งเงินเป็นสามส่วน ส่วนหนึ่งเอาไว้กินไว้ใช้ ส่วนหนึ่งเอาไว้เก็บ ส่วนสุดท้ายให้เอาไปทำบุญ เก็บเป็นสะเบียงไว้ในชาติหน้า เกิดมาใหม่จะได้ไม่จน พอจะอยู่ได้อย่างสบายๆ
สระว่ายน้ำ ออกแบบได้ดีมาก มองออกไปก็เห็นทะเล ชอบมากๆ
อาหารเช้า กินอร่อยดี แต่ถ้าเกินสามวัน ขอกลับไปกินข้าวต้มกุ๊ยดีกว่า เหมือนตอนไปอาลาสก้า เพราะวันที่สามถามขอน้ำปลา กับน้ำพริกศรีราชา คนเสริพบางว่า ไม่มีให้แขกครับ แต่ผมมีของผม เก็บเอาไว้กินคนเดียว
พักผ่อนหย่อนใจ.. หลังจากทำงานมานานนนน