เมื่อ8ปีที่แล้ว..... ฉันมีเพื่อนที่รักมากสนิทมากเธอชื่อ น้ำ มีครูที่ฉันรักและเคารพมากเพราะเธอใจดีกับฉันมากก็คือ ครูดาว และยังมีผู้ชายคนหนึ่งที่ฉันไว้ใจเขาได้ในทุกเรื่อง และเขายังชอบช่วยเหลือฉันบ่อยครั้ง เขาชื่อ ป๊อป ระยะเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกันมามันก็นานมาก นานมากพอที่จะทำให้ในวันที่เราต้องจากกันมันจะเป็นวันที่ทรมานที่สุดเลยก็ว่าได้ ทุกวันที่ฉันมาเรียน ฉันจะต้องได้เจอพวกเขาทั้งสามคน ทุกวันๆนั่นคือวันแห่งความสุขของฉันที่มันทำให้ฉันอยากจะมาเรียน เพราะมันทำให้ฉันได้พบพวกเขา จนมาวันนึงที่ฉันมาโรงเรียนแล้วได้ยินข่าวร้ายจากเพื่อนๆในห้องเรียนของฉันว่า ป๊อป จะย้ายโรงเรียนไปเรียนที่กรุงเทพ ฉันตกใจพอสมควรที่อยู่ดีๆเขาก็จะย้ายไป ต่อมายังมีข่าวร้ายอีกอย่างที่ทำให้ฉันตกใจมากกว่าเดิมคือ น้ำ เพื่อนรักของฉันเธอก็จะย้ายโรงเรียนเเหมือนกันเมื่อจบเทอมนี้ ฉันเศร้ามากที่เพื่อนที่เคยคุยกัน เจอกัน และเล่นด้วยกันทุกวัน วันนึงจะไม่ได้เจอหน้ากันอีกนานและนานมาก และข่าวร้ายนั้นยังไม่จบเพียงเท่านั้น ยังเหลืออีกคนนึงคนที่ฉันรักและเคารพมาก ก็คือ ครูดาวที่น่ารักของฉันและเพื่อนๆทุกคน ในวันที่ครูมาสอนครูก็บอกพวกเราทุกคนเหมือนกันว่าอีกไม่นานก็จะปิดเทอมแล้ว เด็กๆคงดีใจมากๆ แต่ครูไม่ดีใจเลยเพราะเมื่อเปิดเทอมมา ครูก็จะไม่ได้เจอหน้าเด็กๆที่น่ารักของครูอีก ไม่รู้ว่าเด็กๆจะคิดเหมือนครูรึป่าว ครูจะต้องย้ายไปสอนอยู่ที่โรงเรียนใกล้บ้าน อยู่ที่ จ.สุพรรณบุรี ซึ่งตอนนี้ฉันอยู่ที่สระแก้ว มันก็ไกลกันมากพอที่จะทำให้คิดถึง สรุปแล้ววันนี้ฉันได้รับข่าวร้ายมาว่าคนที่ฉันรักทั้ง3คน จะจากฉันไปในอีกไม่นาน ฉันรู้สึกไม่ดีเอามากๆ และแล้วก็มาถึงวันนั้นวันปิดเทอมที่ทุกครั้งฉันจะดีใจมาก แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ ฉันไม่อยากปิดเทอมในเทอมนี้เลย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ฉันไปหาครูที่ฉันรักก่อนที่จะจากกัน ไปหาเพื่อนรักของฉัน แต่สำหรับป๊อปฉันไม่ได้ไปหาเขา เราไม่ได้ลากันด้วยซ้ำ ฉันลาแค่น้ำ และครูดาว และสุดท้ายแล้วเราก็ต้องจากกัน แต่เราจะไม่ทิ้งกันเพราะมิตรภาพนั้นสำคัญกับฉันมาก ฉันจะรักพวกเขาและจะจดจำวันดีๆของพวกเราตลอดไป
จนถึงวันนี้ไม่น่าเชื่อว่าฉันยังติดต่อกับน้ำ และครูดาวอยู่เลย แต่สำหรับป๊อปเราก็เจอกันบ้างและก็ทักและพูดคุยกันอยู่เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน มันทำให้ฉันรู้ว่าการจากลามันไม่ได้ทำให้เราต้องจากันไปตลอดกาลเราสามารถติดต่อกันได้ถึงเราจะไกลกัน และซักวันนึงยังไงเราจะได้เจอกันอีกครั้ง....ต้องมีวันนั้นแน่นอน
คิดถึ๊ง..คิดถึง จัง
