กาลครั้งหนึ่ง

กาลครั้งหนึ่งมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งกำพร้าพ่อตั้งแต่ยังเด็ก .....แต่เธอก็เติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นและมีความรัก ความสุขมอบให้เธอ เด็กผู้หญิงคนนี้ต้องย้ายเรียนหลายๆที่ด้วยมีเหตุผลบางอย่าง แต่เขาก็กลับไม่รู้สึกว่าชีวิตของเขาต่ำต้อยด้อยค่าไปกว่าใครเพราะเธอยังมีผู้ที่เป็น แม่ ... ที่คอยเลี้ยงดูมาโดยตลอดและยังมี พีๆ ที่คอยดูแล

ทุกๆวันของเด็กผู้หญิงคนนี้ จะเต็มไปด้วย รอยยิ้ม และความสุข ทุกครั้งที่เธอได้ไปโรงเรียนเจอเพื่อนๆของเธอจะรู้สึกว่าตัวเองไม่มีสิ่งที่ขาดไปในชีวิต มีตา มียาย มีเพื่อนบ้านทีดีที่คอยดูแล อยู่กันอย่างอบอุ่นจนกระทั่งเธอเรียนอยู่ชั้น ม.1 เธอเปลี่ยนไปจากที่เคยดูร่าเริง แจ่มใส อยู่กับเพื่อนๆ แล้วมีความสุข แต่ตอนนี้เธอดูเศร้าหมอง ซึมเศร้า ไม่ค่อยพูดกับใคร การเรียนแย่ลง ในขณะนั้นทุกคนก็ต่างพากันสงสัยในพฤติกรรมของเธอว่าเธอเป็นอะไร อะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอดูซึมเศร้า นกระทั่งครูที่โรงเรียนต้องไปสอบถามจากคนที่บ้านว่าเธอเป็นอะไร..จึงได้บทสรุปคือ แม่ของเธอไปมีครอบครัวใหม่จึงทำให็เธอซึมเศร้าเป็นเพราะเธอคิดว่าสามีใหม่ของแม่จะมาแย่งความรักที่แม่มีต่อเธอไป และจะไม่มีเวลาให้เธอเหมือนเดิม แม่ของเธอพยายามจะทำความเข้าใจให้เธอเข้าใจในเหตุผลที่แม่ของเธอจะต้องมีสามีใหม่ แต่เธอก็ยังไม่รับฟังและไม่เข้าใจอยู่ดี คงเป็นเพราะความที่ยังเป็นเด็ก..เธอจึงตัดสินใจออกจากบ้านไปแล้วก็ไม่มีใครรู้เลยว่าเธอหายไปไหน เพื่อนที่โรงเรียนก็ไม่รู้ว่าเธอหายไปไหน แม่ของเธอแทบใจสลายตามหาเธอทุกที่ แต่ก็ไม่ได้ข่าวคราวเลย แม่ของเธอกินไม่ได้นอนไม่หลับเป็นแรมปี...กระทั่งเธอกลับมาในขณะที่อายุได้ 25 ปี เธอกลับมาพร้อมกับครอบครัวและดวงใจน้อยๆของเธอ เธอตัดสินกลับมาเพราะเธอเพิ่งจะเข้าใจในชีวิตของครอบครัวอย่างแท้จริง และสิ่งที่สำคัญเลยคือ ดวงใจของคนที่เป็นแม่ว่าการทีต้องจากพลัดพรากดวงใจของเราเป็นเช่นไร และต้องลำบากแค่ไหนกว่ามีเรามาถึงทุกวันนี้ ต้องเหน็ดเหนื่อยและลำบากเพียงใด..... แต่การกลับมาของเธอในครั้งนี้เธอเองที่ต้องเสียใจที่สุดเมื่อรู้ว่าแม่ของเธอได้เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน เธอไม่มีโอกาสเลยที่จะได้ตอบแทนหรือทดแทนบุญคุณท่านแม้แต่วินาทีสุดท้ายของท่าน... เธอซึ่งผู้เป็นแม่ ผู้ให้สายเลือด