GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เรื่องของ "เวลา"...

อย่าลืมให้เวลาสำคัญกับเด็กๆนะคะ!
...เจ้าตัวเล็กเด็กดีมีธุระ
คุณครูจะพากลุ่มใหญ่ไปเข้าค่าย
น่าตื่นเต้นเห็นสนุกสุขมิวาย
ตระเตรียมกายเตรียมสิ่งของมากองเต็ม
อ้าว!..ไม่มีกางเกงยีนส์ให้ปีนป่าย
คับจะตายที่ใส่มาขาเท่าเข็ม
จึงทำเดินเกาะแกะมาและเล็ม
แม่จอมเค็ม หาซื้อใหม่ให้ลูกที...
น่าเห็นใจไม่ใช่น้อยลูกหอยหลอด
มาทำหยอดพรอดพร่ำคำหวานจี๋
จึงตัดใจให้สัญญาวาจาดี
แม่คนนี้จะซื้อให้ไปใส่โชว์...
ตื่นแต่เช้าพาเดินหา ผ้ามือสอง
เผื่อได้ของดีแถมถูกให้ลูกโก้
ใช้เวลาไปครึ่งวันเดินกันโซ
ไม่ถูกใจ วัยโจ๋ โหสุดเซ็ง
ไม่เป็นไรแม่ยังเพลินพาเดินห้าง
อาจพบบ้างกางเกงลูกถูกใจเผ็ง
เอทูแซด เป็นไง เข้าไปเล็ง
ลองใส่แล้วก็ไม่เจ๋ง แสนเกรงใจ
นั่นซุ้มลีส์ มียีนส์สวย รวยเสน่ห์
จูงลูกเร่ เข้าไปดู อยู่ใกล้ใกล้
เอ้าลองใส่ ดูหน่อยนะ มะเป็นไร
ยอดดวงใจ ส่ายหน้า ไม่ว่ากัน
พาเดินต่อ เคาน์เตอร์หน้า ดูท่าโก้
ยูเอฟโอ เขาจัดวางดูสร้างสรรค์
แบบเสื้อผ้า แขวนในหุ่น วัยรุ่นครัน
ลองสวมพลัน บอกไม่เอา ไม่เข้าที
เดินลัดเลาะ บันไดเลื่อน เคลื่อนชั้นสอง
เอ้าไปลอง ของปับเป็ต เด็ดนักนี่
แหมโชคช่วย ได้แบบสวย ถูกใจดี
เจ้าตัวเล็กยิ้มตาหยี ดีใจพลัน
ได้กางเกงแค่หนึ่งตัว(ทำ)แม่หัวยุ่ง
เสียเวลาพานังนุง ยุ่งจังฉัน
แต่ก็คุ้มกับเวลาพาทั้งวัน
เห็นรอยยิ้ม "ลูกแสนหวาน" ซาบซ่านใจ
ฉุกใจคิด เกือบผิดแล้ว แก้วตาแม่
เพียงคิดแค่เสียเวลาพาไถล
เพียงลืมหลงลูกคงหวังคงตั้งใจ
เพียงหวังให้แม่มาสานงานกับตน
ให้เวลากับลูกกัน วันละน้อย
อย่ามัวคอย ผลัดเลื่อน เคลื่อนสับสน
ปลีกเวลา ภารกิจ ที่ปิดตน
มาทุ่มท้น ท่วมใจผูก ให้ลูกยา....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 53013
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

น่ารักจังค่ะ อ่านแล้วยังยิ้มไม่หุบอยู่เลยนี่

นึกถึงตอนนอนขวางเปลแม่เห่กล่อม
เป่าขะหม่อมช่างสุขแท้แม่อยู่ใกล้
สุขนั้นรับได้จริงจากแม่ไม่ใช่ใคร
หากแม่ไกลช่างแสนเหงาเศร้าใจจัง

          มีเวลาไว้ให้ลูกผูกใจคิด
          นึกสักนิดตอนเราเด็ก เล็กเล็กนั้น
          เมื่อแม่ใกล้ช่างแสนสุขสนุกทั้งวัน
          พอแม่พลันเดินห่างช่างน้อยใจ

เอามาคิดเพื่อเลี้ยงดูผู้เป็นลูก
ต้องคอยผูกด้วยใจใช่แส้หนัง
เอาใจใส่ลูกน้อยคอยระวัง
แล้วความหวังของเราเท่าตั้งใจ

อ้าว!..ไม่มีกางเกงยีนส์ให้ปีนป่าย
คับจะตายที่ใส่มาขาเท่าเข็ม
จึงทำเดินเกาะแกะมาและเล็ม
แม่จอมเค็ม หาซื้อใหม่ให้ลูกที...
.
แม่นั่งนึก...ตัวล่าสุดที่ซื้อให้เมื่อไหร่หนอ
อ้อ..อ๋อ   สามปีแล้วแก้วตาเอ๋ย
ตกลงว่าแม่ซื้อให้ (แต่) ไม่วายเปรย
ยีนส์ของแม่ใส่มาเลยกว่าสิบปี
.
ก็เพราะว่าแม่หุ่นดีมีมาตรฐาน
สิปปีผ่านเหมือนวันวาน  โอ้..อะไรนี่
แม่เลยนำของเก่าๆกลับมาใช้ไม่รอรี
ใส่แล้วดูดี๊..ดี  ดูมีแวว (สวยเหมือนเดิม)
บันทึกนี้มีแต่ต่อกันเป็นกลอน  ท่านสุนทรภู่เขินไปเลย...เดี๋ยวท่าน handy มาอีกคน ครบเครื่อง...
ให้เวลากับลูก....อุ้มลูก....ความสุขที่ยิ่งใหญ่ไม่ต้องไปหาซื้อ....อ่านแล้วมีความสุขค่ะ....เห็นความรักและความเพียร..ในการเล่าเรื่อง

    อันแม่เม่ย  คือยอดแม่  ใช่หรือไม่
เอาใจใส่  ลูกน้อย  คอยเกื้อหนุน
เตือนสติ  ตนเสมอ  เลอค่าคุณ
ไม่ยอมให้  ความวุ่น  มาเบียดเบียน

   งานมากมาย  เพียงใด  ไม่เคยท้อ
ทั้งทำพูด  คิดต่อ  และขีดเขียน
เสนอเรื่อง  หลากหลาย  ให้บทเรียน
มีความเพียร  เป็นธงนำ  ทำด้วยใจ

   ละเอียดอ่อน  แลรอบคอบ  ใครก็ทราบ
ใจยังอาบ  ด้วยสุนทรีย์  ที่สดใส
เก็บเรื่องเล็ก  กุ๊กกิ๊กได้  ไม่เหมือนใคร
ใครอ่านแล้ว  ไม่ติดใจ  ช่วยบอกที !

โห พี่เม่ย ... ช่วยเอาคารม คมคำกวีเหล่านี้ ไป ลปรร. กันที่งานมหกรรมด้วยนะคะ ... ว่า ... อารมณ์เช่นใดหนอจึงทำเกิด อารมณ์นี้ขึ้นมาได้ใน GotoKnow นะจ๊ะ