GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

บันทึกไว้เพื่อเป็นสถิติ

การทำอะไรสักอย่างต้องมีเป้าหมาย เป้าหมายแรกคือ มีบันทึกอยู่ใน 20 อันดับแรก

     ณ วันที่ 12 ตุลาคม 2548 บล็อกของ beemanNUKM ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ที่ลำดับที่ 21 ของบล็อกที่มีบันทึกมากที่สุดแล้วครับ ในจำนวนบันทึกทังหมด 34 บันทึก และอยู่ในหน้าที่ 2 ของการบันทึกสถิติ (1 หน้ามีสถิติ 20 บันทึก)

     การทำอะไรสักอย่างต้องมีเป้าหมาย เป้าหมายขั้นแรกของการเขียนบันทึกที่ไม่ค่อยมีคนอ่าน (อาจจะมีคนอ่านแต่แสดงความคิดเห็นน้อย) มันไม่ค่อยสนุกเท่าไรเลยต้องหาของเล่นที่แข่งกันตัวเอง (ความจริงแข่งกับคนอื่นด้วย) คือเป้าหมายของจำนวนบันทึก (ที่ค่อนข้างมีคุณภาพหน่อย ไมใช่มากด้วยปริมาณ)  เป้าหมายแรกคือ ในเดือนตุลาคมนี้ บันทึกของผมต้องได้ขึ้นไปอยู่หน้า 1 ซึ่งก็หมายความว่า อยู่ใน 20 อันดับแรก (เพราะหน้าหนึ่งมีรายงาน 20 บันทึก)

    ถ้าเป็นมือวางอันดับของเทนนิส ผมก็จะอยู่ในอันดับมือที่ 20 ของโลก (อ้อ ! ไม่ใช่ครับ ของไทยครับ เพราะ Gotoknow เป็นของคนไทยครับ และเป็นแบบไทยๆ ที่ผมคิดว่าดีกว่าของฝรั่งครับ และคนไทยต้องใช้ของไทยครับ ....ผู้พัฒนาระบบโปรดทราบ) ไม่ใช่ครับ ของ Gotoknow ต่างหาก (ในด้านจำนวนบันทึกครับ ยังไม่นับเรื่องคุณภาพ)

   ซึ่งเป้าหมายนั้นไม่ไกลเกินฝัน เพราะอันดับที่ 20 มีบันทึกอยู่แค่ 36 บันทึกเท่านั้น

   ต่อไปเป็นเรื่องแข่งกับตัวเอง คือ ผมต้องการจะเขียนบันทึกให้ได้เฉลี่ยเดือนละ 30 บันทึก หมายความว่า ต้องมีบันทึก (แบบมีคุณภาพด้วยครับ) เฉลี่ยวันละ 1 บันทึก ถ้า 1 ปี ก็จะมี 365 บันทึก (เริ่มนับบันทึกในเดือนตุลาคมนะครับ)

   ถ้าทำอย่างนี้ได้ ปีหนึ่งผมจะมีบันทึกเกิน 400 บันทึกแน่ครับ เพราะบันทึกที่ผมรับผิดชอบมีอยู่ 4 บล็อกครับ.........

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 5267
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

     ผมเห็นด้วยกับอาจารย์ในการตั้งเป้าหมาย "การทำอะไรสักอย่างต้องมีเป้าหมาย" ซึ่งผมจะขอแลกเปลี่ยนกับอาจารย์นะครับ เป้าหมายของผมภายใน 3 เดือนนี้ (ก่อนปีใหม่) คือ ทุกคนในทีมงาน "ไตรภาคีร่วมพัฒนาสุขภาพชุมชน" ณ ตอนที่ตั้งเป้าหมายมี 20 คน (1 ต.ค.48) จะต้องเขียนบล้อกครั้งแรกได้ด้วยตัวเองครับ ฉะนั้นเป้าหมายของผมจึงแตกต่างกับอาจารย์ และดูจะช้ากว่าด้วย แต่ผมให้ความสำคัญว่าทีมต้องไปพร้อม ๆ กัน (ล้ำกันได้บ้าง) แต่เป้าหมายปลายสุด (Ultimate Goals) ไม่น่าจะแตกต่างกันใช่ไหมครับ

     ยุทธวิธีก็เลยถูกงัดมาใช้ เช่น เซ้าซี้เอา เขียนถึงเขาที่ละคน ชื่นชมทันทีที่เขาทำได้ (ผมรู้ว่าเขาอ่านกันอยู่ เพราะเวลาพูดเขาจะรู้ทันกับข่าวสารที่เขียนไว้) ไปซ่อมไปเซตเครื่องให้ถึงที่ ถามถึงบ่อย ๆ บอกว่าผมเขียนสรุปไว้แล้วลองเข้าไปดู เป็นวิทยากรที่ไหนก็จะแนะนำโดยขึ้นจอให้ดูตัวอย่าง ภาพถ่ายอันนี้มีผลมาก ฯลฯ โดยสรุปผมใช้อย่างนี้ครับ คิดใหญ่ ไม่คิดเล็ก

     อันนี้ด้วยความตั้งใจจริงครับ

   สนุกมากครับที่ได้ ลปรร. กัน คงต้องเขียนเป้าหมายต่อ ๆ ไปแล้วละครับ คือผมมีความคิด (จริง ๆ นะครับไม่ได้เสแสร้ง คือผมเห็นว่า ดร.วิบูลย์ของผมเป็นคนทำงานจริง ๆ) ผมก็อยากให้ความตั้งใจของแกประการหนึ่งเป็นจริงได้ไวขึ้น คือ ให้ชุมชน ม.นเรศวร มีผู้เขียนบล็อก (แบบคุณภาพ) ไม่ต่ำกว่า 80 คน ภายในปี 2549  ดังนั้นทุกคนที่ผมไปสัมผัสด้วย ต้องเริ่มต้นให้เปิดบล็อก เขียนบันทึก แลกเปลี่ยนเรียนรู้ และทำงานเป็นทีมร่วมกันภายหลัง (หลังจากดูใจกันสักพัก) 

    สุดท้ายไม่ว่าจะทำอะไรก่อน อะไรหลัง เป้าหมายสุดท้ายคงเป็นแบบเดียวกันครับ....

    ขอบคุณครับที่ ลปรร.

เรียน อ. สมลักษณ์ ที่นับถือ

เอาใจช่วยครับสำหรับการทำสถิติ

หากอาจารย์มีเรื่องราวของชุมชนที่เลี้ยงผึ้ง (อาจจะเล่าเป็นรายคนที่เห็นว่าเป็น Best/good practice) ในพื้นที่ของอาจารย์  หรือที่อื่นที่อาจารย์ไปพบเห็นมา   เขียนมาเล่าให้ชาว blog ได้อ่าน  จะเป็น Practice กรณีเรื่องการเลี้ยงผึ้ง   จะได้เห็น ทั้ง content และ context ว่าด้วยเรื่องการเลี้ยงผึ้งของชุมชนนั้นๆ 

 

 

 

   ขอบคุณคำแนะนำที่เป็นประโยชน์ของอ.ธวัช ครับ ผมจะพยายามให้คนเลี้ยงผึ้งทำสมุดแห่งการเรียนรู้ เขียนวันละบันทึก ช่วงแรกอาจได้ไม่กี่คน และคงได้เพิ่มขึ้นเรื่อย เพื่อมาถ่ายทอดลองบล็อก รวมทั้งประสบการณ์จากการเยี่ยมชมกิจการของผุ้เลี้ยงผึ้งในอนาคตมาถ่ายทอดลงบล็อกบ้างครับ

   เกษตรกรตัวจริงนี่ ใน 100 คน มีคอมพิวเตอร์ใช้งานเป็น เกิน 10 คนนี่ก็เก่งแล้วครับ