อุบัติการณ์ความเสี่ยงของห้องผ่าตัด (จะ) ทำสถิตินิวไฮ

  ติดต่อ

 สำนักข่าว MK อุ๊ย...ไม่ใช่ KM บุ๊ก เวิลด์ ออฟ เร็กคอร์ด (อิ..อิ เลียนแบบ- กินเนสส์บุ๊ก เวิลด์ ออฟ เร็กคอร์ด) บินด่วนจี๋มาเมืองไทยเตรียมบันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์รายงานอุบัติการณ์ความเสี่ยงของห้องผ่าตัดจะพุ่งปรี๊ดทะลุเพดาน  คึกคัก ครึกครื้น ทำสถิตินิวไฮประหนึ่งดัชนีดาวน์โจนส์ในตลาดหุ้น... <p>หลังจากคณะกรรมการความเสี่ยงของสถาบันบำราศนราดูรอันมีท่าน ผ.อ. อัจฉรา เป็นประมุขได้จัดอบรม "การบริหารความเสี่ยง" ให้กับเจ้าหน้าที่ของสถาบัน ฯ จนครบ 100 เปอร์เซ็นต์ KM บุ๊ก  ก็ได้ส่งเจ้าหน้าที่พิเศษมาที่เมืองไทยเพื่อเตรียมบันทึกเรื่องราวในครั้งนี้ว่าเหตุไฉนการอบรมในครั้งนี้ เจ้าหน้าที่ทุก ๆ คนมีความกระตือรือร้น สนุกสนานกับความรู้ที่ได้รับเป็นอย่างยิ่ง </p>

ต่างจากการอบรมครั้งใด ๆ ในโลกหล้า ต่างจากการอบรมความเสี่ยงที่เคย ผ่านมาจึงสร้างความอัศจรรย์ใจเป็นยิ่งนัก ไม่เกิดการปะทะกันระหว่างหน่วยงานที่เกิดความเสี่ยงกับศูนย์พัฒนาคุณภาพ หรือการทะเลาะเบาะแว้ง หรือการกล่าวโทษกันระหว่างหน่วยงานต่าง ๆถึงขั้นน้ำลายชโลมแผ่นดิน( อิ..อิ...จริง ๆ แล้วเป็นสงครามน้ำลายต่างหาก)  ไม่มีความรุนแรง ไม่เสียเลือดเนื้อแม้แต่หยดเดียว เสียอย่างเดียวคือหัวเราะจนเหงือกแห้ง

การอบรมความเสี่ยงในครั้งนี้ต้องขอบอกว่าเป็นการอบรมที่หวานหยด เพราะคุณหมอปิยวรรณหรือหมอนุ้ยนั้นมีเสียงหวานนอกจากนี้ยังเสียงที่เจื้อยแจ้ว พูดเร็วเป็นเรือด่วน เจ้าหน้าที่ไม่มีความหวาดกลัว หรือวิตกกังวลใจ ทุกคนอยากขึ้นไปฟังอบรมขนาดต้องแลกเวรกันอันเนื่องมาจากเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าจะมีทอร์คโชว์จากหมอนุ้ย ถึงขนาดมีการแย่งเก้าอี้กัน (ฮา)

อีกทั้งยังไม่มีการต่อต้านต่อการเขียนความเสี่ยงอีกด้วย  ซึ่งจำนวนนี้ก็มีเจ้าหน้าที่ของชุมชนคนชุดเขียวที่มีการทำกิจกรรม AAR หลังจากเจ้าหน้าที่ทุกคนได้ผ่านการอบรม "การบริหารความเสี่ยง" แล้ว ทุกคนเริ่มเข้าใจและตระหนักว่าการบริหารความเสี่ยงเป็นหน้าที่ของทุกคน เจ้าหน้าที่ทุกคนพากันสัญญาว่าจะเขียนความเสี่ยงให้มาก ๆ เพื่อที่หน่วยงานตนเองจะได้ขึ้นพาดหัวข่าวว่าหน่วยงานห้องผ่าตัดของฉันมีความเสี่ยงมากที่สุด และหลังจากอบรมเพียง 2 วันเจ้าหน้าที่ห้องผ่าตัดก็เขียนใบรายงานความเสี่ยงไปแล้วถึง 6 เรื่อง นับเป็นสถิติที่น่าทึ่งยิ่งนัก นักวิชาการด้านต่างๆ ทั้งด้านสิทธิผู้ป่วย จริยธรรม ยืนเกาหัวกันแกรกๆ ด้วยความงง..งวย..ขวยเขิน  ทาง KM บุ๊กจึงต้องเตรียมบันทึกเพื่อเก็บจารึกเป็นประวัติศาสตร์ครั้งเดียวใของโลก เหลือเขื่อจริง ๆ  

</span>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 52607, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #สถาบันบำราศนราดูร#ห้องผ่าตัด#การบริหารความเสี่ยง

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (10)

อัจฉรา
IP: xxx.157.42.10
เขียนเมื่อ 

ระวังจะเสี่ยงได้รางวัลนะคะหนูเล็ก

  • ลูกน้องหนูช้อบ...ชอบ ค่ะ ท่าน ผ.อ.
  • เจ้าหน้าที่ชุมชนคนชุดเขียวบอกว่าอยากได้รางวัลที่ 1 ในการเขียนใบรายงานอุบัติการณ์น่ะค่ะ แต่เขาวงเล็บด้วยนะคะว่าต้องเป็นความเสี่ยงระดับ A หรือเกิดที่นี่ เท่านั้นค่ะ
พี่ติ่ม
IP: xxx.203.180.223
เขียนเมื่อ 
ขอเตือนว่าอาจเกิดความเสี่ยงในการชิงรางวัลนะจ๊ะ เพราะทุกคนเข้าใจแล้วว่าต้องทำอย่างไรและอยากมีส่วนร่วม(จริงๆแล้วไม่ได้อยากได้รางวัลหรอก ใช่ไหม)
kai angel
IP: xxx.121.98.134
เขียนเมื่อ 
  • หลังจากฟังหมอนุ้ยทอล์กโชว์ เอ๊ย บรรยายแล้ว ต้องรีบกลับมาทบทวน risk profile ของงานกันใหม่ (หลังจากที่ทิ้งกันไปนาน...)
  • ชชคชข. alert กันขนาดนี้ เห็นทีต้องขอลงสนามแข่งด้วยคนแล้วมั้ง...(แหะๆ...ล้อเล่น)

                                  

จะเตรียมตั้งรับไหวไหมเนี่ย.....เป็นความเสี่ยงของศูนย์พัฒนาคุณภาพค่ะ

ถึง พี่ติ๋ม น้องไก่

ดีใจจังเลยที่มีคู่แข่ง..เอ๊ยคนมาร่วมกันค้นหาความเสี่ยง จะได้ช่วยกันพัฒนางาน..เอิงเงย...

แต่..อูยส์.....ชักเสียว ๆ ว่าชุมชนคนชุดเขียวจะหลุดจากตำแหน่งแล้วสิ ไม่ได้การแล้วต้องรีบช่วยกันหาความเสี่ยงดีกว่า เอ้า ...ลุยจ้ะ

 

 

ประกาศ...ด้วยขณะนี้ชาวบำราศฯ กำลังตื่นตัวกับการเขียนรายงานความเสี่ยงเป็นอย่างมาก หลังจากดูทอร์คโชว์จากหมอนุ้ย พี่มอมและเจ้าหน้าที่ศูนย์พัฒนาคุณภาพโปรดเตรียมรับสถานการณ์ด้วย กรุณาเตรียมเข่งไว้เยอะ ๆ เพราะจำนวนความเสี่ยงจะมีมากมายเป็นภูเขาเลากา เอิ๊ก..เอิ๊ก..เอิ๊ก..555

nooch
IP: xxx.157.42.214
เขียนเมื่อ 

ได้รับความรู้ด้วย แถมอ่านแล้วสนุกอีกต่างหาก

ขอชื่นชมคุณศุภลักษณ์มาก ๆ ที่สามารถนำเรื่องในงานมาเขียนให้ได้อ่านอย่างสนุก สนานเฮฮา อย่างนี้เรียกว่า ทั้งมีสาระและความบันเทิงครบครันนะ

ขอบคุณ คุณ Nooch ค่ะ

ไว้คอยติดตามบันทึกความเสี่ยงตอนต่อไปนะคะว่าห้องผ่าตัดเราจะมีการจัดการความเสี่ยงเด็ด ๆ อย่างไร ติดตามโปรแกรมหน้าค่ะ...คิก คิก

สวัสดี และทักทายครับ

blog น่ารักจัง ภาษาที่เล่าก็ดูสบายๆ น่าอ่าน ไม่เหมือนใครดีครับ แต่ในเรื่องเล่านั้นมีเนื้อหาที่น่าสนใจเยอะนะครับ(ไม่ได้สวยแต่รูป)