เรื่องเล่าจากพัทลุงที่อยากเล่าต่อ เป็นข้อมูลจากหนังสือพิมพ์มติชน ฉบับวันศุกร์ ที่ 7 ตุลาคม 2548 ที่เกษียร เตชะพีระ เขียนไว้ ผมได้รับข่าวนี้เป็นชิ้นกระดาษที่พี่พร (พี่อวยพร ดำเกลี้ยง) กัลยณมิตรต่างวัย ของผม พี่เขาทราบว่าผมสนใจจึงอ่านเสร็จแล้วตัดมาฝากผม ต้องขอขอบคุณพี่มาก ไว้ ณ ที่นี้
          ผมอ่านด้วยความตั้งใจ (ตอนแรกนึกว่าเป็นตำนานด้วยซ้ำ) ที่ไหนได้เป็นเรื่องราวที่ผมคงต้องบรรจุไว้ใน blog สังคมที่ไว้วางใจซึ่งกันและกัน มากกว่า เรื่องนี้เป็นการถ่ายทอดการพูดคุยโต๊ะกลมระหว่างคน 3 จังหวัดภาคใต้ที่กำลังประสบกับปัญหาอยู่ กับคนพัทลุงที่เคยประสบกับปัญหาที่ไม่แตกต่างกันในอดีตประมาณ 30 กว่าปีที่ผ่านมา คนร่วมชะตากรรมเดียวกันที่ต่างเวลา ต่างวาระกัน แต่เป็นคนที่สามารถเข้าอกเข้าใจกัน คนพัทลุงกลุ่มนี้เป็นคนในตำนาน “ถีบลงเขา เผาลงถังแดง” ณ วันนี้เขาเปลี่ยนวิธีการต่อสู้เท่านั้น อุดมการณ์ของเขาไม่เคยเปลี่ยน คุณลุงที่เล่าให้ฟังตามที่คุณเกษียร  เตชะพีระ เขียนไว้ ทำไมต้องเล่าไปเช็ดน้ำตาไปด้วย อยากให้หลาย ๆ ท่านได้อ่านบทความนี้ ผมจะพยายามหา link ให้เจอและจะทำ link ไว้ให้ครับ
          ปล. เรื่องนี้จริง ๆ พี่พรก็เขียนเองได้เลยเพื่อลงใน blog ของพี่พรเอง ตามความรู้สึกและการรับรู้ของพี่ซึ่งอาจจะแตกต่างจากผมไป จะได้เพิ่มมุมมองครับพี่ เอาใจช่วยอยู่นะครับ พี่อย่าลืมอ่าน กระบวนการแห่งปัญญา ด้วยนะครับ