GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เริ่มต้นที่หนองธง (ได้สวย)

ถ้าเริ่มต้นอย่างนี้รับรองจะอยู่สบาย

          ความประทับใจในครั้งแรกที่เดินทางไปทำงานที่สถานีอนามัยตำบลหนองธง ซึ่งเป็นสถานที่บรรจุเข้ารับราชการครั้งแรกของผม คือ การที่ผมเลือกเดินทางในวันศุกร์ด้วย ถือว่าเป็น “วันสุข” โดยตอนเช้าก็แวะเอาหนังสือส่งตัวสำนักงานสาธารณสุขอำเภอ กว่าจะได้ก็เกือบเที่ยง ถึงเวลาเที่ยงเขาก็ห้ามเดินทางตามความเชื่อให้เวะพักก่อน (ที่ถูกต้องหาน้ำล้างหน้าด้วย) ก่อนที่จะออกเดินทางต่อ ผมเดินทางด้วยมอเตอร์ไซด์คู่ชีพ YAMAHA รุ่น Micro มือสอง สมัยนั้นสุดเท่ห์แล้ว พร้อมสัมภาระพอจำเป็น มาคนเดียว กะว่าคืนแรกก็นอนที่บ้านพักเลย เพราะสืบทราบมาแล้วว่าหัวหน้า (พี่วาสนาฯ) เตรียมไว้ให้แล้ว

          พอมาถึงที่มัสยิดหนองธง ก็เที่ยงกว่านิด ๆ แล้ว แต่ผมไม่แน่ใจว่าอีกไกลไหม ก็กะว่าจะแวะตามความเชื่อที่ปฏิบัติอยู่ เห็นคนเยอะมาก กำลังรีบเร่งกันเข้าไปทำละหมาดวันศุกร์ ซึ่งผมก็พอรู้อยู่ ในใจคิดว่ากะให้เขาทำละหมาดเสร็จจะขอแนะนำตัวเองซะหน่อย ก็ไปติดต่อกับวัยรุ่นที่เดินเข้ามาใกล้คนหนึ่ง สักครู่ก็มีคนมาบอกให้ผมรอ ผมก็รออยู่แถวนั้น ไม่กล้าเดินเพ่นพ่าน เพราะบรรยากาศสงบดีมาก จนได้เวลาที่เขาละหมาดเสร็จ ก็มีวัยรุ่นออกมาตามให้เข้าไปข้างใน ผมพูดแนะนำตัวเองและฝากเนื้อฝากตัวประมาณ 10 นาที เสร็จแล้วคนเกือบทั้งหมดที่นั่นก็ออกกันมาพร้อมกันกับผม และมีคนไปช่วยผมเข็นมอเตอร์ไซด์ไปที่สถานีอนามัยซึ่งอยู่ไม่ไกลมากนัก ผู้เฒ่าผู้แก่ก็ร่วมเดินไปพร้อม ๆ ผมและชวนคุย โดยได้สอบถามข้อมูลจากผมตามธรรมเนียม ถามผมว่า "รู้จักใครมาก่อนบ้าง" ซึ่งตอนนั้นผมไม่รู้จักใครเลย ก็บอกว่า "ไม่รู้จักใครทีครับ" แต่เขาพูดเป็นนัย ๆ ว่า "ที่นี่อยู่บาย ถ้าเริ่มต้นอย่างนี้รับรองจะอยู่สบาย" และจะไม่ให้ใครมาเกเรกับผมเด็ดขาด พอถึงสถานีอนามัยก็พบกับ อสม.ที่ทำขนมจีนมารอเลี้ยงรับอยู่ เขาบอกว่ารอนานแล้ว ไม่รู้มาก่อนว่าหมอเป็นมุสลิมด้วย (ผมก็งงสิครับ) ถึงบางอ้อ ที่เขาถามก็เพราะเขาเข้าใจว่าผมแวะทำละหมาดวันศุกร์นั่นเอง

          คืนนั้นผมนอนที่นั่น ที่บ้านพักหลังใหม่ (บ้านไม้สร้างไว้นานแล้ว แต่ไม่มีใครพัก) ตอนเช้าตื่นขึ้นมาก็เห็นมีร้านน้ำชาอยู่ใกล้ ๆ มองไปจากบ้านพักเห็นคนเยอะเหมือนกัน ก็อาบน้ำแต่งตัวพร้อมที่จะทำงานเลย จากนั้นก็ไปนั่งร้านน้ำชา มีคนพูดกันที่ผมพอจะได้ยินว่า “หมอมา หมอคนนี้แหละเหอ ที่มาถึงแวะมัสยิดก่อนที่จะแวะอนามัย” เป็นเสียงของแม่ค้าที่ขายข้าวยำ ซึ่งเมื่อวันแรกที่ผมมาถึงผมไม่ได้พบแก ผมจึงเข้าใจทันทีว่าที่เขาพูดว่า “ถ้าเริ่มต้นอย่างนี้รับรองจะอยู่สบาย” หมายถึงอะไร และจากนั้นมาผมก็อยู่สบายจริง ๆ นะที่อนามัยหนองธง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 5230
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)