สวัสดีค่ะวันนี้ดิฉันขอเสนอเรื่องที่ทำให้ดิฉันรู้สึกประหลาดใจแกมกังวลนิดๆๆที่คิดว่าหลายครอบครัวอาจเจอได้ 

          เรื่องมีอยู่ว่า  วันนี้ลูกชายหล่าสอบปลายเทอม เค้าสอบเสร็จเลิก บ่าย 2โมง  ปกติดิฉันจะไปรับเค้าหลังเลิกงานคือประมาณ 5 โมงเย็น พอเลิกงานดิฉันก็รีบเข้าบ้านตั้งใจจะไปเปลี่ยนชุดแล้วรีบไปรับลูกชายปรากฏว่านั่งยิ้มทำหน้าแป้นแล้นพร้อมกับร้องว่า"เซอร์ไพรส์มาม๊า" ดิฉันตกใจ และเซอร์ไพรส์จริงๆๆ ว่าลูกมาได้อย่างไร สอบถามได้ความว่าเดินจากโรงเรียนอนุบาลอุบลมาขึ้นรถสายม.อุบล ระยะทางเกือบ 1 กิโลเมตร กลับมาโรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์เอง แล้วขึ้นสะพานลอยข้ามถนนเดินเข้าบ้านซึ่งเป็นการเดินทางขึ้นรถสายครั้งที่สองของเค้าหลังจากที่ดิฉันซักซ้อมกับลูกหลายครั้งแล้วเมื่อปิดเทอมต้นแต่ผลพบว่าลูกขึ้นรถไม่ถูก ต้องตามหากันทั่วเมือง  แต่มาวันนี้ลูกชายหล่าบอกก็ไม่ตื่นเต้นสิ หนูโตแล้ว...ขึ้น ป.6 แล้ว(พึ่งสอบป.5เทอมปลาย).เราก็ได้แต่อึ้ง...

      ในความคิดของคนเป็นแม่ จริงๆๆแล้วเด็กอายุ11ขวบ เราคิดว่าเค้ายังเด็กมาก   กังวลว่าจะเอาตัวรอดไม่ได้ แต่จากสิ่งที่ลูกได้พยายามดูแลตนเองเพื่อแสดงให้พ่อแม่หรือผู้ใหญ่เห็นว่าโตแล้ว  และสามารถทำอะไรได้ด้วยตนเอง และต้องการแสดงให้พ่อแม่เห็นว่าเค้าโตแล้ว สะท้อนอะไรบางอย่างให้ดิฉันได้คิด คือ    .....ดิฉันกังวล หรือปกป้องลูกเกินไปรึเปล่า...รึสมัยนี้เด็กมีความคิดที่โตเกินตัวรึเปล่า 

         ดิฉันยังต้องคุยกับลูกชายต่อ  เรากอดกันและชื่นชมความสามารถของลูกพร้อมกับบอกลูกว่าจะดีกว่านี้ถ้าบอกแม่บ้างเผื่อใครอุ้มไปขาย...