ผ่านไปอย่างสำเร็จงดงามกับงานสันทรายกินดี..มีความสุข
เพราะความร่วมมือของหลายๆ ท่าน
โดยเฉพาะ "หัวใจ" อันงดงามและแข็งแกร่งของทีม GFGAP   นะคะ 

แม้มีเหตุการณ์ไม่คาดหมายเป็นอุปสรรคบ้าง

...

ข้าพเจ้าตั้งเป้าไว้ว่า เช้าวันที่ 28 กุมภาพันธ์ จะมีโอกาสเตรียมส่วนที่รับผิดชอบในงานจริงวันที่ 1 มีนาคม

แต่คืนวันที่ 27 กุมภานั้นเอง ข้าพเจ้าก็เริ่มระคายในหูด้านขวา แล้วปวดมากขึ้นจนคืนนั้นนอนไม่ได้

ท่านผู้อ่านลองจินตนาการ เหมือนมีเข็มแทงเข้าในรูหู เป็นช่วงๆ คะ

ปวดแบบนี้ ภาษาเหนือ เรียกว่า 'จ๊าดๆ' ซึ่งเป็นปวดจากปลายประสาท

เกิดจากผิวหนังที่คลุมหูชั้นนอกบาง ติดกับปลายประสาท หากมันอักเสบก็มักระคายเส้นประสาท

เช้ามา ไข้ขึ้น ต่อมน้ำเหลืองใต้คางที่รับจากใบหูบวมมาก สรุปเป็นหูชั้นนอกอักเสบ 

จนอ้าปากไม่ได้ เป็นอันได้หยอดน้ำข้าวต้มของจริง (ขอบคุณ แม่ที่ส่ง'อาหารเพื่อสุขภาพ'มาให้)


ดังนั้น นอกจากไม่ได้เตรียมงาน ไม่ได้ไปทำงาน แล้วยังไม่ได้ไปรับอาจารย์จันที่สนามบินด้วย

โชคดี พี่นุชที่นอกจากกรุณามาเป็นวิทยากรบนเวทีแล้ว ยังดูแลที่พักใกล้น้ำปิงอันแสนอบอุ่น

ส่วนข้าพเจ้าหลับๆ ตื่นๆ ทั้งวัน กระทั่งตอนคุยโทรศัพท์กับครูตูม ( สารภาพว่าไม่รู้ตอบอะไรไปบ้างคะ)

-------------------------------------

วันที่ 1 มีนาคม

ช่วงเช้า คุณอักขณิช ช่วยเป็นแกนกลางประสาน และยังเป็นไกด์จำเป็น (แต่เชี่ยวชาญด้านดอยสุเทพ :) 

ส่วนข้าพเจ้า ไปเยี่ยมผู้ป่วยมะเร็งปอดกับแพทย์ประจำบ้าน เพราะนัดไว้แล้ว (แม้จะใช้หูฟังยังไม่ได้)

ไปถึงโรงเรียนสันทราย ไม่ทันได้ร่วมวงข้าวซอยลำใย

เดิมรายการบนเวที วางตัวข้าพเจ้าเป็น Moderator  ซึ่งข้าพเจ้ารับแบบไม่มั่นใจนัก

ด้วยความเมตตาและความสามารถของอาจารย์จัน พี่นุช คุณหมออุทัยวรรณ และ อ.วิรัตน์

แต่ละท่านเดี่ยวไมโครโฟน กับ น้องๆ นักเรียนสันทราย เรียกว่า 'เอาอยู่'

ครูตูม  วิ่งขึ้นลง ซ้าย ขวา หน้าหลัง เวทีแต่ยังยิ้มสู้ได้ตลอดงาน



น่าแปลกที่ตลอดงาน ไม่รับรู้ถึงอาการปวดหูเลย คงเพราะตื่นเต้น ตื่นตา ตื่นใจ

เวลาผ่านไปรวดเร็ว จนมาถึงรายการปิดท้าย ที่ร้านสวนผัก



การเยือนเชียงใหม่ของอาจารย์จัน ทำให้ชาว Gotoknow เชียงใหม่ ทั้งเก่าใหม่ ได้มาพบปะ

แขกพิเศษอย่าง อาจารย์วัสวัต มาพร้อมลูกศิษย์คุณดอกหญ้าน้ำ ทุกคนตื่นเต้นมาก แต่เจ้าตัวไม่ขอออกสื่อคะ

เพิ่งรู้ที่มาของ "ดีมาร" นะนี่ 

เสียที่หูขวาข้าพเจ้าปิดสนิท  ขนาดคุณอักขณิช และอาจารย์วัสที่นั่งด้านขวา นินทาดังๆ ก็หาได้ยินไม่ :)

-----------------------------------------------

แล้วงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

อาจารย์จัน  พี่นุช และสมาชิก Gotoknow เชียงใหม่แยกย้ายไปปฎิบัติหน้าที่ของตนเอง

เช่นเดียวกับข้าพเจ้า ที่กลับคอนโดด้วยความอิ่มท้อง อิ่มใจ

...แต่อาการปวดหูขวารุนแรงขึ้น

แล้วตีสอง ก็ตื่นขึ้นมา ด้วยความปวดที่สุด !!!

ก่อนจะหายไปฉับพลัน พร้อมกับน้ำสีเหลืองปนเลือดไหลซึมออกมา

'ไชโย' ข้าพเจ้านึกในใจ เพราะแปลว่าฝีหนองในหู แตกเองแล้ว

อาการก็ดีขึ้น จนได้ยินปกติในวันนี้ 


####

บทเรียนจากเหตุการณ์ที่ทำให้ต้อง 'ฟังหูไว้หู' อย่างไม่คาดหมาย

ทำให้ซาบซึ้ง คุณค่าของกัลยาณมิตรยิ่งขึ้น

โดยเฉพาะ...มีความในใจอยากบอก พี่กานดา 

วันที่เราประชุมเตรียมงานครั้งแรกที่บ้านพี่ดา ตรงกับเทศกาลไม้ดอกไม้ประดับ

เราตระเตรียมว่าจะไปชมดอกไม้และทานอาหารในงาน

แต่แล้วก็เกิดเหตุไม่คาดฝัน "พายุฝน" เป็นอันได้อาศัยข้าวบ้านพี่ดา

พี่ดาพาข้าพเจ้าไปดูบอนไซ เป็นอันเจอฝนไล่ช้าง (ข้าพเจ้ายังดีมีหมวก แต่พี่ดาโดนเต็มๆ)

สิ่งที่พี่ดาทำคือ ซื้อโรตีไปฝากลูก  และเลี้ยงบะหมี่ข้าพเจ้าหนึ่งถ้วย

ข้าพเจ้าอดอัศจรรย์ ในความนึกถึงผู้อื่นก่อนตัวเอง ของพี่ดา



จากวันนั้น...


ถึงวันนี้...


อยากกระซิบว่า.. ก่อนหน้านี้ ข้าพเจ้าไม่มั่นใจในการทำงานเป็นทีม ไม่ถนัดงานสังคมผู้คน

แต่แล้ว  Gotoknow ก็ทำให้ข้าพเจ้าเป็น 'คนใหม่'

จากใจ หนึ่งในทีม GFGAP คะ