ขอให้อาจารย์หมอ ป. หายไว ๆ นะคะ

แล้วเวลา  ผู้คนที่น่ารักรอบตัว  และตัวเราเอง...ก็จะกล่อมเกลาเพิ่มพูนทักษะที่ยังแฝงเร้นให้โดดเด่นออกมานะคะ

ว้าว !!!  น่าสนุกมาก ๆ 

ปล. ว่าแต่  อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ  ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ  ขนาด  ๒  หนุ่มแนว ทำ - มะ นะคะ