วิถี Happy Ba: ประโยชน์สุข...ประโยชน์ขั้นสูง


สวัสดีค่ะ เวลาล่วงเลยมานานทีเดียวที่เราได้คุยกันถึงความสุขขั้นต้นตาม อรรถ ๓ หรือ ประโยชน์ ๓ ซึ่งทางธรรมเมื่อกล่าวถึงความสุข ก็ใช้คำว่า ประโยชน์ นั่นเอง  และเราคุยกันได้แค่ ประโยชน์ขั้นต้น หรือ ประโยชน์ปัจจุบันที่ตามที่มองเห็นได้ชัดเจน พร้อมทั้งวิธีปฏิบัติเพื่อให้ถึงประโยชน์สุขดังกล่าว


ในโอกาสมงคล เรามักให้ หรือ ได้รับคำอวยพรให้มี อายุ วรรณะ สุขะ พละ ก็เป็นความสุขในขั้นต้นนี้เท่านั้น

พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล ท่านเทศนากล่าวถึงชาวพุทธจำนวนมากว่ายังคงติดสุขอยู่กับประโยชน์ขั้นต้น

“...หวังแต่ประโยชน์เฉพาะหน้า หวังแต่ความสุขในชีวิตนี้ ซึ่งไม่ได้เป็นหลักประกันที่ยั่งยืนเลย มีอายุ วรรณะ สุขะ พละ ก็ใช่ว่าจะไม่ทุกข์ อายุร้อยปีก็ยังทุกข์ ทุกข์เพราะลูก ทุกข์เพราะหลาน ร่ำรวยเป็นหมื่นล้านก็ยังกลุ้มใจ หวาดกลัวความตายอยู่นั่นเอง

แม้ อายุ วรรณะ สุขะ พละ จะไม่ได้เป็นหลักประกันความสุขที่แท้จริง แต่ชาวพุทธไทยเราก็หวังแค่นี้ ทั้งที่มนุษย์เราสามารถจะไปให้ไกลกว่านั้นได้...”

(หนังสือ นิพพาน...ที่นี่...เดี๋ยวนี้ สำนักพิมพ์อมรินทร์ธรรมะ)


ประโยชน์สุขทางโลกในประโยชน์ขั้นต้นนั้นพระพุทธศาสนาไม่ได้ปฏิเสธ แต่ก็สอนต่อว่า มีความสุขที่สูงกว่านั้น หรือ สัมปรายิกัตถะ หรือ ประโยชน์ขั้นสูง

ประโยชน์ขั้นสูง ขึ้นมาอีกระดับนี้ เลยจุดหมายขั้นตาเห็น เพราะเป็นประโยชน์ที่ละเอียด ประณีตขึ้นมาอีกขั้น  คำพระท่านว่า เป็นประโยชน์สำหรับภายหน้า คือหวังได้ถึงเป็นประโยชน์ในภพใหม่กันเลย อย่างไรก็ตาม ประโยชน์ขั้นสูง นี้เราทุกคนก็รู้สึกได้ตอนยังมีชีวิตอยู่ เพราะเป็นความสุขทางใจ เป็นคุณค่าของชีวิตซึ่งทำให้เกิดความสุขลึกล้ำภายใน ไม่ต้องรอให้ตายก่อนค่อยไปเก็บเกี่ยว กล่าวคือ อะไรก็ตามที่ทำแล้วบรรลุผลเกิดความสุขดังนี้

  • มีความอบอุ่นซาบซึ้งสุขใจ ไม่อ้างว้างยึดเหนี่ยวใจให้เข้มแข็ง (ศรัทธา)
  • มีความภูมิใจในชีวิตสะอาดที่ได้ประพฤติแต่การอันดีงาม ด้วยความสุจริต(ศีล)
  • มีความอิ่มใจในชีวิตมีคุณค่าที่ได้ทำประโยชน์ตลอดมาด้วยน้ำใจเสียสละ(จาคะ)
  • มีความแกล้วกล้ามั่นใจที่จะแก้ไขปัญหา นำชีวิตและภารกิจไปได้ (ปัญญา)
  • มีความโล่งจิตมั่นใจ มีทุนประกันภพใหม่ ด้วยได้ทำไว้แต่กรรมที่ดี


สรุปการจะบรรลุประโยชน์ขั้นนี้ มีหลักธรรมต้องปฏิบัติเพื่อจะอำนวยให้ได้รับประโยชน์ขั้นสูง คือ

๑.  ถึงพร้อมด้วยศรัทธา

๒.  ถึงพร้อมศีล

๓.  ถึงพร้อมด้วยจาคะ หรือ ด้วยการเสียสละ

๔.  ถึงพร้อมด้วยปัญญา


ผู้เขียนได้เห็นเรื่องราวมากมายที่เหล่ากัลยาณมิตรโกทูโนว์ส่วนใหญ่ทำให้เกิดประโยชน์นั้นมาถึงประโยชน์ขั้นสูงนี้ จำได้ว่าพระท่านเรียกบุคคลที่ดำเนินชีวิตอย่างน้อยให้ได้สองขั้นของประโยชน์สุข(ประโยชน์ขั้นต้น และ ประโยชน์ขั้นสูง)นี้ว่า “บัณฑิต” ค่ะ


โอกาสหน้ามาเรียนรู้ด้วยกันถึง ประโยชน์ขั้นสูงสุด น่าสนใจยิ่งนักค่ะ เพราะเป็นประโยชน์สุขอันเป็นความสงบเย็น  นั่นหมายถึงเราช่วยเหลือผู้อื่น ช่วยเหลือสังคม แม้จะเป็นเรื่องหนักหนาแต่ใจเราไม่เป็นทุกข์ ไม่ใช่ทำไป ทุกข์ไป

Happy Ba ความสุขที่ออกแบบได้... แล้วพบกันใหม่ค่ะ


หมายเลขบันทึก: 520191เขียนเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2013 09:10 น. ()แก้ไขเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2013 09:10 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (31)

สาธุ ขอร่วมโมทนาสาธุในบทความอันเป็นสาธารณะกุศลนี้ ขอบคุณครับ

Happy Ba สุข..สงบเย็น เป็นประโยชน์ครับพี่นุช

ว้าว...สาธุ ขอบคุณมากๆค่ะพี่นุชขา...

เมื่อคืน สวดมนต์ให้แม่ฟังจบ ก็นั่งระลึกทบทวน...

ออกมาเป็นบันทึกอนุทินฉบับส่วนตั๊วส่วนตัวน้อยๆค่ะ :)

เช้านี้ หลังจากปฏิบัติกิจดูแลปรับสุขภาพกาย ใจแล้ว

ดูแลอาหารเช้าคุณแม่เรียบร้อย... สวมกอดไปสามหน... บอกรักไปสามที :))

รู้สึกกระหาย...อยากอ่านเหลือเกินค่ะ เนื้อหาสาระธรรมประมาณนี้...

เป็นอาหารจิตวิญญาณแบบ...จานกำลังพอเหมาะเลย :)

ไม่หนักเกินไป สำหรับการย่อย :)

................................

ประโยชน์ขั้นสูง ขึ้นมาอีก...ระดับนี้ เลยจุดหมายขั้นตาเห็น

เพราะเป็นประโยชน์ที่ละเอียด ประณีตขึ้นมาอีกขั้น 

คำพระท่านว่า เป็นประโยชน์สำหรับภายหน้า

คือหวังได้ถึงเป็นประโยชน์ในภพใหม่กันเลย

อย่างไรก็ตาม ประโยชน์ขั้นสูง นี้เราทุกคนก็รู้สึกได้ตอนยังมีชีวิตอยู่

เพราะเป็นความสุขทางใจ เป็นคุณค่าของชีวิตซึ่งทำให้เกิดความสุขลึกล้ำภายใน

ไม่ต้องรอให้ตายก่อนค่อยไปเก็บเกี่ยว กล่าวคือ อะไรก็ตามที่ทำแล้วบรรลุผลเกิดความสุขดังนี้

  • มีความอบอุ่นซาบซึ้งสุขใจ ไม่อ้างว้างยึดเหนี่ยวใจให้เข้มแข็ง (ศรัทธา)

  • มีความภูมิใจในชีวิตสะอาดที่ได้ประพฤติแต่การอันดีงาม ด้วยความสุจริต(ศีล)

  • มีความอิ่มใจในชีวิตมีคุณค่าที่ได้ทำประโยชน์ตลอดมาด้วยน้ำใจเสียสละ(จาคะ)

  • มีความแกล้วกล้ามั่นใจที่จะแก้ไขปัญหา นำชีวิตและภารกิจไปได้ (ปัญญา)

  • มีความโล่งจิตมั่นใจ มีทุนประกันภพใหม่ ด้วยได้ทำไว้แต่กรรมที่ดี
......

โอกาสหน้ามาเรียนรู้ด้วยกันถึง ประโยชน์ขั้นสูงสุด น่าสนใจยิ่งนักค่ะ

เพราะเป็นประโยชน์สุขอันเป็นความสงบเย็น 

นั่นหมายถึงเราช่วยเหลือผู้อื่น ช่วยเหลือสังคม

แม้จะเป็นเรื่องหนักหนาแต่ใจเราไม่เป็นทุกข์ ไม่ใช่ทำไป ทุกข์ไป...

Happy Ba ความสุขที่ออกแบบได้

.............................

ขอบพระคุณอีกครั้งนะคะ

Happy Ba สาธุค่ะ

พี่นุชครับ ดูแล้วงดงาม  เป็นความสุขในเบื้องปลายนะครับ

จิตและกายที่ถึงพร้อมด้วย ทาน ศีล สมาธิ ภาวนา พิจารณาธรรมแห่งวิถีพุทธ..ปลอดโปร่งเบาสบาย..ขอร่วมอนุโมทนาธรรมด้วยค่ะ

Happy Ba.  ค่ะพี่นุช....

ช่วงนี้ ไม่ทราบว่า พี่อยู่พิกัดไหนคะ....

Happy ba ค่ะ ไปอยุธยามา เสียดายไม่ได้พบกัน โอกาสหน้าแก้วจะบอกล่วงหน้าค่ะ

สาธุ  ได้ใช้มาเตือนใจให้ทำประโยชน์ต่อ ๆ ไปค่ะพี่นุช  ขอบคุณนะคะ

สวัสดีจ้ะคุณนุช  ขอบคุณบันทึกดี ๆ มีความสุขจ้ะ

ความสุขที่ไปถึงได้ยากยิ่ง..เพราะความลึกล้ำซับซ้อน..(ในธรรมชาติ)..คือ..การหลุดพ้น..ทั้งสิ่งทั้งปวง..(แอบคิด..อิอิ)..อยากให้คุณนุชมาช่วยถอดบทเรียนภูมิปัญญาคนแก่ๆจัง..ยายธี

สวัสดีค่ะพี่นุช สุดสวาทบาดใจ 

หนังสือ ที่นี่ เดี๋ยวนี้ น่าสนใจจังค่ะ อ่านแค่บทนำ ยัง ... นึกถึงอีกเล่ม now 

ยังพยายามฝึกจิต ให้อยู่แค่ ปัจจุบัน ก็ยังมิวาย ลอย 

พี่นชุสบายดีนะคะ ยังรฤกถึงเสมอ แม้ห่างหาย :) น้องปู  

ขอบคุณครับ

ประโยชน์ขั้นสูง = ประโยชน์ในภพหน้า


 

  • ขอบคุณคะ อ่านแล้ว ให้ครุ่นคิดถึงเหตุการณ์เมื่อสามปีก่อน ที่มีเหตุให้ไปหลงทางในเมืองกรุงยามค่ำคืน หาโรงแรมไม่พบ
  • เข้าไปถามทางในร้าน  7/11  ก็มีคนขายเด็กผู้หญิงวัยรุ่นอาสาพาไปส่ง บอกว่าเลิกงานพอดีและโรงแรมอยู่ไม่ไกล
  • ก็เดินตามไป ที่ไหนได้เดินเข้าซอยลึก ผ่านช่วงก็เปลี่ยว ใจเริ่มไม่ดี  ว่าหลอกเรามาหรือเปล่า
  • แต่สุดท้ายเขาก็พาไปส่งถึงโรงแรมจริงๆ  ยื่นเงินให้เป็นสินน้ำใจ เขาก็ไม่รับ
  • ทำให้คิดได้ว่า ณ ตอนนั้น เงินทอง ยศตำแหน่ง หรือกระทั่งคนในครอบครัว ก็ช่วยเราไม่ได้หากเกิดอะไรขึ้น สิ่งที่ทำให้เราผ่านความไม่แน่นอน คือหลักประกันที่เราก่อไว้ดังที่อาจารย์กล่าวคะ

อ่านแล้วอุ่นใจจัง...มีความสุขที่ได้มาอ่านครับ

ขอบคุณคุณเครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว เช่นกันค่ะ ยินดีมากที่ได้ร่วมเส้นทางเดียวกันค่ะ


ขอบคุณค่ะ อ.นุ เป็นการช่วยกันให้กำลังใจผู้ที่กำลังทำงานหนักเพื่อสาธารณประโยชน์นะคะ

อ่านสิ่งที่คุณTawandin ปฏิบัติกับคุณแม่แสนน่ารัก น่าชื่นชมยินดีจริงๆเลยค่ะ คุณแม่ต้องมีความสุข ชื่นใจเหลือเกินนะคะ

การนำเรื่องราวมาฝากก็ต้องเรียบเรียงจากความเข้าใจ บวก การปฏิบัติของเราด้วยค่ะ พี่เลยได้แค่เขียนอะไรที่ไม่ได้ยาก ซับซ้อนเกินการทำได้ในชีวิตจริง หากตัวเองยังทำไม่ได้ก็ไม่กล้าเที่ยวพูดเรื่องนั้นเรื่องนี้ คิดตามประสาคนลักษณ์ ๘ ค่ะ^___^  ดีใจที่คุณตะวันดินชอบอ่านแบบนี้


ยังมีความสุขที่เหนือขึ้นไปอีกค่ะอาจารย์ขจิต ฝอยทอง จะค่อยๆเรียบเรียง จะยากหน่อยเพราะพี่เองก็ยังทำได้กระพร่อง กะแพร่ง พยายามอยู่ค่ะ 


ขอบคุณค่ะพี่ใหญ่นาง นงนาท สนธิสุวรรณ ที่ให้กำลังใจนุชเสมอ กำลังอยู่บนเส้นทางค่ะ ค่อยๆขัดเกลาตัวเองไปทีละเล็ก ทีละน้อยน่ะค่ะ นับว่าโชคดีที่ได้มีดวงตาเห็นแสงธรรมให้ใจสว่างนำทางการปฏิบัติตนให้เกิดประโยชน์สุขค่ะ


555 น้องชาดา ~natadee ยังกะมีตาทิพย์เห็นพี่ไปโน่น ไปนี่เรื่อย ตอนนี้พิกัดอยู่เมืองกรุงเก่าค่ะ

เดี๋ยวปลายเดือนก็จะขึ้นเชียงใหม่สักสามสี่วัน


นั่นซีคะคุณแก้ว..อุบล ตอนน้องเจี๊ยบโทรบอก พี่อยู่ในเมือง แล้วเวลามันจะไม่พอดีกันเลยไม่ได้พบกัน 

ต้องมีอีกหลายโอกาสค่ะ 


คุณหมออ้อทพญ.ธิรัมภา ได้ปฏิบัติอยู่ทุกๆวัน มีความสุขทุกวัน อ่านแล้วตรงทุกข้อที่คุณหมออ้อและทีมงานมีประจำในการทำงาน
ขอให้คุณหมออ้อและทีมงานมีพลังยังประโยชน์สุขได้มากมายนะคะ


ขอบคุณคุณคุณมะเดื่อ ค่ะที่มาช่วยให้กำลังใจ มามีความสุขในเส้นทางนี้


ความสุขไปตามทาง ไปอย่างรู้ตัวก็ไม่ค่อยซับซ้อนเท่าไรนะคะคุณยายธี ไม่ต้องตั้งเป้าคาดคั้นตัวเองให้ถึงขั้นหลุดพ้น  เราไม่ใช่นักบวช 

สำหรับนุช แค่มีทุกข์ เห็นทุกข์ พยายามทำความเข้าใจเหตุปัจจัยที่ทำให้เกิดทุกข์(ไม่ว่าจะเล็กจิ๊ดๆ หรือใหญ่เป้ง) แล้วหาทางสร้างเหตุปัจจัยใหม่ที่จะเปลี่ยนสถานการณ์ ไม่ใช่ทุกข์แล้วนั่งปรุงแต่งคิดวนเวียน พูด ถาม รำพึงกับตัวเองไม่รู้จบแต่ไม่ลงมือสร้างการเปลี่ยนแปลง สงสัยนุชชาตินี้ก็คงพยายามได้แค่แบบนี้ล่ะค่ะ 555 คงอีกหลาย.........ชาติกว่าจะหลุดพ้น

สวัสดีค่ะน้องปูจ๋า Boo พยายามต่อไป อย่าท้อ ฝึกจิตใจไม่ใช่เรื่องง่าย แค่รู้ตัวว่าจิตกำลังไปไหนๆ ก็เป็นสัญญาณเริ่มต้นที่ดีค่ะ เพราะปกติเราชินกับการคิดไปเรื่อยๆ ฟุ้งซ่านไปเรื่อยๆ จากเรื่องโน้นไปเรื่องนี้วันเป็นหมื่นเรื่อง แต่ไม่รู้ตัว พอเราเริ่มหันมาดูสิ่งที่เกิดขึ้นภายในเราจึงได้เห็นว่า จิตมันซนมากๆวิ่งไปโน่นไปนี่อย่างกับลิง

หมั่นรู้ตัวไปเรื่อยๆ ทำบ่อยๆ ขอให้เจริญในธรรมค่ะ

ดีใจจังที่คุณทองหยอด มาเยี่ยมเยียน คนใต้ไปอยู่เมืองเหนือ ลูกช้างเหมือนกัน สักวันเราคงได้พบกันนะคะ

วันที่ 1 มีนาคมที่ชาวโกทูโนว์นัดกันที่เชียงใหม่ ไปร่วมงานด้วยไหมคะ


ค่ะคุณหมอ.ป. พี่ก็เชื่อมั่นเช่นเดียวกันว่าการสร้างบุญกุศล มีศีล สมาธิ ปัญญา ในการดำเนินชีวิตประจำวันเป็นสิ่งที่รักษาเราค่ะ 

เป็นคนช่างหลงทางเหมือนพี่เลย ^___^  

ระยะหลังๆที่พี่เจริญสติบ่อยๆจนค่อนข้างชิน จะรู้ตัวว่าเราเป็นคนที่มักหลงทิศ หลงทาง เวลาต้องไปไหนคนเดียวจะยิ่งระวังตัว ต้องสังเกตและจดจำเส้นทางอย่างเอาใจใส่ เดี๋ยวนี้ดีขึ้นมากค่ะ


ดีใจที่ได้มาอ่านบันทึกนี้ค่ะพี่นุช

วันก่อนคุยกับกัลยาณมิตรเรื่องพระวักกลิ หัวข้อธรรมจนเพื่อนแนะนำให้อ่าน โพธิปักขิยธรรม 

วันนี้มาอ่านบันทึกพี่นุช

ธรรมจัดสรร 

ขอบคุณพี่นุชอีกครั้งค่ะ 

มาร่วมรับสิ่งดีๆ ที่มาช้าแต่มาด้วยใจที่เบิกบาน กับความสุขใจของเจ้าของบันทึกค่ะ  งานสันทรายขอพี่นุชได้ร่วมเสวนาด้วยนะคะบนเวทีเพื่อชี้แนะเรื่องอาหารเพื่อสุขภาพ ขอบคุณคะ่


สวัสดีค่ะ อาจารย์   ยุวนุช

ขอบคุณที่นำบทความดีๆ  มาให้อ่านค่ะ

อ่านไปได้นิดหน่อยค่ะ วันนี้ยุ่งที่สุดในโลกค่ะ แต่ชอบ จะกลับมาซึมซับใหม่เร็วๆ นี้ค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี