เมล็ดพันธุ์ยามดาวด้อยแลดาวเด่น ล้วนต่างเป็นชีวิตหนึ่งซึ้งสูงต่ำ ล้วนต่างสื่อชีวิตโอกาสงาม ผลิแตกยามตามเหมาะสมอุดมแดน

                               

เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต

ดาวกระจายสีชมพู


โอ้ดาวเอ๋ยดาวกระจายดาวใจนี้

ดั่งฤดีร้อนร้าวหนาวแดดไล้

   ดั่งดวงมาลย์รานร้าวหนาวเหน็บใน

แดดฝนลมโลมไล้ดวงใจรัก


 

                            

ยามฝนมาเจ้าก็กล้าท้ากลีบดอก

สีสันงามใช่หยอกใบดกหนัก

  แบ่งปันยอดใบสดรสดีนัก

ดาวชมพูคือรักเป็นผักสวย


 

                             

ยามแล้งมาเจ้าอ่อนล้าเกินกล้าเบ่ง

ข่มตนเองซ่อนเศร้าไร้ดาวช่วย

เพียงตะวันน้ำดินระรินรวย

วันหมดสวยแปรเกสรซ่อนพันธุ์งาม



                          

เมล็ดพันธุ์ยามดาวด้อยแลดาวเด่น

ล้วนต่างเป็นชีวิตหนึ่งซึ้งสูงต่ำ

ล้วนต่างสื่อชีวิตโอกาสงาม

ผลิแตกยามตามเหมาะสมอุดมแดน

      ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖


                                                  


  สวนข้างบ้าน มีดอกดาวกระจายสีชมพู

ใบมีกลิ่นหอม รสเผ็ดฝาด ต่างจากดาวกระจายสีอื่น

ซึ่งไม่มีรส ไม่มีกลิ่น ไม่นิยมนำมาทานเป็นผักเหมือนดาวกระจายสีชมพูนี้

ช่วงหน้าฝน ต้นจะงามสูงเลยศรีษะ ดอกสีเข้ม อิ่มเต็มสวย

ทั้งลำต้นกิ่งก้านใบดก งาม เด็ดเป็นผักได้หลายรุ่น

แต่หน้าแล้ง ลำต้นกิ่งก้านใบ แทบใช้เป็นผักไม่ได้เลย

ดอกสีซีด กลีบบางจางมาก แต่ไม่คิดถอน ทำลายทิ้ง

ผ่านวันผ่านคืน...ส่วนที่ไม่ได้แตกต่างกันเลย คือ...

             

"เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต" 




แต่ละช่อดอกที่แก่จัด พบว่าเมล็ดเต็มสมบูรณ์ ไม่ต่างจากหน้าฝนนัก

   จึงได้ข้อคิดว่า หลายๆครั้ง ที่เราคาดหวังจะทำสิ่งใดๆ

แต่หลายสิ่ง ต้องมีจังหวะที่เหมาะสม ความหวังจึงจะสมบูรณ์ สมความตั้งใจ

จำต้องมีส่วนหนึ่ง ที่ยึดหยั่งเป็นความหวัง เป็นพลังเป็นทุนให้ยืนหยัดต่อไปได้

สิ่งนั้นคือ...โอกาส... แห่งชีวิต... ซึ่งมิได้แตกต่างกัน... แต่อย่างใดเลย

ใช่เลย...ความหวังหนึ่ง ที่นอนอยู่ก้นบึ้งจิตใจ คือศรัทธา ที่ไม่ยอมพ่ายแพ้ต่อโชคชะตา

     ... เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต คือความหวังที่ยังรอจังหวะผลิแตก ตามเหตุปัจจัยที่เหมาะสม...ต่อไป

ขอบคุณธรรมชาติ ที่สะท้อน สอนธรรม ให้ยืนหยัดอย่างมีความหวังต่อไป