*ผู้เขียนเชื่อว่าข่าวนี้ทำให้ทหารนาวิกโยธินหลายนาย..ที่มิได้อยู่ในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้..ต่างทายกันว่าเที่ยวนี้จะเป็นใคร?พลทหาร หรือข้าราชการ ถ้าเป็นข้า ราชการจะเป็นจ่า พันจ่าหรือนายทหาร ? ทุกคนมีสิทธิโดยเท่าเทียมกัน..ยกเว้นนายทหารผู้ใหญ่ที่มีคนคุ้มกันรอบทิศทาง..ทำไมผมจะไม่รู้ล่ะครับ ? ผมเคยเป็นจนท.คุ้มกันมาก่อนเหมือนกัน..



เมื่อ ๓๑ม.ค.พล.ร.อ.สุรศักดิ์ หรุ่นเริงรมย์ ผบ.ทร.มอบหมายให้พล.ร.ต.ธนกาญจน์ ใคร่ครวญ รอง ผบ.นย.นำคณะผู้บังคับบัญชา เข้าเยี่ยมให้ขวัญ กำลังใจ กับครอบครัว พ.จ.อ.สุเทพ โมคคะมูน อายุ ๕๔ปี สังกัด กองพันลาดตระเวนกองพลนาวิกโยธิน.ปฏิบัติราชการกองร้อยปืนเล็กที่ ๓ชุดเฉพาะกิจนราธิวาส ๓๓ อ.เมือง จ.นราธิวาส  วีรบุรุษนักรบนาวิกโยธินที่เสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่จากเหตุความไม่สงบพื้นที่ภาคใต้ ยังบ้านเลขที่ ๙๑๔/๒๕ม.๓  ต.สัตหีบ อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี โดยมี นางนอม โมคคะมูน อายุ ๔๕ ปี ภรรยา และ ด.ช.พิสิษฐ์พลัส โมคคะมูน อายุ ๑๐ ขวบ บุตรชายได้มารอต้อนรับอยู่ด้วย.* สุเทพยังมีลูกสาวอีก๑คน เป็นลูกคนโต.


รองผบ.นย.ไปมอบเงินให้การช่วยเหลือเบื้องต้นก่อน.  - ที่บ้านพัก พันลว.นย.

 ทั้งนี้ พล.ร.ต.ธนกาญจน์เตรียมปูนบำเหน็จความดีความชอบชั้นสูงสุด.สำหรับ พ.จ.อ.สุเทพ โมคคะมูน  ได้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ลอบวางระเบิด  ขณะวางกำลังเพื่อคุ้มครองครูในเขตเมืองพื้นที่หมู่ที่ ๓ บ้านโคกแมแน ต.มะนังตายอ อ.เมืองนราธิวาส จ.นราธิวาส เมื่อวันที่ ๓๐ ม.ค. ๕๖เหตุการณ์ครั้งนี้..ยังส่งผลให้กำลังพล  ในชุดได้รับบาดเจ็บสาหัส ๔นาย ถูกนำตัวส่งรักษายังโรงพยาบาลนราธิวาส ในเบื้องต้นศพของ  พ.จ.อ.สุเทพ  ม..จะถูกลำเลียงโดยเครื่องบินลำเลียงของกองทัพเรือ จากสนามบินจังหวัดนราธิวาส มาลงที่สนามบินอู่ตะเภา กองการบินทหารเรือ กองเรือยุทธการ อ.บ้านฉาง จ.ระยอง.


พ่อเขาไม่กลับมาหาเราแล้วล่ะลูก.

โดยจะนำศพมาตั้งบำเพ็ญกุศล  ณ ฌาปนสถานกองทัพเรือ อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี ในช่วงบ่ายวันเดียวกันนี้  ด้าน นาง นอม โมคคะมูน อายุ ๔๕ ปี ภรรยา เปิดเผยว่ารู้สึกตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และไม่คาดคิดมาก่อนว่า จะมาเกิดกับสามีของตัวเอง ทุกเช้าสามีจะโทรศัพท์มาพูดคุยกับบุตรชาย ก่อนจะออกไปปฏิบัติหน้าที่ทุกครั้ง.จนมาทราบข่าวว่า สามีถูกกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ ลอบวางระเบิดจนเสียชีวิต จึงขอวอนให้  ผู้ก่อเหตุได้หยุดการกระทำดังกล่าว เพราะเราเป็นคนไทยด้วยกันทั้งสิ้น จะมาฆ่ากันเองทำไม ? คงทราบกันดีว่าเหตุการณ์ทางใต้นั้นเกิดขึ้นนานแล้ว. แต่ยังไม่มีรัฐบาลไหน ? สามารถทำให้เหตุการณ์สงบลงได้สักครั้ง.


พอล สุเทพ ผู้เขียนและนายฟิลด์. ปี๒๕๓๗ – ชนแก้วกันเสมอหลังเลิกงาน.

บ่อยครั้งที่เกิดการสูญเสียทหารหาญบ้าง..ครูบ้าง..ข้าราชการในพื้นที่บ้าง..ที่น่าสง สารเพราะพวกเขา ไม่มีส่วนร่วมใดใดด้วยเลยคือ.. ประชาชนตาดำดำ ทั้งเด็กและสตรี..หลับให้สบายเถอะน๊ะสุเทพ..ไม่ต้องไปคุ้มกันใครอีกแล้วปล่อยให้วีรบุรุษนย.ชุดต่อไปมาทำหน้าที่แทนบ้าง..คนไทยทุกคนจะได้นอนตาหลับกันเสียที..เมื่อมีรัฐบาลชุดใดมาสร้างความร่มเย็นให้พี่น้องในสามจังหวัดภาคใต้. แต่..เมื่อไรกันล่ะ ?ผู้เขียนจะไม่เขียน หรือขออ้อนวอนใดใด ? เช่นขอให้เป็นคนสุดท้ายบ้าง..ขอให้สุขสงบและร่มเย็นบ้าง..กี่ครั้งกี่หนมาแล้วพูดไปก็เหมือนเข้าหูช้าง..เออแต่ไปทะลุหูหมา..


ลาก่อนสุเทพน้องพี่..พี่คงมาส่งน้องได้แค่นี้ล่ะ    -ที่พักสุดท้ายของวีรบุรุษนย.

คงยังจะอีกนาน..แถมยังมีหลายคนหลายกลุ่มพยายามเคลื่อนย้ายชาวโรฮิงยาเข้ามาไว้ในบ้านเมืองอีกด้วย หรืออยากรอให้ไฟกองใหญ่ประทุขึ้นอีก..ขอให้ทหารกล้าในพื้นที่เสี่ยงภัยทุกแห่ง ที่ยังประจำการอยู่  แคล้วคลาด ปลอดภัยโดยทั่วกัน. ผู้เขียนติดตามข่าวจากสื่อต่างๆจึงทราบว่า ทางหน่วยเหนือกำลังดำเนินการส่งวีรบุรุษ นย.กลับต้นสังกัด.ทางธุรการ.