เหตุเริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่วันอังคารที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖

ผมเลือกที่จะบันทึกสั้นเพื่อการเรียนรู้และทบทวนตนเอง


บันทึกสั้นย้อนหลัง ...



สิ่งที่มันเป็นไปใครก็ "ควรคิด" ...

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... เป็นวันที่ยุ่งวุ่นวายและเมื่อยมือมากที่สุดในการเขียนเอกสาร Refinance ตั้งแต่ ๑๑ โมง ถึงบ่ายสองโมง ไม่พอ พอไป Bank ก็กรอกต่ออีก ๒ งาน ... สุด สุด

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... เป็นวันที่มีความผิดพลาดจากการสื่อสารหลายครั้ง ทำให้ "เครียด" ไปเหมือนกัน

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... เป็นวันที่ทำบัตร ATM ใหม่เป็นใบที่ ๔ (ที่ยังมีชีวิตอยู่) เพื่อการ Refinance ได้ร่มมา ๑ คันเป็นการปลอบใจ

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... เป็นวันที่จำต้องทำบัตรเครดิตครั้งแรกในชีวิต ซึ่งโดยปกติ เป็นคนไม่ใช้บัตรนี้ แต่เขาว่าไม่ใช้ก็ให้ทิ้งระยะไป แล้วค่อยยกเลิกตอนหลัง คงต้องดูรายละเอียดและความสามารถของบัตรก่อนว่ามีประโยชน์กับตัวเองจริงหรือ ไม่



สิ่งที่ได้เรียนรู้ชู "ประเด็น" ...

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... ได้เรียนรู้ว่า การตัดสินใจของครอบครัวโดยหวังเป้าหมายมากกว่าความเป็นไปของสถานะของเรา ได้มีผลสร้างความเครียดให้เรื่องเงินได้มากขึ้น

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... ได้เรียนว่า ความต้องการเรื่องเงิน อาจจะเปลี่ยนพฤติกรรมของคนได้จริง จากคนไม่ค่อยมี แต่กำลังมี ก็เริ่มคิดจะซื้อนั่น ซื้อนี่ ซึ่งดูเกินความจำเป็นของตนเอง เราเพียงแต่ห้ามเป็นอย่างนั้น

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... ได้เรียนรู้ว่า ตัวเองเป็นนักบริหารเงินที่ยอดแย่คนหนึ่งของจักรวาลนี้

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... ได้เรียนรู้ว่า อนาคตอันใกล้ต้องระมัดระวังบริหารตัวเองให้ดีที่สุด แต่ต้องอยู่ในศีลธรรมที่ตั้งมั่นเอาไว้ ไม่ให้ กิเลส ตัณหา ความต้องการ ทำให้ตนเองเป็นคนเห็นแก่ตัว หรือ เบียดเบียนผู้อื่น

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... ได้เรียนรู้ว่า เงินสามารถต่อเงินได้ หมายถึง การบริหารเงินให้งอกเงยในอนาคตจึงดี เช่น การฝาก การออมต่าง ๆ




<p>สิ่งที่ได้ทบทวนชวน “ธรรม” …</p><p>* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ … “กัลยาณมิตร” เป็นคนสำคัญที่เราทุกคนควรมี</p>

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... การลด ละ "โทสะ" หรือ ความโกรธได้เร็ว ทำให้เราสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปกติสุข อีกทั้งยังเป็นการไม่เบียดเบียนคนอื่นด้วย

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... "โลภะ" หรือ ความโลภ เป็นบททดสอบชีวิตที่กำลังจะมาถึง

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... เราต้อง "เชื่อมั่นความดี" ที่ตนเองมีและเลือกทำ่ต่อไป เพื่อการมีชีวิตที่มีความหมายและมีคุณค่าในการเกิดมาเป็นมนุษย์ชาติหนึ่ง

* ๒๙ มกราคม ๒๕๕๖ ... บางที เราก็ต้องการใครสักคนที่เข้าใจเรามาอยู่เคียงข้าง




เมื่อเราลงมือเขียน เราจะได้เห็นภาพในสมองที่เราได้คิดทบทวน ใคร่ครวญ และไตร่ตรอง
มันคือประสบการณ์ชีวิตที่สำคัญที่เราสามารถจะเขียนมันลงไปได้

เมื่อได้อ่านอีกครั้ง จึงได้คิด
เมื่อได้คิดอีกครั้ง จึงสามารถพบทางออก
เมื่อพบทางครั้งแรก เราจะพบทางออกครั้งต่อไปและต่อไป

ขอบคุณ ความคิดที่ช่างคิดไม่รู้จบ
ขอบคุณ ความเป็นไปของโลกที่ทำให้เราเกิดการเรียนรู้ได้เสมอ
ขอบคุณ การโอบกอดทางจิตใจของเธอ ถึงแม้อยู่ไกล แต่ก็เหมือนใกล้
ขอบคุณ ผู้อ่านและกัลยาณมิตรที่ผ่านเ้ข้ามา

ผมยังสบายดี ;)...

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...