ญาติพี่น้องเพื่อนฝูง เล่นกันหลายคน  สะดวกพูดคุยกันด้วย

  

ครูอ้อยไปอัพเดทอยู่หลายวัน  เพราะเคยมีเฟสบุ๊คตั้งแต่ 2009 แต่ไม่ได้เข้าไปเล่นเท่าไร  ด้วยไม่ชอบ  และชอบที่นี่มากกว่า

  

การที่เขาไปอยู่หลายๆวันติดๆกัน  เลยเข้าใจว่า.....คนไปติดเฟสบุ๊คกันจังเพราะอะไร 

  

เหตุผลแรก  ก็ที่ครูอ้อยเอ่ยตั้งแต่วรรคแรก  หมายถึง  ญาติที่คุ้นเคย  เพื่อนที่รู้จัก  กลุ่มเดียวกัน  กิจกรรมเดียวกัน  นัดพบและพูดจาในแบบคอเดียวกันได้สะดวก  


ต่างจากเว็บไซต์ที่นี่  ที่มีหลายกลุ่ม ครู หมอ นักวิชาการ นักวิชาเกิน  นักการเกษตร  นักศึกษา  พยาบาล  พ่อค้า  ครู  อาจารย์  ประชาชน  หลายกลุ่ม  เลยเวลาเขียนบันทึกไป  ก็จะไม่ค่อยมีใครให้ดอกไม้  เพราะ  เรื่องมันยาว  อ่านแล้วไม่ตรงกับช่องที่จูนไว้  อ่านแล้วไม่เข้าใจ  เลยสงวนดอกไม้ไว้กับบันทึกสั้นๆ  อ่านแล้วมันฮา  เล็กๆๆกระทัดรัด

  

เหมือนเที่เฟสบุ๊คเลย  เขาอ่านนิดเดียว ก็กดlike

  

แต่ที่นี่มีจำนวนบอกว่า  มีคนเข้าอ่านมากแค่ไหน  ก็พอใจ  เช่นอ่านตั้ง 40 รายแต่ไม่มีใครกดให้ดอกไ้ม้เลย  นั่นคือ  เรื่องมันไม่ตรงใจ  กับอ่านแล้วลืมเพราะขี้ลืม  หรือไม่ก็หวงดอกไม้ไว้ให้พวกกันเอง  คิดมากไปหรือเปล่า  บางทีสงสัย  เอ  บันทึกนี้  มีดอกไม้เยอะจัง  ไปอ่านก็ไม่เห็นอะไรในกอไผ่  เห็นแต่หน่อไม้  แต่ครูอ้อย แซ่เฮ ก็มอบดอกไม้ให้


อีกอย่างหนึ่ง  เฟสบุ๊คเขากันพวกตัวเอง  เอ็งไม่ใช่พวกข้า  ข้าไม่พูดกับเอ็ง  บล็อกก็ได้ 

 

ที่นี่ก็มี  ลบเองได้  ไม่ชอบข้อความแสดงความคิดเห็น  หมั่นไส้  ก็ลบทิ้ง  .....ก็จบ(แต่ไม่เคยทำ  บางข้อความ  หมิ่นเหม่  ยังเก็บไว้ดู)  จะได้เป็นคันฉ่องส่องสมองให้แจ่มใส


อนึ่ง  เฟสบุ๊คเขามีลูกเล่นให้เราติดตาม ง่าย เด็กๆ จึงถือเป็นแฟชั่น ถามกันเสมอ มีเฟสไหม  ครูอ้อยมีเฟสไหม  ครูอ้อยตอบว่ามี  แต่อยากให้เข้าไปคุยใน ครูอ้อย แซ่เฮ ดีกว่า  ได้รับคำตอบว่า.....งง ไม่รู้จะเขียนตรงไหน  การแจ้งเตือนทางโทรศัพท์ การใช้โทรศัพท์  เขาจะสะดวกในเฟสบุ๊ค  


สะดวกอย่างไร  ง่ายอย่างไร  ครูอ้อย แซ่เฮ ก็ยังคงติดใจที่นี่  เกือบ 7 ปีแล้ว....ฟันธง


ดังนั้น  ต้องการสะดวก  เพราะรู้ว่า ญาติพี่น้องต้องมาออนไลน์แน่ๆ  ก็จะไปออนที่เฟสบุ๊ค  แต่ต้องการ gotoknow  ต้องการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคนทำงาน  เชิญมาที่นี่เลย