ทำไมค่าแรงขั้นต่ำต้อง ๒๐ เท่าของข้าวแกง
เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ คือเมื่อประมาณสัก ๑๕ ปีมาแล้วผมวิเคราะห์ สหรัฐ ญี่ปุ่น เดนมาร์ก สามประเทศ มันได้ตัวเลขใกล้กันเลยว่า ค่าแรงขั้นต่ำซื้ออาหารมาตรฐานได้ ๒๐ หน่วย ผมก็เลยเอามาใช้กับประเทศไทยดูบ้าง ปรากฏว่าได้ 1000 บาท ที่ราคาข้างแกง 50 บาท โดยผมคำนวณได้ว่า ข้าวแกงจะขึ้นราคาจาก ๒๕บาทเป็น ๕๐ บาท ถ้าเราขึ้นค่าแรงจาก 180 เป็น 1000
ลองมาคิดย้อนกลับ ตัวเลข ๒๐ มันสมเหตุผลมาก เพราะครอบครัวเฉลี่ยคือ มี ๕ คน พ่อแม่ลูกสาม กินวันละ ๓ มื้อ ก็ ๑๕ หน่วย อีก ๕ หน่วยก็เอาไว้เป็นโสหุ้ยหรือเงินออม (สมมติพ่อทำงานคนเดียว)
การมีอาหารพอกินแล้วมีเหลือสะสมอีก ๕ หน่วยนี้สำคัญมาก
สมมติว่าเราไปกำหนดค่าแรงให้ซื้ออาหารได้ ๑๔ หน่วย เราอาจเทียบบัญญัติไตรยางค์ได้ว่า คนจะมีความสุขน้อยลง ๒๐ หาร ๑๔ = 1.44 เท่า ก็พอทนนะ แต่ผมว่าไม่ใช่ ผมว่าคนจะมีสุขน้อยลง 50 เท่าครับ ทั้งนี้เป็นเพราะว่า เขายังมีรายได้ไม่พอกิน มันจะทุกข์มากๆ เลย แต่ถ้ามีรายได้พอกินแล้ว ก็หมดทุกข์เรื่องท้อง ซึ่งเป็นทุกข์ที่ร้ายแรงที่สุด อีก ๕ หน่วยที่เหลือก็พอใช้แล้ว (ดังนั้นตัวเลข ๒๐ นี้ทำให้คนจนที่สุดในสังคมมีพอกินพอใช้ไงครับ)
ทฤษฎีข้างแกง๒๐ชามนี้ผมคิดไว้ด้วยตนเองประมาณ ๑๕ ปีที่ผ่านมาเห็นจะได้ แต่ตอนหนังมาทราบว่า มีคนคิดทฤษฎี BigMac Index ไว้ก่อนแล้ว แต่ทฤษฎีของผมครอบคลุมกว่า เพราะมีการระบุปริมาณ ๒๐ ออกมาเลย ส่วนทฤษฎี bigmac ไม่มีการระบุ
...คนถางทาง (๒๔ มกราคม ๒๕๕๖)