เจ้าดอกไม้...อกตัญญู




...

ปลูกดอกไม้ต้นหนึ่งมาซึ่งฝัน
คิดถึงวันเติบใหญ่ในภายหน้า
เจ้าต้องบานดอกใหญ่ในไม่ช้า
ข้าจะรอเจ้านะ ... เจ้าดอกไม้

แล้วเมื่อถึงฤดูกาลผ่านมาถึง
เจ้าดอกไม้กอหนึ่งก็บานใหญ่
แต่ก็มีบางดอกของดอกไม้
ไม่เติบใหญ่ เห็นได้ว่ากลีบจาง

บางดอกเหี่ยว เกี่ยวตก อยู่ใต้กิ่ง
บางดอกกลิ้ง ตกลง ใต้กระถาง
บางดอกโรย โปรยตก อยู่เป็นทาง
บางดอกกร่าง พลางเบ่ง ว่าเก่งพอ

เมื่อเติบใหญ่ ไม้บางดอกก็แกร่งกล้า
เริ่มจักอวด ศักดา วาจาขอ
ใครจะเก่ง เกินข้า อย่ารีรอ
แม้คนปลูก ที่พะนอ พะเน้ามัน

อยากจะเรียก ปีกกล้าและขาแข็ง
มีพลัง สำแดง แรงกระสัน
ข้านี่แหละ เป็นเลิศ ในทุกวัน
ฤาจะมา สู้กัน ให้บรรลัย

อกกตัญญู ไม่รู้ พระคุณครู
น่าอดสู ความคิด จิตมารร้าย
เพียงสักวัน ผลกรรม จะตามไป
จงชดใช้ ทำสิ่งใด จักได้จริง

...


ป่าสะลวง, เชียงใหม่

๒๔ มกราคม ๒๕๕๖


................................................................................................................................................................

อารมณ์ร้าย...


แน่นอนว่าในชีวิตพบคนอกตัญญูมาเยอะมากมาย
ซึ่งทำให้เราเสียใจและผิดหวัง
นั่นก็คิดว่า คงเป็นวิบากรรมที่เราต้องเผชิญ
เพื่อให้ตนเองเข้มแข็งกว่าที่ควรจะเป็น

สมัยเรียนปริญญาตรีจบเรียนจบ ...
ก็พบรุ่นน้องที่เอ็นดู ทำเป็นไม่รู้จัก
เพราะเรียนจบด๊อก... อยู่มหาวิทยาลัยที่สูงกว่า (ทางสังคม)

พอมาเป็นครู ...
ก็พบลูกศิษย์อกตัญญูอยู่มากมาย
ต่อหน้าและลับหลังเป็นคนละคน
บางคนก็กล่าวร้าย ทั้งที่ก็ไม่มีมูลจริงใด ๆ
บางคนก็เอาแต่เห็นแก่ตัวเอง จนลืมมองให้รอบด้าน
ฯลฯ

นี่ก็ยังต้องย้ำเตือนตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่า ...

หลายครั้งเราทำบุญกับคนไม่ขึ้น
หลายครั้งมันเป็นวิบากกรรม

และ

หลายครั้งมันคือบททดสอบของชีวิตในชาตินี้


ขอบคุณและบุญรักษา ครับ ;)...