ทฤษฎีสองสูง…สองต่ำ ..ผิดทั้งคู่

เจ้าสัวซีพี เสนอทฤษฎีสองสูง คือ ค่าแรงสูง สินค้าเกษตรราคาสูง แล้วมีปราชญ์ชาวบ้านมาค้านว่า ต้องเป็นสองต่ำ คือ ค่าครองชีพต่ำ ต้นทุนการผลิตต่ำ

ซึ่งผมเห็นว่าทั้งสองฝ่ายนั้นมองแบบ “สัมบูรณ์” ไม่ได้มองแบบ “สัมพัทธ์” เลยเห็นว่า ผิดทั้งคู่ 

ถ้าค่าแรงสูงแล้วราคาสินค้ามันสูงกว่า มันก็ไม่ไหว กำลังซื้อไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย 

แต่ถ้า ค่าครองชีพต่ำ ต้นทุนการผลิตต่ำ แต่ราคาสินค้าต่ำ รายได้มันก็ต่ำไปด้วย แล้วมันจะเอากำไรที่ไหนไปซื้ออะไรมาประทังชีวิตได้พอเพียงเล่า

ในระบบเศรษฐกิจนั้น ผมมองว่า เราต้องมองแบบสัมพัทธ์ สูง ต่ำ ไม่สำคัญหรอก ขอให้สัดส่วนมันได้ค่าที่เหมาะ เป็นพอ

เช่น ค่าแรงขั้นต่ำหนึ่งวัน ต่อ ราคาสินค้าจำเป็นหนึ่งหน่วย (เช่นข้าวแกงหนึ่งจาน) ต้องได้ค่า ที่แน่นอนอันหนึ่ง 

ถ้าค่าแรงสูงขึ้น 10 เท่า (สูงแบบเจ้าสัวซีพี) แต่ ข้าวแกงแพงขึ้น 12 เท่า ..แบบนี้ มันก็ยิ่งจนลงกว่าเดิมเสียอีก เพราะรายได้ที่ได้เพิ่มขึ้นมาซื้อข้าวแกงได้น้อยจานลงกว่าเดิมเสียอีก

ตรงกันข้าม ถ้าค่าครองชีพต่ำ ราคาสินค้าถูกลง เช่น ข้าวแกงถูกลง 2 เท่า (จาก30 เหลือ 15 บาท) แต่รายได้มันต่ำลงยิ่งกว่า (เช่นต่ำลง 4 เท่า เพราะราคาข้าว ข้าวโพด มันสปล. ถูกลง 4 เท่า ...ตรงข้ามกับทฤษฎีเจ้าสัวซีพี ) แบบนี้แม้ข้าวแกงถูกลง แต่คนกลับซื้อข้างแกงได้น้อยจานลง คุณภาพชีวิตก็ยิ่งแย่ลง

เห็นได้จากตัวอย่างข้างต้นว่า สองสูง หรือ สองต่ำ ก็อาจผิดด้วยกันทั้งคู่ ถ้าสัดส่วน ratio มันไม่ได้ อุปมาสามเหลี่ยมคล้าย ด้านสูงคุณสูงขึ้น แต่ด้านฐานคุณก็กว้างขึ้นเป็นเงาตามตัว แต่ถ้าคุณสั้นลง มันก็สั้นลงเป็นเงาตามตัว ..sin cos tan ตามระบบเรขาคณิต

ถ้าคุณจะเพิ่มได้เป็นกอบกำ คุณต้องปรับมุมที่ฐานสามเหลี่ยมนะครับ ไม่ใช่ปรับเส้นให้ยาวให้หด

มุมสามเหลี่ยม มันมีมุมที่ดีที่สุดเสมอแหละ โดยไม่เกี่ยงว่า ด้านประกอบสามเหลี่ยมมันจะยาวหรือสั้นเท่าไร

...คนถางทาง (๒๔ มกราคม ๒๕๕๖)