GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ใครเห็นลูกสาวครูอ้อยบ้าง...ช่วยตามหาให้ที

ใครพบเด็กสาวคนนั้น รูปพรรณสัณฐาน น่ารัก เป็นกุลสตรี มีความทันสมัย ขยันขันแข็งเอาการเอางาน

ครูอ้อยเขียนบันทึกเสร็จทีไร  จะมีเด็กสาวคนหนึ่งเข้ามาทักทายและสนทนากับครูอ้อยอย่างสม่ำเสมอ  ข้อความสนทนานั้นก็เต็มไปด้วยข้อคิด  เป็นเพื่อน  ที่ปรึกษา และปลอบใจครูอ้อยทุกครั้ง 

นี่ก็หลายวันแล้วตั้งแต่มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น  ครูอ้อยไม่ได้พบตัวอักษรที่เกิดจากปลายนิ้วของเธออีก

ใครพบ  ใครเห็นช่วยบอกเธอด้วยว่า  ครูอ้อยคิดถึง  และกลับมาหาครูอ้อยเถิด  ครูอ้อยต้องการเธอเสมอ

ไม่มีคู่คิด  ไม่มิตรออนไลน์ที่พบกันทุกเช้า  ไม่มีคำหวานให้ครูอ้อยได้อ่านแล้วรู้สึกสดชื่นตลอดวันอีกแล้ว

ใครพบเด็กสาวคนนั้น  รูปพรรณสัณฐาน  น่ารัก  เป็นกุลสตรี  มีความทันสมัย  ขยันขันแข็งเอาการเอางาน  เรียนจบปริญญาเอกด้วยค่ะ  เขียนบันทึกได้ดี  น่าอ่าน  ได้รับความรู้  ได้ดูภาพสวยๆทุกครั้งที่เธอไปต่างจังหวัดหรือไปทำงานนอกสถานที่ 

ช่วยตามหาเธอให้ครูอ้อยด้วยค่ะ

ครูอ้อยไม่มีใครช่วยทำการบ้านค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ph.ddiary
หมายเลขบันทึก: 51633
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 22
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (22)

  • ใครนะอยากรู้จัก

สงสัยว่าคุณกะปุ๋มคงงานยุ่ง

พักนี้ไม่ค่อยเห็น

ครูอ้อยขา...อาการที่ว่ากะปุ๋มมักเป็นอย่างในการ์ดนี้นะคะ...

คือความคิดถึง...

กะปุ๋มไปเจอเธอแล้วคะ...และไปตามเธอมาด้วยคะ...อีกสักครู่จะได้เจอเธอคนนั้นนะคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

  • ครูอ้อยตื่นมาตี4 และได้อ่านบันทึกทันที  วันนี้ครูอ้อยจะต้องโชคดีเพราะครูอ้อยมีคนมาส่งข่าวว่า  เจอลูกสาวแล้ว
  • แต่ลูกสาวของครูอ้อยยังไม่ปรากฎตัว
  • จะต้องรอเธอต่อไป  ใครเจอเธอช่วยบอกเธอด้วยว่า  การ์ดที่เธอส่งมาให้ครูอ้อยนั้น  กินใจ  โดนใจ และทรมานใจ  ครูอ้อย  สุดสุด
  • ถึงแม้เธอจะไม่อยากจะพบครูอ้อย ไม่ว่าจะมีเหตุผลใดๆก็ตาม  ครูอ้อยยังรักและปรารถนาดีต่อเธอเสมอค่ะ
  • รัก

Img_2131

ครูอ้อย..ขาอ่านไปอ่านมา..และอ่านตามที่ link ไว้..น่าจะใช่เธอคนนี้ไหมคะ...*^__^*...ทำไมเธอช่างดูดีอะไรเช่นนี้...(555...ประมาณว่าหลงตัวเองคะ)

...

กะปุ๋มเข้ามาอ่านรอบแรก...น้ำตาซึม...ยิ้มแก้ปลิ

กะปุ๋มอ่านรอบที่สอง...น้ำตาคลอ...ปิติยิ่ง

กะปุ๋มอ่านรอบสาม...มีความสุขมั๊กๆๆ...มากคะ...

กะปุ๋มอ่านรอบที่สี่...เมื่อเช้ามืด...เจอถ้อยความครูอ้อย...อีกครั้ง..น้ำตาซึมอีกล๊ะ...(ซึมบ่อยมาก...กับบันทึกนี้...แต่เป็นน้ำตาอย่างมีความสุขที่ได้รับความรักอย่างเปี่ยมล้น)...

หายเหนื่อยเลยคะ...*^__^*

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาเจออะไร...ที่เป็นแบบทดสอบชีวิตที่ประเดประดังเข้ามาพร้อมกันหลายเรื่องมาก...แต่สติดีอยู่คะ...แต่กะปุ๋มต้องค่อยๆสะสางออกไปทีละเรื่องคะ...

ขอบพระคุณมากนะคะ...บันทึกนี้มีค่ามากสำหรับกะปุ๋ม...เพราะกะปุ๋มนำไปเก็บไว้ที่นี่แล้วคะ ...

รักนะคะ

กะปุ๋ม

มาแอบเพิ่มคุณสมบัติให้ลูกสาวครูอ้อยได้ไหมคะ

ตามที่อ่านผ่านบล็อกนะคะ เธอโรแมนติกมั่กๆ ค่ะ (เข้าใจว่า สุดยอดของ gotoknow ด้วย)

แต่จุ๊ๆ แอบเย้าเธอได้ไหมคะว่า บางเรื่องเกี่ยวกับหัวใจ เธอคงใจแข็งเด็ดเดี่ยวน่าดู.

Blog นี้ทำให้ Gotoknow มีชีวิตชีวาจัง  เป็นไปได้ เป็นไปได้  และเป็นไปแล้ว  อ่านแล้วมีความสุขอีกแบบ (ซึ่งเป็นสุขที่สร้างให้ชีวิตมีสีสรร)จริง ๆ

 

ขอบคุณครูอ้อย ขอบคุณ ดร.กะปุ๋ม ขอบคุณกัณลยาณมิตรทุกคน ในblog นี้

 

จากใจ........

 

555...

อ.จันทรรัตน์...นึกว่าใครมาแอบเมาท์กะปุ๋ม...

เข้ามาเจอขำกลิ้งๆๆ...เหมือนหมูน้อยเลยคะ...

แหม!!!...อะไรที่บ่งบอก..ความโรแมนติกคะ...

โรแมนติกน่ะ...ก็ต้องกับชายหนุ่มสุด Love

แต่นี่กะปุ๋มยังหาสุด Love ไม่เจอเลยคะ...ฮา+++

ประมาณรถด่วนจะขบวนสุดท้ายแล้ว...ก็ยังมองหาไม่เจอเลยคะ....อิอิ...

สงสัยอาจจะต้องเดินตามรอยใครบางท่านไปเสียแล้วนิ...

...

เย้าๆๆ ได้เลยไม่ต้องแอบ...คะ..เพราะเย้าเสียงดังเหลือเกิน...จนกะปุ๋มได้ยินเสียงต้องประมาณมานั่งฟังข้างหลังท่านเลยคะ...

*^__^*

กะปุ๋ม

ระหว่างที่ครูอ้อย..กำลังสอนหนังสือเด็กๆ...

กะปุ๋มแอบมาเมาท์กับท่านอื่นๆ...แทนดีกว่า..

ทำตัวเสมือนเป็นเจ้าของบันทึก...เสียเอง...ยิ้มๆๆ

...

คุณพี่ nidnoi เธอมา...บอกแบบไม่แน่ใจแต่นั่นใช่เลย...แต่จริงๆ..ยุ่งแค่ไหนกะปุ๋มก็ไม่เคยละเลยกับการบันทึกประจำวัน...เพียงแต่ช่วงนี้ต้องละไปเพราะกลัวแพ้ใจ...พูดเรื่องการเมืองคะ...ฮาๆ เอิกๆ...แบบท่าน umi...แต่กะปุ๋มก็แอบไปจิบกาแฟ...ในบันทึกท่านๆบ่อยๆ...นะคะ

 

คุณ...sompornp ...กะปุ๋มว่าตอนเย็นๆ..ครูอ้อยเปิดเข้ามาดู...ท่านต้องตะลึงสุดสวิงแน่...ว่าเด็กจอมซนที่ไหนมาเล่นเลอะบันทึกท่าน...ประมาณว่า..แอบมาตอนท่านเจ้าของบันทึกเผลอคะ...555....

กะปุ๋มดีใจจังที่มีส่วนร่วมทำให้ท่านมีความสุขไปด้วย...ความสุขแม้เพียงน้อยนิดก็ทำให้อิ่มอกอิ่มใจ...เสมอ...

...

อย่างตอนนี้กะปุ๋มก็มาอย่างอิ่มอกอิ่มใจ...ในรัก-เมตตาที่ครูอ้อยมีให้กะปุ๋มเสมอมา...

*^__^*

กะปุ๋ม

เอาด้วย  เล่นด้วย  วันนี้วันจันทร์ งานมันเยอะ คนมันแยะ (เขียนลำดับความสำคัญแล้ว - - แต่แพ้ใจ - - ก็เลยเก็บไว้เงียบ ๆ ก่อน)ปกติไม่ค่อยเปิด gotoknow ช่วงกลางวัน (รบกวนเวลาราชการ) แต่วันนี้ มันอยากเข้ามาดูสิ่งที่ทำให้ใจเบิกบานค่ะ  แล้วก็เบิกบานจริง ๆ  ขอเป็นเด็กซนด้วยคนในวันนี้ก็แล้วกันเน๊อะ ๆ ๆ ๆ .......แล้วครูอ้อยจะว่าไงบ้างเนี่ย....เอิ๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ .......

555....

เย้!!!....กะปุ๋มมีเพื่อนเล่นแล้ว...ตอนนี้นั่งทำงานที่ office คนเดียวคะ...ที่เหลือลงไปให้บริการที่คลินิกย้ายถิ่น...(เราโดนอัปเปหิ...ให้ไปใช้ห้องบริการที่ตึกเก่าคะ...เพราะ HA กลัวคนไข้กระโดดตึก)...เมื่อเช้ารับ case suicide (ฆ่าตัวตาย) ไปสอง case หมดพลังเลยขอมาแอบพักหัวใจใน GotoKnow สลับกับการทำงานวิชาการไปด้วยคะ...*^__^*...

...

ครูอ้อยมาเจอเราเมาท์กันเวลาทำงาน..มีหวัง..อึม!!!...โอ๊ย!!! หวาดเสียวไม่อยากมองหน้า...ครูอ้อย 555....

 

ครูอ้อยคะ คุณเมตตา คิดถึงลูกสาวครูอ้อยเช่นกัน มัก มัก ด้วย

พี่จิ๊บจ๋า....ขำขำ...

กะปุ๋มมัวไปดักทักทายพี่จิ๊บที่นี่คะ...แต่ไม่คิดว่าจะได้มาเจอพี่ท่านที่นี่อีกคะ...กะปุ๋มนำสิ่งนี้ไปฝากให้คะ

ขอบคุณนะคะ...สำหรับความคิดถึงที่มีให้ลูกสาวครูอ้อยคะ...

*^__^*

กะปุ๋ม

เอ.......ชักหวั่น ๆ  เย็นนี้ครูอ้อยเข้าblogมาจะว่าไงเนี่ย.....น่า........ไงก็เหอะ วันพระ ยังมีหลายวันใน 1 เดือนเลย  (พี่แอบ add  account hotmail ของกะปุ๋มใน MSN พี่แล้ว....อย่าตกใจเน้อเจ้า.....  ) ให้ครูอ้อยอิจฉาเล่น ว่าลูกสาวเนื้อหอมอีกแล้ว ....อิอิ

คุณพี่ sompornp คะ...จุ๊ๆๆ...ครูอ้อยเธอมาแล้วคะ...เมื่อคืนรอบหนึ่ง...เมื่อเช้าอีก...แต่ไม่พูดอะไรคะ...ตายแน่!!!!....เลยเรา...โดนดุแน่....

กิ๊กๆๆ....แต่กะปุ๋มเห็นครูอ้อยแอบยิ้มที่มุมปากนิดๆ..นะคะ...

*^__^*

กะปุ๋ม

 

  • Dr.Ka-Poom คะ  ต้องขอโทษที่ไม่ได้ตอบทันที  ในขณะที่โพสต์ตอบมานั้น  ครูอ้อยได้แต่อ่าน  ยิ้ม  แต่ตอบไม่ได้เลย  หวังว่าจะให้อภัย
  • ขอบคุณที่เข้ามาในบันทึกของครูอ้อยอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง  รู้สึกอบอุ่น
  • ขอบคุณ คุณ sompornp ที่เข้ามาสนุกสนาน
  • ขอบคุณ คุณเมตตา ชุมอินทร์

ครูอ้อยลืมพี่ nidnoi คะ!!!!!!!

*^__^*

วันนี้คุยกับคุณจ๊ะจ๋า...แอบเมาท์ถึงครูอ้อยด้วยคะ

ว่าตัวจริงสวยกว่า...ใน Blog เยอะเลยคะ

*^__^*

กะปุ๋ม

  • ว้ายอายนะ  คุณจ๊ะจ๋าไปเจอ Dr.ka-Poom หรือคะ
  • ไม่เคยลืมเลยค่ะ คุณ nidnoi ครูอ้อยไม่ได้ลืมนะคะ
  • มิน่าเล่า  ดื่มน้ำแล้วสะอึกตอนเช้า
  • ครูอ้อยกลับบ้านก่อนนะคะ  ฝนมามืดเลย  กลัวค่ะ....

Dr.Ka-Poom  ผู้อันเป็นที่รักของครูอ้อย

  • หนูหายไปไปไหน  ไม่มาหา  ไม่มาพูดคุยกับครูอ้อยเลย 
  • ฟ้าร้องไห้แทนครูอ้อยจนน้ำตาท่วมถนนเจิ่งนอง 
  • มองหาหนูกะปุ๋มของครูอ้อยไม่เจอ 
  • ทุกวันในตอนเช้า สาย บ่าย เย็น  ตกดึก  เคยไปพูดคุยรำพันถึงกันและกัน 
  • กลับมาหาครูอ้อยเถิด  รอนะคะ

รักเสมอ