ทำอะไรให้มีสติ  แม้แต่คิดก็ต้องมีสติ  ระยะนี้ครูอ้อยอยู่ในความคิดบ่อยครั้งด้วยเป็นคนมีเวลาว่างมาก  ที่คิดนี้เพื่อการพัฒนาทั้งนั้น   ไม่ได้คิดแล้วทำให้ภูเขาพังทลาย  ยิ่งอ่านมาก  ยิ่งทำให้ได้คิดมากเลย  ปล่อยวางไปได้หลายเรื่อง  ต้องขอบคุณนักเขียนหลายๆท่านในโกทูโนว์แห่งนี้ที่ทำให้ครูอ้อยไม่ได้คิดถึงเรื่องความเจ็บปวด  เื่รื่องของกายจะเจ็บก็เจ็บไปรักษากันไป  แต่เรื่องของใจไม่ได้เจ็บปวดเลย  กลับมีความสุขมากๆๆด้วยซ้ำ  


วันนี้นอนมาก  ก่อนนอนก็คิดนั่นคิดนี่ตามประสาคนไม่ยอมอยู่เฉย  พอตื่นขึ้นมาก็ได้ทำกิจกรรมที่คิดก่อนนอนไว้สำเร็จลุล่วงและมีความสุข  ไม่ต้องง้อใครๆให้มาทำให้  เห็นไหม  อะไรอะไรก็ไม่พ้นความพยายามของเราไปได้  กลับเป็น ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน ด้วย  


สำหรับคติธรรมในวันนี้  ที่ได้มาจากการดูทีวี  นั่นคือ  .......ทะเลทุกข์กว้างไกล  กลับใจก็เห็นฝั่ง


ทำให้ครูอ้อยนึกถึงความทุกข์ของครูอ้อยที่เปรียบเสมือนอยู่ในทะเลทุกข์ เมื่อ ปีพ.ศ.2549 เป็นต้นมา  เพิ่งจะมีความสุข  เหมือนอยู่ในสวรรค์  เมื่อปี พ.ศ.2554 มานี้เอง  ไม่มีใครจะมาแบกทุกข์ หรือปลดทุกข์ให้ครูอ้อยได้  นอกจากตัวครูอ้อยเอง  วิธีการก็คือ  เลิก ละ ลด ไม่ใช่ติดยาเสพติดนะคะ   เลิก ละ และลด ในสิ่งที่ครูอ้อยเอื้อมไม่ถึง  เพราะการมีอุปสรรค  และความเหมาะสมของเวลา  สถานะ  ต่างๆที่เป็นปัจจัยทำให้  ฝันแห่งความสุขนั้นกลายเป็นทะเลทุกข์กว่างใหญ่ไพศาล  


ครูอ้อยกลับใจ  ไม่ถวิลหามันอีก  ไม่ต้องการมันอีกต่อไป  หันหน้ามาทำกิจกรรมที่เหมาะสมกับครูอ้อย  และทำให้ครูอ้อยและครอบครัวมีความสุขมากกว่า  


จากนั้นมา  มีรอยยิ้มเกิดขึ้นมาเล็กๆ และเริ่มมีความรู้สึกที่กลั่นกรองออกมาจากใจว่า.....ไม่เป็นไร  ไปไม่ถึงดวงดาว  กลับใจ  หันหน้ามาทำอย่างอื่น   ที่ทำให้เราถึงฝั่งฝันของเราเหมือนกัน....ก็ได้