ภัยต่อสุขภาวะ
ช่วงปีใหม่ได้ข่าวไม่ค่อยจะดีหลายเรื่อง ตั้งแต่คุณพ่อ ท่านอาจารย์ที่ภาควิชาท่านเสีย ด้วยวัย ๙๙ ปี
จากนั้นก็พี่สาวเพื่อน น้องใหม่ C้ีhula 13 เสียชีวิตจากภาวะติดเชื้อในกระแสโลหิต และ อีกท่าน เป็นอาจารย์หนุ่ม วัย ๔๙ หัวใจวายเฉียบพลัน เสียชีวิตตอนตีสอง สองท่านหลัง มีโรคประจำตัว คือ เบาหวาน นี่แหละ
เช้านี้ ไปออกกำลังกาย ใส่บาตร และ มาเจาะเลือดเจ้าของ เพราะ ช่วงปีใหม่ ตามใจปากมากไปหน่อย นอกจากน้ำหนักจะขี้นมาเท่าเดิม แถมน้ำตาล และ ยูริกแอซิด เพิ่มขึ้นมาอีกหน่อย วิเคราะห์ตนเอง ตามใจปากไปหน่อย วานก่อนทานกระเพราเครื่องในไก่ ปีกไก่ทอด สมุนไพร หลายสูตร มาอย่างต่อเนื่อง ต้องเรียกว่า เป็นภัยต่อสุขภาวะ เพราะ "พฤติกรรม ปาก เจ้าของจริงๆ แฮะ"
ต้องหันมาทานอาหารเพื่อสุขภาพ เฉกเช่น น้ำพริกปลาทู กันจริงจังเสียทีแล้วหละ ครับ
เช้านี้มาใช้วิชาชีพที่ร่ำเรียนมา คนไข้มาตรวจพิเศษ หลายราย แต่ภาพข้างล่างนี้ "สะท้อน ระบบ สาธารณสุข ได้น่าสะพรึงกลัว"
สาวท่านนี้ อายุ ๔๘ ปี อาจารย์แพทย์ ส่งมาตรวจ เครื่องเสียงความถี่สูง เพราะ สงสัยว่ามีน้ำในช่องท้อง ที่ทางการแพทย์ เรียกว่า Ascites
ซักประวัติ เพิ่มเติม ท่านได้รับการผ่าตัดมะเร็งเต้านม มาเมื่อวันที่ ๒ มกราคม ๒๕๕๖ เรียกว่า ๑๑ วันมานี้เอง ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง แถวๆอีสาน เป็นจังหวัดใหม่ๆอะไรนี่แหละ
การตรวจด้วยเครื่องเสียงความถี่สูง พบว่ามีก้อนเล็กๆ กระจายในเนื้อตับ ที่เขียนสีแดง ว่า mass ครับ ขนาดก็ราว ๑.๓ เซ็นติเมตร แถมที่แย่กว่านั้น มีน้ำในช่องท้อง คนอีสาน เรียกว่า ท้องมาร หรือ Ascites
หากวิเคราะห์เชื่อมโยง สาวที่โชคร้ายท่านนี้ ท่านน่าจะเป็นมะเร็งเต้านม และ มีการแพร่กระจาย ของเจ้ามะเร็งไปที่ตับ และ มีภาวะน้ำในช่องท้อง
คำถาม คือ หากเป็นระยะที่ ๔ คือ แพร่กระจาย การดูแลน่าจะต้อง รัดกุมมากกว่านี้ หรือไม่ ผู้ป่วยได้รับการผ่าตัดมาไม่กี่วัน เหตุใด จึง ต้องออกไปเสาะแสวงหาการรักษา ตามคลินิก ที่จังหวัดอื่นอีก
น่าคิด ครับ ก่อนที่เราจะก้าวสู่อาเซียน คุณภาพและมาตรฐานการพยาบาล รวมทั้งเรื่อง การศึกษา ที่มีการออกข่าวที่น่าตกใจ ว่าเด็กไทย IQ ต่ำกว่ามาตรฐานสากล เราจะยกระดับได้อย่างไร
แม้แต่เรื่อง อุดมศึกษา ที่ในวันเด็กแห่งชาติปีนี้ ได้ฟังข่าวว่า "มีการยื่นหนังสือ ให้ชะลอ เรื่อง มหาวิทยาลัยนอกระบบ เพราะ ได้ประโยชน์กับผู้บริหาร มากกว่า การพัฒนา คุณภาพ และ มาตรฐานอุดมศึกษา"
JJ2013
..... ความไม่มีโรค ..... "เป็นลาภที่เป็น....รางวัลของชีวิต" นะคะ ท่าน JJ มีความรู้ ความเข้าใจดีอยู่แล้ว อยู่ที่ "การลงมือปฏิบัติ" ให้สม่ำเสมอ ต่อเนื่อง ตลอด ก็จะ "Fit & Firm " ...... แน่นอน นะคะ
กราบสวัสดีปีใหม่นะคะ อ.หมอ JJ
เนื้อหาที่อาจารย์เขียน สนับสนุน Theme ของ สรพ. ปีนี้เลยค่ะ "องค์กรที่น่าไว้วางใจ"
ด้วยความเคารพ
ศิษย์รพ.ยุดยา
เรียนท่านอาจารย์ หมอ Ple
เรียนท่าน กอไผ่ องค์กรที่น่าไว้วางใจ ต้องอยู่ในหัวใจ ผู้รับบริการ ด้วยนะครับ
เรียนท่านอาจารย์ jj ยังอยู่ในเทศกาลปีใหม่
ยังตามใจปากอีกหลายวัน
เพราะงานชุมชน คนอาสา ในปีหนึ่งๆ ถูกเชิญหลายสิบงาน
ครั้นจะปฎิเสธเวลาไปปฎิสัมพันธ์ กับเขาในวันหลัง ก็รู้สึกไม่ดี
ตอนนี้ น้ำหนักเกินพิกัดอยู่เหมือนกัน
แต่ตั้งใจว่า หลังมกรา จะถือศิล งดกินสัก5 วัน
คงจะเข้าสู่ปกติ
กินเกิน แต่ยังดีอยู่
เรียนท่านผู้เฒ่า ลำบากปากหน่อยครับ จะได้สบายตัวภายหลัง
take care ka
สาธุ สาธุ ครับ
รักษาสุขภาพนะคะ อาจารย์หมอ ครูอ้อยก็เดี้ยงไปแล้วค่ะ ขอให้หายเร็วๆนะคะ
ดูแลสุขภาพด้วยค่ะอาจารย์ :)
เพราะยังไม่มีความเชื่อมั่นว่าจะหายได้จริงหรือดีขึ้นได้หลังจากผ่าตัด
จึงหาวิธีอื่นจากการบอกกล่าวของคนที่หวังดี ซึ่งอาจเป็นผลร้ายโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ นั่นเอง
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
อาจารย์ ครับ แพทย์ ยุคนี้ท่านยึดถือคติ. ๒ ประการ ตามนโยบายรัฐบาล ครับ
๑) one -stop. Service คือมาให้ตรวจเรื่องอะไรก็ตรวจเรืีองนั้น อย่างเดียว อาการอื่นใดที่เห็นโทนโท่ ทิ่มตำตา ก็ปล่อยไป
๒) ฟรีทุกอย่าง คือ ตายฟรีเพราะ "หมอทำ " ผมมีเพื่อนสูงวัย หมอตรวจพบก้อนเนื้อที่ ลำไส้เล็กตอนบน สั่งผ่าตัดทันที
ไม่ได้นำตัวอย่างทำ biopsy แล้วให้ chemo โดยไม่ดูspecificity ครบcourse คนไข้โทรม ให้มาตรวจซ้ำ อีก ๓เดือน
ตรวจครั้งที่๒พบว่า chemo ที่ให้ไม่ตรงกับชนิดมะเร็ง เกิดการแพร่กระจาย หมอสั่งผ่าตัดอีก ไปทุกที่ที่กระจาย และchemo
อีก ทำฯลฯอีก ๒เดือน ขณะนี้นอนอยู่ สุสาน ( เพื่อนผมนะครับ ไม่ใช่หมอ ) รอวันเผา
จริงของ คุณ Ple. " ความไม่มีลาภ เป็นโรคอันประเสริฐ " ครับ
เรียนครูอ้อย เดี้ยงส่วนใดครับ ช่วงนี้คงซำบายดีนะครับ สู้สู้ ครับ
เรียนท่านหยั่งราก ขอบพระคุณครับ ช่วงนี้กำลัง พยายาม ระงับปากไม่ให้อ้าบ่อยเกินไปครับ
เรียนท่านกานดา เมื่อผู้ป่วย ไม่มีความเชื่อมั่น ท่านคงต้อง แสวงหา วิถี ที่ทำให้ท่านเข้าใจ ครับ
เรียน ท่านอาจารย์ ดร.กระจ่าง เวลาสอน นักศึกษาแพทย์ พวกเราก็เน้น ให้ดูผู้ป่วย องค์รวม แต่ เมื่อจบไปแล้ว ก็แล้วแต่ จิตสำนึก ครับ
สรรพสิ่งย่อมเปลี่ยนแปลง....หมอก็เช่นเดียวกัน จิตสำนึก ก็จะเปลี่ยนไป ด้วยเหตุปัจจัย ต่าง ๆ.....ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน....ยังคงใช้ได้เสมอ
น่าเสียดาย ความตั้งใจ ของคนที่มาทำงาน วิชาชีพ แต่ ดันไปเข้าใจว่า เป็นอาชีพอย่างหนึ่ง ชีวิต เป็น เช่นนั้นเอง ท่านพี่
มาส่งกำลังใจให้หายเร็วๆ นะคะ ท่านอาจารย์ JJ
ก่อนหน้านี้ คิดถึงหน้าตาอาหารสารพัดที่แสนจะน่าอร่อย ที่นำมาลงโพสต์บ่อยๆ
ตอนนี้คงอดดูล่ะซิ เพราะต้องลดระดับการทานลงใช่ไหมค่ะ