กิจกรรมปฐมวัย



" ไม้อ่อนดัดง่าย   ไม้แก่ดัดยาก "  คือสำนวนไทยที่ใช้เปรียบเทียบกับการอบรมสั่งสอนเด็ก ๆ  หมายความว่า  การจะอบรมสั่งสอนให้คนมีรากฐานความดีงามนั้น  ต้องสั่งสอนกันตั้งแต่ยังเด็ก ๆ เปรียบเช่นการดัดไม้ ต้องดัดกันตั้งแต่ลำต้นยังอ่อน หากไปดัดตอนแก่ นอกจากจะดัดยากแล้ว ไม้อาจหักไปเลยก็ได้




เด็กปฐมวัย  หรือเด็กอนุบาล เปรียบเสมือนไม้อ่อน  จะดัดให้ตรง ให้สวยงามอย่างไรก็ทำได้ไม่ยาก  ดังนั้นการจัดกิจกรรมต่าง ๆ ในระดับปฐมวัย  จึงเป็นกิจกรรมที่มุ่งเน้น เตรียมความพร้อมให้เด็ก ทั้งด้าน กาย  อารมณ์  สังคม  และ สติปัญญา เพื่อให้ได้เข้าสู่วัยเด็กที่พร้อมจะเรียนรู้ในลำดับต่อไป




คุณมะเดื่อ ไม่ได้รับหน้าที่สอนในระดับอนุบาล  แต่ในช่วงระยะที่เตรียมการรับการประเมินของ สมศ.รอบที่ 3 (  14-15-17 ม.ค.56) คุณมะเดื่อได้รับคำสั่งให้ลงไปช่วยดูแลในการเตรียมการรับการประเมินในระดับปฐมวัย  จึงมีโอกาสแวะเวียนไปเยี่ยมเยียนห้องเรียนอนุบาลทั้ง  2 ห้อง  ( อนุบาล 1  - อนุบาล  2)



เด็กปฐมวัยยุค IT ปรู๊ดปร๊าดปราดเปรียวเป็นหนักหนา  กิจกรรมระดับปฐมวัย จึงมุ่งเน้นที่จะฝึกสมาธิ ฝึกการใช้กล้ามเนื้อต่าง ๆ ให้เกิดความสมดุล เพื่อจะพัฒนาไปสู่วัยประถมที่มีคุณภาพ




ไม่ว่าจะเป็นการวาดภาพ  การปั้นดินน้ำมัน  การเล่นต่อตัวต่อ (บล็อก)  




หรือการกระโดดโลดเต้น ร้องรำทำเพลง






วันนี้มีคุณครูนิเวศน์ คุณครูที่เกษียณไปแล้วมาช่วยดูแลเด็ก ๆ และช่วยคุณครูเตรียมสื่อการสอนด้วย






การจัดบรรยากาศของห้องเรียน ก็เป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยส่งเสริมพัฒนาการทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัย  ไม่ว่าจะเป็นสวนหย่อมเล็ก ๆ ที่หน้าห้องเรียน  ที่มีทั้งไม้ดอก  ไม้ใบ ให้ความสบายตา




ป้ายนิเทศ








ตลอดจนมุมต่าง ๆ  สีสัน และสิ่งของตามมุมที่เด็ก ๆ ได้เข้ามาเล่น ล้วนแต่พัฒนาเด็กทั้ง 4 ด้าน














การปลูกฝังให้เด็ก ๆ รู้จักปฏิบัติตนตามกติกา มีระเบียบวินัย มีคุณธรรมจริยธรรม เป็นสิ่งสำคัญยิ่ง เพราะ ไม้อ่อนเหล่านี้จะซึมซับสิ่งเหล่านี้จนกลายเป็นจิตสำนึกที่ดีงามของตนเองในการเติบโตไปเป็นสมาชิกที่ดีในสังคม ในวันหน้า




ไม้อ่อนวันนี้ หากได้รับการ " ดัด" ที่สมบูรณ์แบบแล้ว ก็จะกลายเป็นไม้ใหญ่มีงดงาม มีคุณค่าในวันหน้า......

        และที่สำคัญ  " ครอบครัว "  คือ  พ่อ  แม่  ผู้ปกครอง จะต้องช่วยกันดัด  ช่วยกันขัด  ช่วยกันเกลา  ด้วย และต้องถือเป็น " หน้าที่สูงสุด สำคัญยิ่ง"  อีกด้วย  มิใช่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของครู  ของโรงเรียนแต่ฝ่ายเดียว  หรือ เป็นส่วนใหญ่ เพราะถ้าเป็นอย่างนี้แล้วไซร้...ไม้อ่อนเหล่านี้ ก็อาจจะบิดเบี้ยว เสียรูปเสียร่าง  เพราะ ทำตัวไม่ถูกว่า จะทำตัวให้เป็นรูปทรงที่ทางบ้าน  หรือ ทางโรงเรียนดัดให้กันดี.....



.........................................................................................