ต้นชมภู่..ชื่อเก๋ไก๋..ชมภูพันทิพย์..ออกลูกดกสมชื่อมันขึ้นอยู่ข้างรั้ว..ในเนื้อที่มัธยัทถ์..มันจึงมีชีวิตรอดออกลูกให้เห็นเป็นบุญตา(หล่อน)..ที่ยังไม่ถูกโค่นหริอริดรอนกิ่งหรือถูกตัดยอด..เหตุผลกลใดไม่รู้ได้...เมื่อมันมีอายุได้สักสามขวบปีก็มีดอก..ออกลูกให้เห็นมาตลอด...ดอกล่วงเต็มลานคอนกรีต..บดบังความน่าสพึงชังของวัตถุชนิดนี้ไปได้เป็นครั้งเป็นครา...เมื่อลูกติด.แดง.ตราใด..ฝูงนก..ก็จะมา..รุมทึ้งส่งเสียงเจี้ยวจ้าว..เจ้านกเอี้ยง..ทั้งหัวจุกและไม่จุก...ลูกชมภู่จึงหล่นเต็มลาน..ทุกวันๆ..นก..หนอนก...เจ้าช่างไม่รู้ซ้ะเลย...ว่า..กิโลละ..แปดสิบ..มนุษย์อย่าง"หล่อน"...ไม่มีปัญญาซื้อกิน....