เมื่อวานนี้(วันที่ 5 มกราคม 2556 ) หนูมีโอกาสเข้าค่ายร่วมกับ นิสิตชมรมครูอาสา โดยมีอาจารย์ขจิต ฝอยทองเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมมีนิสิตและอาจารย์ชาวไทย(และชาวต่างประเทศ) รวมทั้งหมด ประมาณ 130 คน


ไปกันตั้งเยอะ พวกเราไปทำอะไรกันหนอ?


 พวกเราไปพัฒนาโรงเรียนบ้านห้วยหวาย โดยแบ่งหน้าที่หลักๆ ดังต่อไปนี้

1.  กลุ่มปลูกผักสมุนไพร มีมะนาว ต้นยอ เสน่ห์จันทร์แดง มะกรูด รางจืด หญ้านาง ชะอม กระเพราะ แค และต้นตีนเป็ดหนูอยู่ในกลุ่มนี้ จึงทราบว่ามีต้นใดบ้างที่ต้องปลูกค่ะ

2.  กลุ่มปลูกผักสวนครัว ทราบว่ามีผักบุ้งจีนค่ะ


3.  กลุ่มทาสีและซ่อมแซมสนามเด็กเล่น


4.  กลุ่มทาสีรั้วโรงเรียน


5.  กลุ่มทำอาหาร 


6.  กลุ่มทาสีโรงจอดรถ

หัวหน้างานนี้ เขาแบ่งสายงานได้ดีมากค่ะทำให้ทุกคนมีงานทำงาน และพัฒนาโรงเรียนได้อย่างเต็มที่


สิ่งที่หนูพบและได้รับจากการทำงานในครั้งนี้ คือ
1.  อาจารย์ชาวต่างประเทศขุดดินเก่งมากค่ะ( (ขุดเหมือนแค้นใครมา) 


2.  ต้องปรับปรุงดินเพิ่ม อย่างมาก คือใส่มูลสัตว์ และพรวนดินสม่ำเสมอเพราะเป็นดินปนหิน ปนทราย เนื้อดินแข็งมาก ลดน้ำแล้วน้ำขังไม่ซึมลงดิน  แอบคิดว่า แล้วรากต้นไม้จะแทงดินไหวไหมเนี้ยะ.... ขนาดจอบขุดยังไม่ค่อยจะได้เลย


3.  นิสิตที่ไปทำงานต้องช่วยกันทำงานจนสำเร็จ ไม่ใช่ขุดแค่หลุมของตัวเองเสร็จแล้ว ก็แล้วกัน และหลังจากการปลูกเสร็จแล้ว ก็ต้องรดน้ำต้นไม้ที่ปลูกให้ชุ่ม


หนูเห็นรุ่นน้อง สองคน คือน้องพงษ์ และน้องรถถัง  หลังจากที่ช่วงเช้าปลูกกันเสร็จแล้ว สองคนนี้ยังมาลดน้ำตอนเย็นซ้ำอีกครั้ง และหาฟาง (ไปเอามาจากไหนก็ไม่รู้)มาคลุมต้นไม้ทุกต้นที่พวกเขาปลูก

น้องสองคนนี้ ถือเป็นครูที่สอนหนูว่า จะทำอะไรต้องทำให้ตลอด ทำให้สำเร็จ และทำให้ดีที่สุด เท่าที่เราจะสามารถทำได้ ตามกำลังและความสามารถที่มีไม่จำกัดของมนุษย์(ถ้าใจสู้)


4.  ขาดผู้ดูแล รักษา ต้นไม้ที่ปลูกไว้  โรงเรียนนี้มีภารโรงแค่เพียงคนเดียว งานด้านอาคารสถานที่ก็มากพออยู่แล้ว ยังต้องดูแลต้นไม้เพิ่มอีก หนูคิดว่าจะทำให้พี่ภารโรงทำงานทั้งหมดเพียงคนเดียวไม่ไหวค่ะ


คงต้องมอบหมายหน้าที่ให้นักเรียนในโรงเรียนช่วยกันดูแลต่อไป
 เอ…. ใครหนอจะเป็นผู้บริหารจัดการในส่วนนี้


5.  นอกจากนี้ปัญหาหลักของโรงเรียนนี้คือ ขาดแคลนน้ำ  ถ้ามีการมอบหมายงานให้นักเรียนช่วยดูแลต้นไม้จริงๆ
แล้วเรื่องน้ำที่จะใช้รดหละคะ  เอ….ไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลยนะเนี้ยะ


6.  ช่วงเย็นมีกิจกรรมบายสีสู่ขวัญ ประทับใจหลายอย่างนะคะ

อาจารย์ชาวต่างชาติที่รับคำอวยพรจากคนไทย  (คนที่นั่งข้างๆก็คือล่ามนะคะ)



คณะกรรมการโรงเรียน (ชาวบ้านในละแวกใกล้เคียง)


ผู้อำนวยการที่สละเวลามาร่วมงาน



และบายสีแสนสวย มากความหมายค่ะ


วันที่ 11 มกราคม นี้ หนูจะไปช่วยโรงเรียนนี้จัดงานวันเด็กอีกครั้ง แล้วเดี๋ยวหนูจะมารายงานความคืบหน้าว่าจะแก้ปัญหาได้หรือแก้ไม่ตก…..กันแน่ค่ะ



ใครมีข้อแนะนำ  ช่วยบอกหนูบ้างนะคะ…………….ขอบคุณมากค่ะ