ตอนที่ครูอ้อยออกจากโรงพยาบาลเปาโล  ครอบครัวของครูอ้อยก็ลงความเห็นว่า  ควรจะให้ครูอ้อยพักฟื้นที่โคราช  ลูกๆก็ไปเอารถที่บ้านและมารับครูอ้อยที่โรงพยาบาลเลย  ตรงดิ่งมาโคราช  ที่มีญาติผู้ใหญ่คอยต้อนรับเรียกขวัญให้  จากนั้นจะมีญาติมาหา  นำสิ่งของอาหารที่มีประโยชน์มาให้ครูอ้อยเสมอ  จะไปไหนมาไหนก็มีแต่ญาติพี่น้องถามไถ่  อวยพรให้หายวันหายคืน  ทำให้ครูอ้อยมีกำลังใจ  มีเวลาพักผ่อนมากมาย  ไม่เครียด  ทำให้มีผลกับการรักษาพยาบาลเป็นอย่างดี  ครูอ้อยไปตัดไหม  คุณหมอยังชมว่า  สุขภาพดีมีลูกหลานห้อมล้อมมากมาย  ถึงแม้ค่าใช้จ่ายจะมาก  แต่ครูอ้อยก็ยังคิดว่า.....ดีกว่าพักฟื้นอยู่คนเดียว  ต้องมาระวังความคิดกันอีก  พร้อมทั้งจัดการกับความเครียดอย่างสร้างสรรค์อีก  ขอบคุณทุกท่านทุกคน...ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดการกับความเจ็บป่วยของครูอ้อยในครั้งนี้  จะจดจำและไม่ลืมเลย