เพราะชีวิตของเธอมีคุณค่าสำหรับผู้คนอีกมากมาย...


เครดิตภาพจากอินเทอร์เน็ต

.........................................

ก็เมื่อชีวิต...

เป็นเพียง "ชั่วขณะ" อันไม่จีรังและแสนสั้น
คล้าย...หยาดน้ำค้าง
หมอกบางยามเช้า
พยับแดดกลางแสงอาทิตย์
แล้วไฉนเลยจะเลือกบ่มทุกข์ท้อ 
รันทด โศกเศร้า...เสียนักแล้ว

หันมานี่สิเพื่อนรัก...
ดูสิ...นกยังร้องเจี้อยแจ้วทักทาย
ดอกไม้ยังแย้มยวนให้ชม
ผู้คนยังมีใจเอื้ออารีรอบกาย

ยิ้มกว้างๆ หัวเราะดังๆ
หายใจลึกๆใ้ห้เต็มปอด
กอดตัวเองและผู้คนรอบกายให้้แน่นๆ
แล้วเธอจะไม่เหงาไม่ทุกข์ท้อ

รู้ไหมเพราะอะไร?
เพราะชีวิตของเธอมีคุณค่าสำหรับผู้คนอีกมากมาย...
(◠‿◠✿)❤•♥


บันทึกไว้เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2555 วันที่ต้องอยู่บ้านคนเดียว 
ไม่ได้ออกไปไหนในรอบหลายปี
วันที่ได้อยู่กับตัวเองอย่างแท้จริง 
และได้พบว่าคนใกล้ตัว เพื่อนรักหลายคนบ่นท้อและเหงา
ทั้งที่มีคนมากมายอยู่ข้างๆ กาย...

แปลกไหม
ที่หลายครั้งเรารู้สึก "ว่างเปล่า" และ "ไร้สุข" 
โดยไม่รู้ว่าเพราะอะไร

ผู้เขียนเชื่อว่า
เราทุกคนมีภารกิจที่ต้องทำในชั่วชีวิตหนึ่ง
หน้าที่เราคือ ต้องหา "คำตอบ" นั้น
คำตอบชีวิตของผู้เขียนที่ได้แล้วขณะนี้คือ...
การได้รู้สึกว่ามีคุณค่าและได้เป็นบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้คนอื่นมีความสุข

คำตอบชีวิต
ของแต่ละคนแต่ละช่วงเวลา คงแตกต่างกันไป
ขอให้ทุกท่านโชคดีเหมือนผู้เขียน...นะคะ

30 ธันวาคม 2555

http://youtu.be/ldnCy2GLGuk

เพลงส่งต่อความรัก-บอย โกสิยพงษ์ ค่ะ