"จงมองโลกให้เห็นตามที่เป็นจริง ว่ามันเป็นของว่าง คือนิพพาน" ให้เห็นว่ามันเป็นของหลอกลวง มันเป็นของมายา ไม่เป็นแก่นสาร พอถึงวันนี้เพิ่งเข้าใจว่าธรรมะ ธรรมชาติกำลังมอบในสิ่งที่เราขอมาตลอดให้กับเรา เพียงเรายอมรับมัน ถอนความยึดถือว่าตัวตน ว่าของฉัน อัตตานุทิฏฐิ จากที่ใจมันวุ่น เข้าสู่การกอบโกยหวงแหน ร้อนใจในเรื่อง จัดเรื่อง ทำเรื่องกอบโกยหรือหวงแหน สัมผัสมันที่ใจ และถอนออกจากใจ ใจว่างจากของที่เป็นคู่ เหลือคู่ สิ่งที่ให้คุณกับสิ่งที่ให้โทษ เลิกปรุงแต่งด้วยกิเลสตัญหา เป็นใช้สติปัญญา
บ่อยครั้งที่เราหลงปรุงแต่งกับเรื่องราวต่าง ๆ ต่อไปด้วยตัวเอง ด้วยแปลกใจในความคล้ายคลึงกัน ความเหมือนกันที่มี ทำให้เราอดไม่ได้ที่จะรู้สึกพึงใจ ลืมคิดไปว่ามันเป็นธรรมดา ธรรมชาติ ที่เรามักจะหาเหตุแห่งความเหมือน ให้ตัวเองได้รู้สึกใกล้ชิดเข้าไปยึดไว้เหมือนเป็นเรื่องราวของเราโดยแท้ เหมือนธรรมชาติกำลังหลอกให้เราหลง(กล) แต่แท้ที่จริงก็เป็นแค่เรื่องธรรมดา
จงมองโลกให้ .... เห็นตามที่เป็นจริง .... สิ่งที่เห็นอาจจะไม่ใช่ ... สิ่งที่เป็น
ขอบคุณมากค่ะ
เห็นชื่อบันทึก แล้วนึกถึงเพลงนี้ครับ
ฟังแล้วน้ำตาซึม รู้สึกปิติด้วยเข้าใจ ไม่ใช่แค่่ได้อ่านหรือฟัง ขอบคุณมากค่ะ
จนถึงวันนี้ต้องขอบคุณอ.นุ ที่แนะนำเพลงนี้ให้ฟัง ทำให้ได้ฟังเพลงดีๆ อื่นๆ อีก เพลงสายลมอีกเพลงที่ชอบมาก และช่วยนำทางชีวิตได้ดีในก่อนหน้านี้ ตอนนี้ และต่อไป ขอบคุณมากน่ะค่ะ