รูปแม่ชีที่เข้าค้อ  เพชรบูรณ์


ที่ผ่านมา เวลาหลังจากการออกกรรมฐานแล้ว  ก็สนุกสนานมาก เลยลืมทำต่อ

เจอคุณสวัสดิ์ ปฏิบัติธรรมเป็นประจำ  ไปมาก็หลายครั้งหลายหน  บวชก็บวชมาแล้ว  บอกกับผมว่ามันไม่ก้าวหน้าเลย

คุณสวัสดิ์ไปฝึกสติสายหลวงพ่อเทียนมาแล้วหลายครั้ง  ไปจนอาจารย์จำได้  แต่คุณสวัสดิ์เล่าให้ผมฟังว่า

พอกลับบ้านก็ไม่ได้ทำ ลืมสภาวะธรรมหมด

ตอนผมกลับเมืองไทยแนะนำการปฏิบัติแบบการทำจังหวะกับรุ่นพี่

พบบอกปุ้บก็ไปปั้บเลย ไม่มีการก่ายเกี่ยง

เธอเล่าให้ฟังว่า ไปใหม่ๆก็รู้สึกเฉยๆ  เพราะไม่มีการหลับตาทำสมาธิ

แต่พอจะกลับได้สภาวะธรรม  บอกชอบๆๆๆ

จะกลับมาทำอีกปีหน้า


ผมบอกเธอว่าถ้าไม่ทำต่อเนื่องสภาวะตัวรู้ตัวชัดจะหายไป

ต้องทำบ่อยๆ ทำต่อเนื่อง

เธอเล่าว่า  กลับจากวัดคราวนี้แปลกกว่าทุกครั้งตรงที่อยู่เฉยๆได้ไม่อยากออกไปไหน  อยู่นิ่งๆได้ ไม่เซ็งและมีความสงบดี แต่พยายามปฏิบัติเกือบทุกวันนะ

เพิ่งเป็นอาทิตย์แรกที่กลับจากวัดที่มีความรู้สึกนี้ ต่อๆไปจะเป็นอย่างนี้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ความรู้สึกเป็นสุขโดยไม่ต้องอาศัยสิ่งรอบข้าง


เจ๊เธอไปคนเอาจริงตอนนี้บอกว่า อยู่บ้านปฏิบัติเกือบทุกวันมาบ้างน้อยบ้าง วันนี้ตั้งใจว่าจะเดิน ๔ ชม ก็เดินได้พอเสร็จก็ดื่มไวน์ต่อเพื่อไม่ให้เสียเวลา


เนื่องจากเจ๊เธอเกษียณแล้ว เวลามีมาก นับว่าเป็นบุญของเจ๊เกษียณเสร็จก็ได้ปฏิบัติธรรมเลย  ของขวัญวันปีใหม่ที่เจ๊ให้แก่ตัวเจ๊เอง  คือปฏิบัติให้มีความรู้สึกบ่อยๆ ทำให้เป็นนิสัย พอทำไปมากๆ เวลาจะเดินความรู้สึกตัวมันมาเอง เหตุเพราะฝึกมามาก สติมันรู้ตัวทั่วพร้อมตลอดเวลาครับ