รัฐธรรมนูญรำพัน


ข้ายืนดูอยู่บนพานมานานนัก

ได้ประจักษ์ความจริงยิ่งกระจ่าง

ข้าจดจำทำตนเป็นคนกลาง

อยู่ระหว่างความหวังเพื่อสังคม


เขาอ้างข้าปฏิวัติรัฐประหาร

เขาต้องการแก้ไขให้เหมาะสม

แล้วเปลี่ยนไปให้งามตามนิยม

เขาชื่นชมว่าดีทุกทีไป


ไม่นานเนาเขากลับมาปรับเปลี่ยน

เริ่มวนเวียนเปลี่ยนปรับฉบับใหม่

สิบแปดครั้งยังผ่านมิทันไร

พากันเวียนเปลี่ยนใหม่เพื่อใครกัน


ขอฉันเป็นเสาหลักที่ปักแน่น

เพื่อเป็นแก่นแกนเก่าเอาไว้กั้น

ความลำเอียงเพียงใดให้เท่าทัน

อย่าเปลี่ยนฉันตามใจไร้หลักเกณฑ์


เป็นหลักการใหญ่ใหญ่ใจกว้างกว้าง

โปรดอย่าอ้างเอียงเอียงไปเถียงเล่น

เพื่อประโยชน์ประชาชนจนชัดเจน

อย่าเปลี่ยนเป็นหลักชัยใครบางคน


โปรดเห็นค่าอย่าเขียนเพื่อเปลี่ยนฉัน

เมื่อหุนหันเสียหายมาหลายหน

ความขัดแย้งแฝงใยมาให้ยล

เหมือนไฟรนเผาไทยจนไหม้เกรียม