♣... แห่งการเดินทาง... ♠


ไขว่คว้า...แมกไม้สายลมรัก

แอบอิงพิงพักยามอ่อนล้า

เหาะโหนเถาว์งามเพลินตา

เริงร่าชมไม้...ไพรกว้าง


ลมแกว่ง...ใจกวัดรัดเถาว์แน่น

เถาว์ตึงเกินแขวน...ใจคว้าง

คว้าเกาะกิ่งโหนต้นรัง

หุบเหวเบื้องล่าง...ดับฝัน


เถาว์เอย...เจ้ามีรากหยั่งได้

หยัดยืนใจกายแม่นมั่น

คนจรไร้หลักประกัน

หวาดหวั่นเกินเริง...เล่นลม


ฝั่งฝัน...ฝันไกลจำไปต่อ

จึ่งขอทำทางสร้างสม

สะพานใจทอดยาวหนาวระทม

เสรีรักฝากลม...บอกลา


ขอบคุณ...ทุกห้วงใจให้อิงแอบ

เก็บหวังฝังแนบสู่ปลายฟ้า

กระชับฝันเติมแต่งแรงศรัทธา

เขตแดนแผ่นหล้า....ฟ้าเดียวกัน


หมู่ดาว...เมฆตะวันจันทร์ส่อง

เพียงมองไร้พรมแดนกั้น

ห้วงใจยามนึกถึงกัน

ฝั่งฟ้าข้ามฝัน...พบกันแล้ว

ยามเช้า อังคารที่ ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๕

ปล. ขณะอ่านบทกวีนี้

โปรดจินตนาการถึงหนังคนกับป่า...เรื่องทาร์ซานด้วยนะคะ :)

สุขสวัสดี Happy Ba สาธุทุกๆท่านค่ะ

 ^______^