บ่ายวันนี้ฉันมีโอกาสได้พบปะกับพี่อาจารย์ที่เคารพนับถือท่านหนึ่งโดยบังเอิญที่ร้านอาหารพันพรรณ ในวัดสวนดอก ฉันรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้พูดคุยกับท่าน บทสนทนาของเราพูดได้คุยไปถึงคนรู้จักอีกคนหนึ่งซึ่งจริงๆ แล้วไม่ใช่เรื่องราวที่ฉันสนใจมากเท่าใด แต่ด้วยความที่ไม่ทันยั้งคิดฉันจึงปล่อยบทสนทนาดำเนินต่อไป สักพักพี่อาจารย์ก็มีคนรู้จักเข้ามาทักและคุยกันแล้วท่านก็ขอตัวจากไปทำธุระของท่านต่อ เมื่อท่านจากไปแล้วฉันจึงนึกได้ว่ามีคำถามอีกมากมายหลายคำถามที่ฉันยังไม่ได้ถาม หลายเรื่องที่ไม่ได้คุย นึกเสียดายโอกาสที่มีที่ใช้คุยถึงเรื่องราวที่ไม่จำเป็นเสีย นั่นก็เพราะฉันไม่ได้เตรียมใจให้พร้อมรับโอกาสดีดีนั้น


บ่อยครั้งที่เราปล่อยให้โอกาสดีดีของชีวิตผ่านไปเพราะใช้เวลาที่มีใส่ใจกับสิ่งที่ไม่สำคัญและด้วยความไม่ตื่นรู้ในทุกขณะ ตอนนั่งรถกลับบ้านฉันนึกถึงเรื่องราวของโอกาสที่ได้อ่านมา.... 



ในสมัยเมื่อห้องสมุดอเล็กซานเดรียที่ยิ่งใหญ่ในอียิปต์ถูกเผาลงด้วยน้ำมือของจูเลียต ซีซาร์ อย่างไม่ตั้งใจ ในตอนนั้นมีเพียงหนังสือเล่มเดียวที่ถูกเก็บรักษาไว้ได้ แต่มันเป็นหนังสือที่ไม่มีมูลค่ามากมายใดที่ชายยากจนคนหนึ่งซึ่งอ่านหนังสือได้เพียงเล็กน้อยซื้อมาในราคาถูก หนังสือนั้นไม่มีจุดเด่นใดมากมาย แต่ในหนังสือนั้นมีเรื่องราวที่เขียนไว้ว่า "เคล็ดลับของหินดำ" 

หินดำในที่นี้คือหินวิเศษที่สามารถเปลี่ยนโลหะทั่วไปให้เป็นทองคำบริสุทธิ์ได้ หนังสือเล่มนั้นบอกว่าหินดำนั้นอยู่ปะปนกับก้อนหินทั่วไปและมีลักษณะที่เหมือนกัน แต่ทว่าความต่างอันแสนพิเศษนั้นก็คือหินวิเศษนั้นจะมีรู้สึกอุ่นเมื่อจับต้องในขณะที่หินอื่นๆ นั้นจะรู้สึกเย็น

เมื่อรู้ดังนั้นชายคนนั้นจึงขายสิ่งของเล็กน้อยที่มีเพื่อซื้อสิ่งของที่จำเป็นแล้วไปตั้งหลักปักฐานอยู่ที่ชายทะเลเพื่อค้นหาหินวิเศษนั้น เขารู้ดีว่าหากเขาจับก้อนหินธรรมดาที่เย็นมือขึ้นมาและทิ้งมันลงไปเหมือนเดิม เขาอาจจับก้อนหินเดิมขึ้นมาอีกหลายๆ ครั้ง ดังนั้นเมื่อเขาจับก้อนหินเย็นๆ ขึ้นมาเขาจะขว้างมันลงไปในทะเล เขาทำอย่างนั้นทั้งวันแต่ก็ยังไม่พบหินวิเศษ แต่เขาก็ทำอย่างนั้นเรื่อยไป จับก้อนหินขึ้นมา รู้สึกเย็น เขวี้ยงมันลงทะเล จับก้อนใหม่ขึ้นมา ทิ้งลงทะเล ครั้งแล้วครั้งเล่า

จากวันเป็นสัปดาห์แล้วย่างเข้าสู่เดือนที่เขาทำเช่นนั้น และแล้ววันหนึ่งในช่วงกลางวัน เขาเก็บหินก้อนหนึ่งขึ้นมา รู้สึกว่ามันอุ่น แล้วเขาก็โยนก้อนหินลงทะเลก่อนที่จะรู้ตัวว่านั่นคือก้อนหินที่เขาตั้งใจค้นหามานาน หลายเดือนที่ผ่านมาเขาได้สร้างความเคยชินให้ตัวเองที่จะโยนก้อนหินลงสู่ทะเล และถึงแม้เมื่อก้อนหินที่เขาค้นหามาอยู่ในมือ เขาก็โยนทิ้งมันไปเช่นกัน

โอกาสที่มีหากเราไม่มีไหวพริบ ไม่ตื่นตัว ไม่มีสติ เราก็อาจปล่อยโอกาสและสิ่งดีดีในมือให้หลุดไปหรือโยนทิ้งมันไปเหมือนที่ชายคนนั้นโยนก้อนหินวิเศษที่เฝ้าค้นหามานานไป โอกาสบางอย่างอาจมาเยือนครั้งเดียวในชีวิต บางอย่างอาจแวะเวียนมาหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่ว่าจะกี่ครั้งหากเราไม่พร้อมจะรับมัน โอกาสนั้นก็หลุดลอยไปได้เช่นกัน

เคล็ดลับของหินวิเศษคือการมองเห็นโอกาสดีดีที่ผ่านเข้ามาในชีวิตและน้อมรับมันไว้ด้วยความมีสติ ด้วยใจที่พร้อม

ขอให้ทุกท่านเตรียมรับโอกาสดีดีของชีวิตด้วยความตื่นรู้ในทุกวันค่ะ ฉันเองก็จะพยายามเตือนตัวเองไม่ให้พลาดเหมือนวันนี้อีก

ด้วยความนอบน้อม
ปริม ทัดบุปผา
๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๕

ที่มาของเรื่อง เคล็ดลับของหินดำ; http://www.motivationalwellbeing.com/motivational-stories-2.html