ณ พะเนินทุ่ง


ณ...พะเนินทุ่ง

 

รอนรอนอ่อนอัสดง                 สุริยงเย็นยอแสง

 

ที่แผดเผากร้าวกล้าค่อยราแรง   ความเย็นเยียบขับแสงตะเกียงวัน

 

 

 

 

 

 

 

     อาทิตย์ลับเหลี่ยมเมฆา        แสงสุดท้ายทาบทาขอบฟ้านั่น

 

 

     ดูหม่นเศร้าอำลาทิวาวัน    จวบพระจันทร์เยี่ยมฟ้าสู่ราตรี

 

 
 

 

  หรีดหริ่งเรไรกลางไพรกว้าง     กรีดปีกบางบดเบียดเข้าเสียดสี

 

 

ขับบรรเลงเพลงป่าวนาลี            เคียวราตรีเคลื่อนคล้อยจนลอยลับ

 


 

 

       รุ่งอรุณอุ่นไอป่า                   ณ  ขอบฟ้าเรืองรองแสงทองจับ

 

 

       วิหคไพรปลุกป่ามารอรับ    แสงแรกขับทินกรย้อนทิวา

 


 

 

   ม่านหมอกไหลลอยอ้อยอิ่ง       แอบอิงโอบกอดพรอดพฤกษา

 

   ดุจพรมเทวัญสร้างสรรค์มา      ให้เริงร่าท้าแข่งแสงสุรีย์                                                                                           

...กิ่งไผ่...

 

คำสำคัญ (Tags): #คำประพันธ์
หมายเลขบันทึก: 511897เขียนเมื่อ 13 ธันวาคม 2012 19:13 น. ()แก้ไขเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2021 22:16 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (7)

ณ...พะเนินทุ่ง .... สวยงามจริงๆๆ ค่ะ 

ขอบคุณมาก กับภาพที่ดูแล้ว....มีความสุขจังเลยค่ะ

สวัสดีค่ะพี่เปิ้ล..

   วันหยุดมีโอกาสไปเที่ยวเลยนำภาพมาฝากค่ะ...

ไพเราะเช่นเคยนะครับ คุณ  กิ่งไผ่ ;)...

บันทึกนี้ตั้งใจอวดภาพค่ะ ขอบคุณในคำชมนะคะ  อาจารย์


ขอบคุณภาพสวย ๆ  คุณมะเดื่อยังไม่มีโอกาสไปถึงสักคราเลยจ้ะ

สวยมากๆค่ะ  ทะเลหมอกไม่แพ้ทางเหนือเลย  ใกล้ๆกรุงเทพนี่เองค่ะ

....ชอบคุณคุณมะเดื่อมากค่ะที่แวะมาเยี่ยม

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี