ด้วยความระลึกถึง

เพื่อนคนหนึ่ง

Ico48

ถาวร ภาวงศ์

จังหวะชีวิต... ที่เริ่มตั้งใจ อยู่กับลมหายใจได้มากขึ้น

ระลึกถึงใครคนหนึ่ง ซึ่งคุ้นเคย... จากบันทึกของเธอ

ภาพนั้น... เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง เดินชมนกชมไม้แบบผ่อนคลาย...อย่างมีสติ


วันนี้... เธอคงมีความจำเป็นบางอย่าง ที่ทำให้ห่างหายไปจาก GtK. นานแล้ว

ระหว่างฝึกตนให้อยู่กับลมหายใจ ภาพเธอแจ่มชัดในความรู้สึกยิ่งนัก

จึงแวะไปซึมซับความรู้สึกดีๆในบันทึกเก่าๆของเธออีกครั้ง

ยกบางบทกวีของเธอ มาสนทนา เป็นความในใจของตน

ด้วยความระลึกถึงยิ่ง...


ทางเดินของชีวิต

.....


อุปสรรค ธรรมดา มาแล้วผ่าน

ข้ามวันวาน  สู่อนาคต ที่สดใส

ทุ่มเท  รวมพลัง ทั้งกายใจ

 เพื่อวันใหม่  วันนี้ ที่รอคอย

.......................

วันที่รอ ฟ้าใส ใจสว่าง

วันที่ใจ มีพลัง ไม่ท้อถอย

วันที่ใจ  สุขล้น  อดทนคอย

วันที่ใจ เต็มร้อย คือวันนี้

...............................................

ว่าง

.............

ในความว่าง  ช่างพิสุทธิ์

บริสุทธิ์  และผ่องใส

ว่าง..วาง  ได้อย่างไร

ตั้งสติได้.. คิดใคร่ครวญ

......................................

ตั้งสติ...  รู้ตนอยู่

ตั้งใจดู...  ความผันผวน

วาง...ว่าง...  อย่างใคร่ครวญ

ทุกสิ่งล้วน...  อนิจจัง

....................................

มุมสงบ

...............................

  ธรรมชาติ  ช่วยเยียวยา

  เวลา  ช่วยประสาน

  ชีวิต  ประสบการณ์

  วันวาน  วันนี้..กลมกลืน

............................................

วันวาน ...  อันอ่อนล้า

สติพา ...  อดทนฝืน

วันนี้ ...  จึงหยัดยืน

ความกลมกลืน...  เริ่มเป็นกลาง

....................................

ธรรมชาติ...ชีวิต...การเดินทาง

..............................

ขอบคุณนะใบไม้

ที่พักใจ ยามเหนื่อยล้า

เป็นหนึ่ง ที่พึ่งพา

เยียวยา กันและกัน

.....................................

ขอบคุณนะ... ขอบคุณ

ที่เกื้อหนุน... อย่างสร้างสรรค์

ทุกเสี้ยว... ที่แบ่งปัน

ล้วนคือขวัญ... กำลังใจ

Tawandin

๑๐ ธันวาคม ๒๕๕๕


ขอ...ศีลนำพา ธรรมะ... ค้ำจุน

บุญ...รักษาเธอ และครอบครัวด้วยเทอญ

สาธุ สาธุ สาธุ


<p style="color: rgb(49, 133, 155); text-align: center;">
<iframe src="http://www.youtube.com/embed/LRGKClQyBhg" allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" width="420"><br></iframe></p>