.”พระเอาตรงนี้ลูก ในใจเรา แม้ท่านจะไม่มีชีวิต แต่พอเราหลับตา เราก็จะเห็นท่านอยู่ตรงนี้ ในใจเรา.......”

ป่าป๊าไปพบสถานที่สำคัญอยู่ไกลๆ โรงเรียนชั้น ป. ขี้ไก่ของซัน (ป่าป๊าเรียกซะ.....แฮะๆ .......จริงๆคือ “ศูนย์สาธิตการพัฒนาเด็ก”  คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น) 


นั้นคือ ศาลาพระเล็กๆ..................  รอบๆ ร่มรื่น มีต้นไม้ใหญ่...... กระรอก .... ที่สำคัญ เป็นที่สงบเงียบดีมาก สำหรับเราออกมากันสองคน.....................เพื่อฝึกใจให้ “สงบ”

การค้นพบครั้งนี้ทำให้ป่าป๊า มีโอกาสได้สอนซัน เรื่องของพุทธศาสนา ................. อย่างน้อยก็จนถึงเดือน มีนา ปีหน้า 2556 (ต้องย้ายไปเรียน โรงเรียนอนุบาล แล้ววว)

เราเล่นจัดดอกไม้ให้พระ กราบพระ............ 

ซันยังไม่ยอมถอดรองเท้า..... และครั้งแรกๆ ซันใช้เท้าเตะพระพุทธรูปองค์สีทอง  (ผู้อ่านโปรดอย่าตกใจ เด็ก 4 ขวบครับ เขายังไม่รู้จริงๆ .......แต่ตัวผมตกใจเองนั้น หัวใจจะวายเอา ถ้ามีคนเห็น “งานเข้า”แน่เรา)

ป่าป๊ารีบบอกซัน:  ทำอย่างงี้ไม่ได้ลูก ป่าป๊ากราบ และบูชาพระพุทธรูปนี้นะครับ เราต้องเคารพท่านนะลูก (เด็กจะเข้าใจมั้ยเนี่ย...ศัพท์ระดับ GRE version Thai เลยนะเนี่ย!!)

ซันตอบ:  อ้าว ทำไมล่ะ??  (หน้างงๆ)  ......พระพุทธรูปไม่มีชีวิต.......(โอ้โฮ้.....มามุขนี้เลยนะลูก)

วันนั้น....ป่าป๊า จอดป้ายเลยลูก จะตอบซันให้เข้าใจยังไงดีหนอๆ.....ยังไงดี 

คิดไม่ออก...... ป่าป๊าเลยตอบซันว่า : ก็ป่าป๊าเคารพ กราบไหว พระพุทธรูปนี้อยู่ เรามากราบขอโทษท่านกันนะ?  ......:):)

ซันตอบ: ป่าป๊าขอโทษ......  (โยนมุขคืนป่าป๊าอีก....ห้วยหนอ!! (ลาวออกอาการ ฮาๆๆ))

ป่าป๊า: ถ้างั่น ป่าป๊ากราบขอโทษแทนน้องซันละกันนะครับ

ซัน: ok.........

ป่าป๊ากลับไปคิดอยู่หนึ่งคืนว่าจะสอนซันยังไงดี เย็นวันถัดมา.............

ป่าป๊าใช้มุข “เราช่วยกัน หาดอกไม้ จัดพาน ถวายพระ.......................”

เริ่มจาก “ซันครับ วันนี้เรามาหาดอกไม้ มาถวายพระกันนะ “  “OK” ซันตอบ......

ขอบอกว่า (จากรูป)   ซันจัดวางพานดอกไม้ หยิบเอาขวดน้ำมาตั้งด้านข้าง (เอาที่เขาตั้งถวายพระอยู่ ป่าป๊าเบรคซันไม่ทัน ฮาๆๆ .....ไวจริงๆ ) หาหมอนกลมมาวาง...... ซันทำเองหมดเลย ป่าป๊านั่งสังเกตการณ์ว่าซันจะจัดวางของต่างๆอย่างไร.......เยี่ยมมากลูก... ป่าป๊าชมให้ซันได้ยินเลย......:)



มาถึงมุขที่ป่าป๊าติดเมื่อวันก่อน.....

ป่าป๊า:  ซันลองมองที่พระพุทธรูป (องค์สีทอง)นี้ดูนะ  แล้วหลับตาลงนะ........................ซัน!!!...  ลูกหลับตาทั้งสองข้างไม่ใช่ตาเดียว (ซันหลับตาแค่ข้างเดียว ......ดูเอาซิคุณผู้ชม...เด็ก 4 ขวบ ฮาๆๆ)  เอาใหม่ๆ

ป่าป๊า: (พยายามเข้า mode สงบ เย็น ให้เด็ก โดยพูดเสียงเบาๆ ช้าๆ จับซันไว้ใกล้ๆ) ซันลองมองที่พระพุทธรูป นี้ดูนะ  แล้วหลับตาลงทั้งสองข้างนะ......................  ซันจะเห็นโดยไม่ต้องลืมตาว่า พระพุทธเจ้าท่านอยู่ในใจเรา..............

ซันหลับตาตอบ:  หลับตา......ป่าป๊าไม่เห็นอะไรเลย......(ป่าป๊ามามุขไหน ฮาๆๆๆ)

ป่าป๊า: ซันลืมตาขึ้น  ลองมองที่พระพุทธรูป อีกครั้งนะ  แล้วหลับตาลงทั้งสองข้างนะ......................  ซันจะเห็นโดยไม่ต้องลืมตาเลยนะว่า พระพุทธเจ้าท่านอยู่ในใจเรา..............ลองอีกครั้ง

ครั้งนี้ป่าป๊าเอามือแตะที่หน้าอกซัน........”พระอยู่ตรงนี้ลูก ในใจเรา แม้ท่านจะไม่มีชีวิต แต่พอเราหลับตา เราก็จะเห็นท่านอยู่ตรงนี้  ในใจเรา.......”

วันนี้ซันยังไม่เข้าใจ แต่ป่าป๊าว่า ถ้าป่าป๊ามีโอกาส ป่าป๊าก็จะทำให้ซันเข้าใจมากขึ้น....ถึงการปฏิบัติตนตามหลักธรรม เป็นอย่างไร.... นะครับ......