วันพ่อ ปีนี้ 5 ธันวาคม 2555 ลูกได้ไป ถวายพระพรและ ชื่นชมพระบารมีของในหลวงที่ลานพระบรมรูปทรงม้า หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคม และทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ พ่อ แล้วค่ะ ขอให้พ่ออยู่บนสรวงสวรรค์อย่างสุขสบายนะคะ

                        มีพ่อ...จึงมีเรา 

        หากไม่มีพ่อก็คงไม่มีเราในวันนี้......เสียงเพลงพญาโศกดังโหยหวนชวนเศร้าโศกดังพริ้วแผ่วไปทั่วบริเวณวัด คืนนี้เป็นคืนที่สามแล้วซินะงานสวดศพของพ่อทุกคนอยู่ในอาการเศร้าโศกเสียใจในการจากไปของร่มโพธิ์อันเป็นที่รักยิ่ง แต่เราก็ไม่อาจเรียกเวลาดีๆ    ที่มีเราและพ่อกลับคืนมาได้  ไม่มีใครหยุดยั้งเวลาไว้ได้

           พ่อของฉัน  ไม่ใช่ผู้ชายที่วิเศษที่จะดลบันดานสิ่งต่างๆให้ลูกได้ทุกอย่าง พ่อเป็นผู้ชายธรรมดา  ที่มีแต่เพียงหัวใจที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรักและเมตตา ปรารถนาดีต่อลูกๆทุกคน พ่อไม่มีอบายมุขดำเนินชีวิตที่เรียบง่าย มานะขยัน ซื่อสัตย์ อดทน ทำดี  พ่อจากพวกเราไปสบายแล้ว  ทิ้งแต่คำบอกเล่าเมื่อครั้งอดีตให้เราบันทึกไว้ในหัวใจไม่เคยลืม  ใบหน้าของพ่อยังยิ้ม และทุกคำที่พ่อเคยเล่าให้ฟัง ยังจำได้ พ่อบอกว่าตอนเป็นเด็กๆ พ่อเป็นลูกผู้ชาย ต้องเรียนหนังสือ  แม่ของพ่อ(ย่าของฉัน) ได้นำพ่อไปฝากเจ้าอาวาสวัดในตัวเมืองเพื่อได้เรียนหนังสือ  พ่อบอกว่าคิดถึงบ้านไม่อยากอยู่วัด กลัวผี พูดตามประสาเด็ก ย่าก็ดุ ลูกเป็นผู้ชายต้องเรียนหนังสือจะได้เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี พ่อร้องไห้ตามย่า  แต่ย่าก็ใจแข็งบังคับให้อยู่วัด ไม่ให้ตามกลับบ้าน ก็ต้องจำใจอยู่วัด

              พ่อเรียนหนังสืออยู่ที่วัดจนจบ ปอสี่่ ไม่มีชั้นที่จะเรียนต่อไปอีกแล้ว พ่อคิดเลขเก่งพ่ออ่านหนังสือเก่ง  เขียนหนังสือสวยแบบคนโบราณ ครูที่สอนชมเชยทุกวัน จนวันหนึ่งพ่อป่วย พระแจ้งข่าวไปทางบ้านย่าจึงต้องมารับพ่อกลับไปรักษาตัวที่บ้าน พ่อจึงทำนาอยู่กับย่าจนอายุครบเกณฑ์ทหาร  พ่อไปเป็นทหาร รับใช้ชาติ 2 ปี พ่อได้บัตรทหารผ่านศึกสงเคราะห์

              กลับมาบ้านย่าก็ให้บวช พ่อบวชอยู่ที่วัด พ่อซื้อหนังสือภาษาอังกฤษ 75 ชั่วโมงแบบเรียนด้วตนเองมาอ่านและฝึกเขียน พ่อสามรถเขียนและอ่านภาษาอังกฤษได้ และพ่อ ก็มีหน้าที่สอนพระ เณร ในวัด บวชนานถึง 5 พรรษา ย่าก็ไปตามที่วัดให้สึกจะไปขอผู้หญิงให้แต่งงาน ความจริงพ่อยังไม่อยากสึก   แต่ทนคำรบเร้าของย่าไม่ไหวจึงสึก พ่อแต่งงานกับแม่เริ่มมีลูก พ่อต้องลำบากอีกครั้ง  ต้องทำนาเลี้ยงลูกๆ แต่พ่อก็ไม่เคยบ่น พ่อรักแม่ ไม่เคยนอกใจแม่เป็นสามีที่ดีตลอดเวลา  ทำทุกอย่างด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เลี้ยงลูก  และบอกว่า พ่อไม่มีอะไรจะให้  ให้เรียนเอาวิชาความรู้เพื่อไว้หากินเลี้ยงตัวเอง  พ่อส่งเสียให้ได้เรียนจนลูกๆ เรียนจบรับปริญญากันทุกคนมีหน้าทีการงานทำเลี้ยงตัวเองได้ไม่ลำบาก 

             เมื่อ แม่ป่วยต้องเข้าโรงพยาบาล พ่อต้องดูแลพยาบาลแม่นานเป็นเดือน พ่อไม่เคยบ่นว่าลำบากสักคำ จนแม่จากไปอย่างสงบ พ่อไม่มีเพื่อนคุยเหงาลูกๆก็เอาใส่ดูแลพ่อ เป็นอย่างดี  ต่อมาอีกไม่นาน  พ่อก็จากตามแม่ไปอย่างสงบ ตลอดชีวิต ของพ่ออายุ 88 ปี พ่ออยู่ในศลีธรรมตลอดมาไม่เคยเกี่ยวข้องกับอบายมุขทั้งปวง

             หากวันนี้ยังมีพ่ออยู่ เราจะทำอะไรเพื่อพ่อ  แต่ พ่อก็จากไปแล้ว เราจะทำอะไรเพื่อพ่อ  คงทำได้เพียง เอาการดำเนินชีวิตของพ่อมาเป็นตัวอย่างในการดูแลครอบครัวของเราและช่วยเหลือสังคมเท่าที่จะทำได้ต่อไป  

                เสียงนาฬิกา ปลุกดังกริ๊งๆๆๆๆๆ ลั่นเลย เราสะดุ้งตกใจตื่นเราคิดว่าเรายังไม่ได้นอนหลับเลย  นะ ทำไมนาฬิกาจึงปลุกไวจัง  หรือเราหลับไปแล้ว  โอ!... ต้องรีบไปตลาดเพื่อซื้อของมาทำบุญเช้า  ต้องรีบลุกแล้วเรา....................

                                ยังรักและคิดถึง พ่อ  เสมอ 

           วันพ่อ ปีนี้ 5 ธันวาคม 2555  ลูกได้ไป ถวายพระพรและ ชื่นชมพระบารมีของในหลวงที่ลานพระบรมรูปทรงม้า  หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคม และทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ พ่อ แล้วค่ะ ขอให้พ่ออยู่บนสรวงสวรรค์อย่างสุขสบายนะคะ

             Happy  Ba , Happy  8   ในวันพ่อ 5 ธันวาคม 2555    ทุกๆ ท่านนะคะ  

                               

     ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ