ผลไม้พื้นเมืองของคนนราธิวาส ลูกพรวน (เงาะป่า)
สีแดงสดตัดกับสีเขียวของใบไม้
ดูช่างสวยงามหลายหลายในธรรมชาติ
เหตุใดไม่มีใครมอง?????
เพราะเขาจ้องกิน..ผลไม้เมืองนอก
เจ้าเงาะป่าบ้านนอกเลยเหลือ...สุกเต็มต้น
เอาไว้ยล...ใช่ไวิชิม
อีกทั้งรสชาติเปรีย้ว..ไม่น่าลิ้ม
ประกอบกับไม่ล่อน..ไม่น่าลอง
แถมจับจองด้วย..มดแดงรังใหญ่
ทำให้ไม่มีใครกล้าท้าทายเจ้ามดตัวเล็ก ..แต่สามัคคี
เจ้าเงาะป่าจึงยังคงคาต้น
น่าจะไม่เคยทานค่ะ
เมื่อก่อนที่บ้านสวนถ้ำทะลุก็มีค่ะ แต่ต้นมันตายไป ไม่ได้ปลูกเพิ่ม
คิดถึงต้นไม้เก่าๆจังค่ะ เมื่อวานไปโคกโพธิ์/ปัตตานี เห็นมีชาวสวนนำ "เงาะเจ๊ะโมง" มาขายด้วยค่ะ
ราคามันถูกมาก สิบบาทเอง เก็บเมล็ดไว้ เพาะด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ :)
ปล.ช่วยกันอนุรักษ์คงจะกลายเป็นต้นไม้ในตำนาน
ค่ะ ท่านอาจารย์และคุณหนูรี พยายามอนุรักษ์ค่ะ เพราะเด็กรุ่นหลังไม่ค่อยได้ลิ้มลอง จะเก็บไว้ให้ลองชิม
อร่อยมากคะ ชอบมาก แต่หาทานยากคะ
ครับกินบ่อยตอนเด็กๆ สมัยนั้นเงาะโรงเรียนแพงและหายากแล้วก็มีแถวบ้านเยอะด้วย กินแล้วมันเป็นเสี้ยน ติดตามซอกฟัน