ปกติเช้าตรู่ของทุกวันอาทิตย์ผู้เขียนมีนัดต้องไปเดินออกกำลังกายรอบๆหมู่บ้านกับหลานชาย  เส้นทางที่เดินทุกครั้งก็จะเดินไปตามถนนซึ่งสองข้างทางก็จะผ่านเทือกสวนและท้องทุ่งนาที่ชาวบ้านละแวกนั้นปลูกไว้  ซึ่งเป็นภาพที่สวยงามและอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่บริสุทธิ์  จึงทำให้อาทิตย์ที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมกับทีม GFGAP CM ที่ไร่สวนบัวชมพูของน้องแหม่ม จึงไม่ได้ไปเดินสูดอากาศบริสุทธิ์

และวันนั้น....ที่ไร่บัวชมพูทุกอย่างช่างสวยงามและสดชื่นไม่แตกต่างกันเลย






แต่ที่แตกต่างกันมากๆๆๆๆ คือ วันนี้ผู้เขียนได้มีโอกาสเข้าไปย่ำทุ่งเดินไปตามคันนาได้สัมผัสกับรวงข้าวจริงๆเลย  ยิ่งเดินยิ่งชอบ แม้อากาศจะร้อนก็ไม่มีใครบ่นเลย  แต่ที่ไร่ก็จะมีศาลาที่ปลูกไว้ในท้องนาสำหรับให้เราพักเหนื่อยเป็นระยะๆอยู่แล้ว




แต่คนที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยและมีความสุขที่ได้บรรยายเจื้อยแจ้วตลอดการเดินทาง เรื่องข้าว.....เริ่มด้วยมีชื่ออะไร  ต้องดูแลและขยายพันธุ์อย่างไรให้มีคุณภาพ คือ น้องแหม่มผู้หญิงตัวเล็กๆแต่มีหัวใจที่เข้มแข็งที่พยายามผลักดันให้เกิดคุณภาพในงานเกษตรกรรม



เดินไป ชมไป  แต่ต้องระวังทุกฝีก้าวที่ย่างไปไม่ให้พลาด  เพราะถ้าพลาดหมายถึงอาจจะเกิดอันตรายกับตัวเองมากขึ้นกว่าเดิม  เนื่อง จากขณะนี้ผู้เขียนมีปัญหาเรื่องสุขภาพที่กระดูกสันหลัง L 4 และ 5 




ปกติหลังออกกำลังกาย  รวมไปถึงการยิ้ม การหัวเราะสนุกสนาน หรือการได้อยู่ใกล้สิ่งที่พอใจ ร่างกายจะหลั่งสารเคมีชนิดหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย เรียกว่า  สาร Endorphine   ทำให้มีความรู้สึกสบายกายและใจ เป็นผลดีต่อสุขภาพ  ส่งผลให้การดำรงชีวิตให้เป็นสุข


แต่วันนี้ร่างกายผู้เขียนคงหลั่งสาร Endorphine  มากกว่าปกติแน่ๆ  เพราะวันนี้นอกจากจะได้เดินออกกำลังกายแล้ว  ยังได้ความเพลิดเพลินจากการชมทุ่ง  และที่สำคัญ คือ การได้ร่วมกิจกรรมดีๆกับเพื่อนๆในชมรม “GFGAP ...กินดี มีความสุข”  ค่ะ ไม่เชื่อลองดูจากภาพต่อไปนี้ได้ค่ะ