ด้วยความคิดถึง หลายวันที่จากมา 

คิดถึงแม่ คิดถึงธรรมชาติ คิดถึงทุกคน ...

คิดถึงความสุข ความสดชื่น ในผืนป่า ในพื้นหญ้า 

คิดถึงน้ำค้าง ต้นไม้ใบหญ้า 

คิดถึง ดอกไม้ ผีเสื้อ แมลง นกนานา ...

หลายวันมานี้มือไม่ได้เปื้อนดิน เท้าไม้ไม่ได้สัมผัสน้ำค้าง ตาไม่ได้จับจ้องมองเจ้า

คิดถึง คิดถึง ...


คิดถึงน้ำค้างบนยอดหญ้ายามเช้าที่ฉ่ำชื่น 


 คิดถึงดอกหญ้าดอกน้อยๆที่อยากให้ใครๆได้มองเห็น มองเห็นความงามของเจ้าบ้าง ...



คิดถึงแมลงตัวเล็กนั่น เจ้าบินผ่านไปมาด้วยความเข้มแข็ง เหมือนมีแรงมีพลังหล่อเลี้ยงตัวเอง



คิดถึงบานไม่รู้โรยดอกนี้ ให้ชีวิตใหม่ ต้นใหม่งอกได้ ยามได้น้ำฝนพรมพร่าง งอกงามกลางอากาศ 

หากว่าเมื่อใดที่เจ้าโน้มลงถึงพื้นดินต้นอ่อนเหล่านั้นคงได้งอกงาม ต่อไป 

แต่หากชูช่อชูชันอยู่อย่างนั้น ต้นอ่อนคงต้องแห้งเฉา...



คิดถึงมดแดง ... มดแดงมากมายบนหญ้ามอสที่ต่างต้องวิ่งหนี เมื่อมีภัย 

แต่เจ้ามดแดงตัวน้อยตัวนี้หนีไม่ทัน ...มันทำตัวเบลอๆ จนในที่สุดโดนจับตัวได้ 



คิดถึงแสงแดดยามเช้า ทำให้เราได้เห็นเงาแสง สร้างสรรค์ผืนหญ้าให้เป็นลวดลาย



คิดถึงความอุ่นสบายของแสงแดดยามสายๆที่ทำให้ "หลายๆตัว" อยากนอนอาบแดด 



คิดถึงน้ำค้างหลายหยดที่ตกค้างบนก้านใบ ได้เวลาต้องจากไปเมื่อแดดส่องมา 

ทุกๆอย่าง มันย่อม เปลี่ยนแปลง เปลี่ยนไป ตามกาลเวลา เกิด - ดับ  ไม่อาจยับยั้งไว้ได้ 

ทุกๆวันที่ยังมีลมหายใจ ยังคงมีความฝัน ความหวังเสมอ ด้วยกำลังใจที่เต็มเปี่ยม 


ด้วยความคิดถึง

^__^


ขอขอบคุณทุกๆท่านที่ติดตามอ่านบันทึก 

ธรรมชาติสร้างสรรค์ เป็นการเติมพลังให้แก่กันและกัน ขอให้ทุกๆท่านมีความสุข สุขภาพดี ทุกๆวันนะคะ 

สวัสดีค่ะ ..........