เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :

ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ






          หลายวันมานี้อากาศในพื้นที่ของบ้านแม่ตาดมีความเปลี่ยนแปลงบ่อย ตอนเช้าอากาศหนาว สายๆ มาอากาศเริ่มอุ่น ตอนบ่ายอากาศร้อนจนตับแทบจะแตก และพอถึงตอนเย็นกับกลางคืนอากาศก็หนาวเย็นลงอีก เลยส่งผลทำให้ชาวบ้านหลายคนรู้สึกไม่ค่อยสบาย รวมทั้งตัวผมเองด้วย

          ผมรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เช้าวันนี้พอตื่นนอนขึ้นมาก็เป็นหวัดเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากนัก เพียงแค่หายใจขัดๆ ไม่ค่อยสะดวกมากนักเท่านั้นเอง

          ในรอบปีนี้ ผมผ่านได้รับการฉีดวัคซีนป้องกันไข้หวัดมาแล้ว 2 ครั้ง ทั้งวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่และวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ 2009 โดยผมได้รับสิทธิพิเศษในฐานะที่เป็นผู้นำหมู่บ้านและเป็นอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน(อสม.)ด้วย  แต่ถึงกระนั้นก็ยัง “เอาไม่อยู่” อยู่ดี  (คิคิคิ)

          ในอดีต เวลาผมไม่สบาย ผมมักจะกินยาเป็นประจำ แต่ในช่วง 2 ปีหลังมานี้ ผมพยายามจะหลีกเลี่ยงการกินยาแก้ไข้และยาแก้ปวดทุกชนิด โดยพยายามหันมาดูแลสุขภาพของตัวเองให้ดีที่สุดแทน  เช่น  ออกกำลังกาย ทานอาหารเพื่อสุขภาพ พักผ่อนให้เพียงพอ เป็นต้น ซึ่งก็ปรากฏว่าได้ผลเป็นอย่างดีเลยทีเดียว โดยในรอบปี 2555 นี้  ผมไม่เคยกินยาแก้ไข้หรือยาแก้ปวดเลยแม้แต่เม็ดเดียว

          แต่อย่างไรก็ตาม โรคภัยไข้เจ็บก็เป็นสัจธรรมอย่างหนึ่งที่มนุษย์เราหลีกเลี่ยงไม่พ้นนะครับ  ช่วงใดร่างกายแข็งแรงก็ดีไป แต่ถ้าหากช่วงใดอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยและร่างกายอ่อนแอ ช่วงนั้นโรคภัยไข้เจ็บก็จะรีบเข้ามาเยือนทันที แม้ว่าเราจะระมัดระวังและป้องกันตัวอย่างเต็มที่แล้วก็ตาม

          ในยามที่โรคภัยไข้เจ็บมาเยือน นอกจากจะทำให้เรารู้สึกเป็นทุกข์แล้ว ก็ยังทำให้เสียเวลา เสียเงินทอง ส่งผลต่อการงาน และอะไรต่อมิอะไรอีกหลายอย่างด้วย

          พระพุทธพจน์ที่ว่า “อโรคยา  ปรมา ลาภา  ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ” จึงเป็นอมตะวาจาที่เป็นความจริงที่สุด และเราทุกคนก็ควรจะตระหนักถึงอยู่ตลอดเวลา

          Happy Ba...กับวันสุข(ศุกร์)แห่งชาตินะครับ  555