
...
การอยู่ร่วมกันกับคนหลากเชื้อชาติในสิงคโปร์ (คนจีน 74.2%, คนมาเลย์ 13.4% คนแขก 9.2% และที่เหลือเป็นคนเชื้อชาติอื่น) ทุกคนจึงได้มีโอกาสฉลองเทศกาลต่างๆ อย่างถ้วนหน้า เพราะวันหยุดราชการแทบทั้งหมด (รวม 11 วันในรอบปี) ต่างเป็นวันหยุดในช่วงเทศกาลของคนเชื้อสายหลักที่อยู่ในประเทศนี้
เมื่อวานเป็นวันหยุดฮารีรายอ ซึ่งเป็นการฉลองการออกฮัจญ์ของชาวมุสลิม ชาวมุสลิมทั้งหลายก็จะไปมัสยิดเพื่อทำละหมาด แล้วก็จะมีการเยี่ยมเยียนญาติพี่น้องเพื่อฉลองภายในเครือญาติ เทศกาลนี้ถือเป็นช่วงของการทำความดี ด้วยการทำทานบริจาคและช่วยเหลือผู้ยากไร้ นี่เป็นอีกหนึ่งความงดงามที่ฉันได้สัมผัสจากการได้มาอยู่และคุ้นเคยกับผู้คนต่างวัฒนธรรม ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่ว่าจะมีพื้นฐานความเชื่อของศาสนาใด ความรัก ความเมตตากรุณาต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน การคิดถึงผู้อื่นด้วยนั้นฝังลึกอยู่ในใจของผู้คนเราอยู่แล้ว
ฉันคิดถึงนิทานที่เคยอ่านมาว่ามีชายคนหนึ่งเสียชีวิตลง และเขาก็ถูกถามจากผู้ที่พาวิญญาณเขาไปว่าเขาอยากจะไปนรกหรือสวรรค์ ชายคนนั้นขอลองเข้าไปดูทั้งสองที่เพื่อที่เขาจะได้ตัดสินใจ
ผู้พาวิญญาณก็ช่างใจดี พาเขาไปยังนรกก่อน ชายคนนั้นเห็นโต๊ะใหญ่ตั้งอยู่กลางห้องโถงกว้างมีอาหารวางอยู่มากมาย มีดนตรีเปิดกล่อมบรรยากาศ ที่โต๊ะอาหารต่างมีผู้คนนั่งอยู่สองแถว ผู้คนในที่นั้นหน้าตาซีดเซียวเศร้าหมอง พวกเขาดูเหมือนจะอดอาหารมานานและไม่มีใครเอ่ยปากคุยกับใคร ไม่มีเสียงหัวเราะใด และชายผู้ที่พึ่งเสียชีวิตก็สังเกตเห็นด้วยว่ามือของคนเหล่านั้นถูกมัดติดกับช้อนและส้อมขนาดยาวประมาณ 4 ฟุต พวกเขาพยายามตักอาหารใส่ปากด้วยตัวเองแต่ทำไม่สำเร็จ
พวกเขาไปยืนดูที่สวรรค์บ้าง สิ่งที่เขาเห็นนั้นคล้ายกัน มีโต๊ะใหญ่ตั้งอยู่กลางห้องโถงกว้าง และมีอาหารวางอยู่มากมาย มีดนตรีเปิดกล่อมบรรยากาศ นอกจากนี้เขายังเห็นที่โต๊ะอาหารต่างมีผู้คนนั่งอยู่สองแถว มือของคนเหล่านั้นก็ถูกมัดติดกับช้อนและส้อมขนาดยาวประมาณ 4 ฟุตเหมือนกัน แต่เขาก็เห็นความต่างของผู้คนในห้องนี้ ที่นี่ผู้คนยิ้มแย้มแจ่มใส ดูมีน้ำมีนวลอิ่มหมีพีมันดีทุกคน พวกเขาหัวเราะกันอย่างมีความสุข มือที่ถูกมัดติดกับช้อนส้อมนั้นต่างกำลังใช้ในการตักอาหารแล้วป้อนคนที่อยู่ตรงข้ามพวกเขา
สิ่งที่เกิดขึ้นคือความสุข ความรื่นรมย์ ความสมบูรณ์ ความขอบคุณซึ่งกันและกันเพราะพวกเขาไม่ได้คิดถึงแต่ตัวเอง
ฉันเชื่อเหลือเกินว่าแม้ว่าเราจะมีความเชื่อที่ต่างกัน มีที่พึ่งในต่างศาสนา แต่หากวันหนึ่งชีวิตนำพาให้เราได้มาอยู่ในห้องเดียวกัน ทำงานร่วมกัน เป็นเพื่อนกัน อยู่ในประเทศเดียวกัน เราจะคิดถึงคนอื่นและป้อนอาหารให้คนอื่นด้วยเช่นกัน
ชายคนนั้นคงตัดสินใจเลือกที่อยู่ในแบบที่เขาต้องการ ฉันเองก็อยากอยู่ในสวรรค์ห้อมล้อมด้วยคนที่คิดคล้ายกัน
ในขณะที่พี่น้องชาวมุสลิมกำลังฉลองวันสำคัญทางศาสนา พวกเราชาวอื่นๆ ก็ร่วมฉลองวันหยุดยาวสุดสัปดาห์และต่างก็มิได้ปฏิเสธความสุขนี้แต่อย่างใด หลังจากการทานอาหารกลางวันกับเพื่อนๆ แถบในเมืองซึ่งอยู่ไม่ไกลจากแถบ Gampong Glam ซึ่งเป็นแหล่งวัฒนธรรมของชาวมาเลย์ (คล้ายๆ กับแถบไชน่าทาวน์ของคนจีน และ Little India ของชาวแขก) เราก็ถือโอกาสเดินถ่ายรูปบรรยากาศแถบมัสยิดสุลต่านใกล้ใจกลางเมืองมาฝากค่ะ
ผู้คนกำลังเข้าแถวรอรับเนื้อสัตว์จากการเชือดสัตว์พลี แล้วนำเนื้อเหล่านั้นแจกจ่ายให้ผู้คนทั่วไป สัตว์ที่ถูกเชือดพลีในช่วงนี้เป็นแพะและแกะที่นำเข้ามาจากออสเตรเลียโดยตรง

...

...

...

...

...

...

ที่มาของนิทานของชายคนนั้น: http://great-motivational-stories.blogspot.sg/search?updated-max=2008-06-05T09:59:00-07:00&max-results=7&start=7&by-date=false
ที่มาของเชื้อชาติผู้คนในสิงคโปร์: http://en.wikipedia.org/wiki/Singapore
ของขวัญ
http://www.youtube.com/watch?v=5_WCFpK0Z-A
ขอบคุณภาพและเรื่องเล่าๆที่น่าสนใจค่ะ..
ขอร่วมในบรรยากาศแห่งความสุขด้วยคนค่ะ
ต่างกันแค่รูปร่างหน้าตา
แต่ความเป็นคนนั้นเท่าเทียมกันหมด ทุกคนก็จะอยู่อย่างสันติสุขเนาะเจ้า
ชอบนิทานที่เล่าค่ะ เคยอ่านแล้วและติดใจที่จะอ่านอีกทุกครั้ง....
...สิ่งที่เกิดขึ้นคือความสุข ความรื่นรมย์ ความสมบูรณ์ ความขอบคุณซึ่งกันและกันเพราะพวกเขาไม่ได้คิดถึงแต่ตัวเอง...
ขอบคุณค่ะ :)
ภาพสวย มีชีวิต
เพลงไพเราะ ปลอบโยนชีวิต
รักบันทึกน้องปริมค่ะ
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์วัส...
ฟังเพลงนี้ในยามดึกอย่างนี้อบอุ่นมากค่ะ...
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่
ขอบคุณมากค่ะสำหรับกำลังใจเสมอมา...
ฝันดีค่ะคืนนี้
ขอบคุณน้องปริม ที่ส่งความรู้เรื่องนี้ + ความสุขกับภาพ มาถึงบ้านค่ะ
เคยได้ยินว่าสัดส่วนคนจีนในสิงคโปร์นั้นลดลงนั้นแมนบ่ครับ...:):)
สวัสดีค่ะครูอารยา
เทศกาลแห่งความสุข ความระลึกถึงกัน เกิดขึ้นได้ทุกวันในหัวใจเราค่ะ
มีความสุขในวันเปิดเทอมค่ะคุณครู
สวัสดีค่ะครู Krugui,
แม่นแล้วเจ้าครู
ดวงใจที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ความเมตตา เป็นความบริสุทธิ์ที่เกิดมากับเราทุกคนไม่ว่าจะชาติใดภาษาใดเจ้า
มีความสุขในวันดีดีวันนี้เจ้า
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์ธรรมทิพย์
ปริมก็แอบเป็นแฟนคลับอ่านบันทึกและอนุทินของอาจารย์เสมอค่ะ อ่านแล้วสงบ สบายได้ทบทวนตัวเองค่ะ ขอบคุณค่ะ
สุขสันต์วันทำงานอีกวันนะคะ
สวัสดีค่ะคุณมะเดื่อ
มีความสุขมากๆ ในวันแรกของการทำงานในสัปดาห์นี้นะคะ ;)
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหยั่งราก ฝากใบ
ตอนเป็นเด็กไม่ค่อยได้อ่านนิทานค่ะ พอโตขึ้นจึงตามอ่านเพื่อเก็บตกสิ่งที่ขาดค่ะ
ขอบคุณค่ะที่ตามมาอ่านเป็นเพื่อนกัน ;)
มีความสุขในวันทำงานค่ะ
สวัสดีค่ะพี่หมอภูสุภา
คนคอเดียวกันก็ชอบอะไรที่คล้ายๆกันนะคะ ภาพถ่าย เสียงเพลง ที่ทำให้โลกนี้สวยงามน่าอยู่ขึ้นนะคะ
อีกไม่นานก็กลับบ้านแล้ว สูดอากาศเย็นๆ สบายๆ ให้เต็มปอดนะคะพี่หมอ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่ kunrapee,
งานส่งเล่าเรื่องราวถึงบ้านนี้ต้องขอบคุณทีมงานโกทูโนว์ ที่ทำหน้าที่ดิลิเวอรี่ค่ะ มิเช่นนั้นภาพเหล่านี้คงมิได้เดินทางไปไหนค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์วิชญธรรม
สัดส่วนคนจีนที่ลดลงคงเป็นเพราะการอพยพไปอยู่ประเทศอื่นค่ะ เพราะคนที่ฐานะดีหน่อยก็มักจะมีทางเลือกไปประเทศอื่นที่เขาชอบค่ะ และก็มีคนต่างชาติเข้ามาอยู่เยอะมากค่ะ ระยะหลังมานี้ บางรายงานบอกว่ามีคนต่างชาติเกือบ 40% ในประเทศนี้ค่ะ แต่ตอนนี้คงลดลงบ้างแล้ว
สุขสันต์วันทำงานนะคะ :)