เสียงเด็กๆวิ่งเล่นสนุกสนานในซอยของหมู่บ้านที่เคยเงียบเหงา บัดนี้โรงเรียนได้ปิดลงแล้วเเพื่อให้พวกเขาได้มาพบเจอกัน แม้จะมาจากคนละท้องถิ่น แต่ไม่ใช่อุปสรรคที่จะทำให้ความสนุกสนานน้อยลง
แม่ครับ ผมอยากให้โรงเรียนของพี่ๆปิดเทอมอย่างนี้ตลอดไป เพราะผมจะได้วิ่งไล่ตามพวกพี่ๆ แม้จะหกล้มผมก็ไม่ร้องไห้เสียใจหรอกครับแม่...
เสียงเด็กๆวิ่งเล่น ท่ามกลางแสงไฟในค่ำคืน บัดนี้ถึงเวลาที่พวกเขาจะต้องแยกย้ายกันเข้าบ้าน เมื่อพ่อแม่พวกเขาเลิกงานอันเคร่งเครียดกลับมา
แม่ครับ ผมอยากให้แม่เลิกงานดึกกว่านี้ได้หรือเปล่า เพื่อผมจะได้วิ่งไล่ตามพวกพี่ๆเขาต่อไป แม้จะไม่เคยคว้าพวกเขาได้เลยก็ตาม แต่ผมก็ไม่เคยเสียใจหรอกครับแม่...
เสียงเด็กๆ เงียบไปแล้วเหลือไว้เพียงเศษกระดาษ กิ่งไม้และอุปกรณ์แห่งความสนุกสนาน ที่พวกเขาทิ้งไว้บนถนนในซอยของหมู่บ้าน
แม่ครับ ช่วยลากพระจันทร์ให้ผ่านพ้นคืนนี้ไปได้หรือไม่ เพื่อพรุ่งนี้จะได้มาถึงเร็วๆ ผมจะได้วิ่งซ่อนหาของเล่นที่ยังรออยู่สักแห่งหนหนึ่งในซอยอันสนุกสนานนี้
ไม่มีเสียงเด็กๆวิ่งเล่นสนุกสนานอีกแล้ว ปล่อยให้ซอยของหมู่บ้านเงียบเหงา เมื่อบัดนี้คงถึงเวลาที่โรงเรียนแต่ละท้องถิ่นเริ่มเปิดแล้ว
แม่ครับ ผมอยากให้โรงเรียนของพี่ๆปิดเทอมอย่างนี้ตลอดไป เพื่อผมจะได้ไม่ต้องร้องไห้เมื่อต้องจากแม่ไป
แม่ครับ ผมคิดถึงแม่ พอๆกับคิดถึงพี่ๆที่เคยวิ่งวิ่งสนุกสนานในหมู่บ้านอันเงียบเหงาของแม่นั้น
แต่แม่ครับ ผมไม่เข้าใจจริงๆว่าแม่จะต้องร้องไห้ทำไม ในวันที่แม่มาส่งผมที่ท่ารถ....
......................
ในคืนค่ำของช่วงปิดเทอม
24 ตุลาคม 2555
สีส้นช่วงว้นปิดเทอม ความสขของผู้ใหญ่และเด็กๆ ค่ะ
เอาความสุขตอนเปิดเทอมด้วยนะครับ
ขอบคุณกำลังใจจากอาจารย์ครับ