จดหมายถึงลูก "ภัคร" ฉบับที่ ๑๗
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๕ เวลาประมาณ ๑๗.๐๐ น. พี่ภัครได้กลับมาพิษณุโลก โดยโทร.มาบอกแม่ว่าให้แม่ไปรับที่หน้า Topland ด้วย เพราะจะได้เลยกลับไปหาตา + พ่อเร ที่บ้านที่พรหมพิรามกันด้วย เพราะวันที่ ๒๓ ตุลาคม ๒๕๕๕ ที่ทำงานของแม่ ปิด ๑ วัน แล้วเราก็ได้นัดกันว่า จะไปไหว้ศาลพระแม่ย่าที่จังหวัดสุโขทัยและศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชที่จังหวัดตากกัน...หลังเลิกงาน แม่ก็ขับรถเข้าไปรับพี่ภัคร ตอนแรกคิดว่าพี่ภัครต้องมาถึงก่อนแม่ แต่ผิดคาด แม่ไปถึงที่หมายก่อนพี่ภัคร เลยนั่งรอประมาณเกือบ ๑๐ นาที พี่ภัครก็มาถึงพอดี
เราสองคนแม่ลูก นั่งรถไปด้วยกันที่บ้านที่พรหมพิราม พี่ภัครได้ถามตาว่า จำได้หรือไม่ ตาซึ่งป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ บอกกับพี่ภัครว่า จำได้ แม่ถามต่อว่า ชื่ออะไร ตาตอบว่า ชื่ออะไรไม่รู้ แม่ต้องบอกตาว่า ใครล่ะที่เป็นพี่ของเจ้าเพรียงไง เท่านั้นเอง ตาบอกว่า อ๋อ!!! ภัคร...เล่นเอาพวกเราหัวเราะชอบใจกันว่า ตาก็ยังจำได้ แต่ต้องเล่าที่มาที่ไปให้ฟังกันก่อน...โรคนี้ มันทำเอาคนเรามีสติได้ก็เป็นพัก ๆ บางครั้งก็จำอะไรไม่ได้เลย เช่น พูดอะไรไม่รู้เรื่อง เหมือนคนเพ้อเจ้ออย่างไงอย่างงั้น
พวกเรานั่งคุยกันภายในครอบครัวได้พักหนึ่ง แล้วเราก็กลับเข้ามานอนกันที่บ้านที่พิษณุโลก เพื่อเตรียมตัวไปสุโขทัยกับตากในวันรุ่งขึ้น ซึ่งเจ้าฟ้าคราม + น้องเพรียง + น้องอ้อม ก็ได้เตรียมตัวรอกันไว้แล้ว...ก่อนจะเข้าบ้านที่พิษณุโลก พี่ภัครก็ชวนน้อง และแม่ว่า เย็นนี้ไปกิน MK กันเถอะ นานทีจะได้อยู่พร้อมหน้ากันหนหนึ่ง...แม่ก็ตกลงว่า...ไปก็ไป...อุตส่าห์แวะไปที่ Central แต่ที่ไหนได้คนเยอะมาก (สงสัยจะมีวันหยุดในวันรุ่งขึ้น จึงทำให้มีคนเยอะเพราะปกติก็ไม่ค่อยมากเท่าไร) MK ที่ Central บอกว่าต้องรออีกครึ่งชั่วโมง เพราะมีคิวคนรอมาก ๆ พวกเราก็เลยตกลงบอกว่า "ไปกินกันที่ Bic C ดีกว่า...พวกเราก็เลยตัดสินใจไปที่ Bic C กัน พอดีคนน้อยเราก็เลยได้กิน MK กันพร้อมหน้า พร้อมตากันระหว่าง แม่ + ลูก + หลาน
เย็นนี้ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๕ พี่ภัครโทร.มาบอกว่า ให้แม่เปิด net ให้ภัครหน่อย เกรดออกแล้ววันนี้ แม่ก็เลยมาเปิด net ดูให้ เกรดของลูกออกครบแล้ว หนูได้เกรดสำหรับเทอมนี้ ๔.๐๐ รวมเฉลี่ย ๓ เทอม หนูได้เกรด ๓.๘๓ ซึ่งหนูบอกแม่ว่า "จะได้นำไปขอทุนเรียนต่อปริญญาเอกได้" เพราะทาง สกอ.กำหนดเกรดเฉลี่ยสำหรับคนที่จบปริญญาโทแล้วจะขอทุนเรียนต่อปริญญาเอกได้ ต้องได้เกรดเฉลี่ยไม่น้อยกว่า ๓.๕๐ ซึ่งทำให้พี่ภัครเรียนไปแล้วก็กดดันพี่ภัครไปด้วย เกรงว่าเกรดจะไม่ถึง ครั้งนี้ พี่ภัครถึงกับโล่งใจแล้ว เหลือแต่วิทยานิพนธ์ที่หนูจะต้องทำให้เสร็จแล้วส่งให้กับอาจารย์ก็จะเป็นอันว่า หนูจวนจะจบการศึกษาระดับปริญญาโทแล้ว
อ่านจดหมายถึงลูกทุกฉบับได้จากที่นี่...
http://www.gotoknow.org/blogs/books/90553/toc
